இதயப் பக்கம்

திருக்குறள் ஒப்புவித்தல்

2011-06-12T22:13:00.000-04:00

வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்கத்தில் நடைபெற்ற திருக்குறள் ஒப்புவித்தல் போட்டியில் கலந்துகொண்டு முதற்பரிசு பெற்றாள் எனது ஏழுவயது மகள் ஷர்லி.

உறவு

2009-06-23T12:21:00.001-04:00

உனை அழவைக்கும் உறவு
உன் உறவுக்குத் தகுதியற்றது
உன் அழுகைக்கு தகுதியான உறவு
உனை ஒருபோதும் அழ விடாது
உறவை நினைத்து அழாதே...

குறுங்கவிதைகள்

2009-05-13T10:57:00.000-04:00

இரவிலும் பகலிலும் இதயத்தில்
இடைவிடாத இரைச்சல்
தாய்நாட்டு ஞாபகம்
-----
இருக்கிற பிசாசுல
இந்தப் பிசாசுதான்
நல்ல பிசாசு
தேர்தலில் வென்றவர்
-----
இரவினில் ஆட்டம்
பகலினில் தூக்கம்
விபச்சாரம்
-----
விஞ்ஞான வளர்ச்சியில்
அதிக விளைச்சலுக்காய்
ஒட்டுக்கட்டி வளர்க்கப்படும்
இள வாழைக் கன்றுகள்
இங்கிலீஷ் மீடியம் குழந்தைகள்
-----

பாட்டி நர்ஸ்

2009-03-16T16:50:00.000-04:00

இடுப்பு வலி யெடுத்த
எங்க ஊரு பொம்பளையளுக்கு
எத்தனையோ பிரசவங்களை
இலவசமா பார்த்த பாட்டி

பாட்டின்னா பாட்டி
அப்படியொரு பாட்டி
உயிரோடு புள்ளையளை
உருவி எறியும் 'மொட்டையம்பட்டி' பாட்டி

காது கொஞ்சம் கேட்காத பாட்டி
காசு பணம் வாங்காத பாட்டி
கஞ்சி கொஞ்சம் ஊத்துனா
காலை நீட்டி குடிச்ச பாட்டி

காரியக்காரர் பொஞ்சாதிக்கு
கவனமா பிரசவம் பார்த்து
கருப்பு நிற குழந்தை என்னை
கண்டாங்கியில் கிடத்திய பாட்டி

வயிற்றுப் பசிபோக்க என் இல்லம் நீ
வந்தபோதெல்லாம் உனைக் கொடிய
வார்த்தைகளால் தூற்றிய என் இளம்
வயதை நினைத்து வருந்துகிறேன் பாட்டி

அறியாமல் நான் செய்த
அக்கிரமம் பொறுத்துக்கோ பாட்டி
அடுத்த தலைமுறைக்கு முதியோரின்
அருமைதனை எடுத்துரைப்பேன் பாட்டி

காலில் விழுந்து மன்னிப்புகேட்க
காலம் உனை விட்டு வைக்கலையே பாட்டி
காலப் பேராழியில் இந்தக்
கவிதை உனக்கு அர்ப்பணம் பாட்டி

குறிப்பு: சமீபத்தில் எனக்கொரு மகள் பிறந்தாள்

வைக்கோல் போரு

2008-12-16T15:53:00.000-05:00

நிலாச்சாரல் மின்னிதழில் பிரசுரமான இக்கவிதையை வாசிக்க இங்கே சொடுக்கவும்.

பெண்ணுரிமை

2008-11-30T21:49:00.000-05:00

ஆணுக்குப் பெண்ணை
அடிமையாக்குதல் பாவம்;
பேனாக்கள் போர் முழக்கமிட
பெருமையாய் எழுதுகின்றன
ஆண் கவியும் பெண் கவியும்

ஆதரிப்பார் யாருமின்றி
அலைந்து கொண்டிருக்கின்றன
ஆண் பிணங்கள் சில...
சமபங்கும் வேண்டாம்
சமத்துவமும் வேண்டாம்...
எங்களையும் வாழவிடு
என்ற எளிய கோரிக்கையோடு!

பெரியார்

2008-11-12T10:45:00.000-05:00

'பெரியார் இன்டர்நேஷனல்' சார்பாக வாசிங்டனில் நடைபெற்ற பெரியார் பிறந்தநாள் விழாவில் வாசித்தளிக்கப்பட்ட கவிதை (மாதிரி)!

பிறந்தது ஈரோடு; இன்றும்
வாழுகின்றார் நல்ல பெயரோடு
வசதி வாய்ந்த வணிகக் குடும்பம்
வாய்ப் பேச்சில் வானமும் நடுங்கும்
ராமசாமி நாயக்கர் மண்டி-இவரது
கவனமெல்லாம் சமூகத் தொண்டில்

பருவப்பெண்ணில் காதல் கொண்டு
பல பேரு தாடி வைக்க
பகுத்தறிவில் காதல் கொண்டு
தாடி வளர்த்த தந்தை இவர்

தூய தாடி மார்பில் விழ
தொண்டு செய்து பழுத்த பழம்
பதவி ஆசை துறந்ததனால்
பல காலம் வாழ்ந்த பழம்
பழுத்து நல்லா கனிஞ்ச பழம்

குப்பனுக்கும் சுப்பனுக்கும்
குற்றுயிராய்க் கிடந்தவனுக்கும்
குரல் கொடுக்க வந்த கிழம்
குலத் தாழ்ச்சி மாய்த்த சிங்கக் கிழம்

பிறப்பால் இழிவென்றவனை
பிரம்பால் அடித்த வீரன்
தீண்டாமைக் கொடுமைதனை
தீயிலிட்டழித்த சூரன்

பாகங்கள் வளர்ச்சி பெறும்
பதின்மப் பருவமதில்
பகுத்தறிவு முளை கொண்டதால்
'பகுத்தறிவுப் பகலவன்' பட்டம் பெற்ற முனைவன்

பாரினில் பல தேசம் சென்று
பகுத்தறிவுச் சமத்துவத்தை பரப்பிய போதகன்
இட ஒதுக்கீடு தீபமதை
ஏற்றி வைத்த சமூக நீதிச் சுடரொளி

ஆத்திக மனைவியையும்
நாத்திக மாக்கிடத் துணிந்தவர்
போராட வேண்டியே
பிள்ளைவரமும் துறந்தவர்

சாத்திரத்திற்காகவே தமிழை வளைத்த
சூத்திரர்களைச் சாடிய சாட்டை
மூட நம்பிக்கைகளை மீசையிலே வடிகட்டி
பகுத்தறிவுக் காற்றையே சுவாசித்த கறுப்புச் சட்டை

ஜாதி நோயால் செத்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு
சுய மரியாதை ஆக்சிஜனைச் செலுத்திய சிலிண்டர்
காசிக்குச் செல்வார் புண்ணியந்தேடி
திராவிடர் புண்ணியம் பெற்றார் பெரியாரைக் காசிக்கு அனுப்பி

கறுப்புச் சட்டை அணிந்த
நெருப்பு மனிதர் பெரியார்
ஹிந்தியைத் தந்திவேகத்தில்
அடித்து விரட்டியவர் பெரியார்

எண்ணிலடங்கா கடவுளர்களை
எரித்த கடவுள் பெரியார்
மறைமலை அடிகளின் மகள் நீலாம்பிகை நடத்திய
மகளிர் மாநாடு வழங்கிய பட்டமே 'பெரியார்'

கருப்புக் காந்தி காமராஜரை
கண்ணில் காட்டிய வித்தகர்
குலக் கல்வித் திட்டத்தை
ராஜாஜியின் குலக் கல்வித் திட்டத்தை
குழியில் தள்ளிப் புதைத்தவர்
ராஜாஜி போயாச்சு காமராஜு வந்தாச்சு

ஜாதியுத்தம் களையவேண்டி அம்பேத்காரை
புத்தமதம் தழுவத் தூண்டிய மாங்கு
திராவிட நாடு கேட்டு திராவிடனையே
துயிலெழச் செய்த அபாயச் சங்கு

பிறந்தது ஈரோடு; இன்றும் என்றும்
வாழுகின்றார் நல்ல பெயரோடு!!!

இலங்கைத் தமிழர்கள் விவகாரம் - 1987 திரும்பட்டும்

2008-10-10T11:31:00.000-04:00

இலங்கைத் தமிழர்கள் விவகாரம் உலகத் தமிழர்களிடையே, குறிப்பாக தாயகத் தமிழர்களிடையே மறு உயிரெடுத்திருப்பது புதிய நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகிறது. சில மாதங்களுக்கு முன், இலங்கையில் துன்புறும் தமிழ் மக்களுக்காக திரு. பழ. நெடுமாறனால் சேகரிக்கப்பட்ட மருந்துப்பொருட்கள், அனுப்ப முடியாமல் போய்விட்டன. அவற்றை அனுப்புவதற்கு நடவடிக்கை எடுப்பதாக உறுதி கூறி, திரு. நெடுமாறனின் உண்ணாவிரதத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்த முதல்வர் திரு. கருணாநிதியின் உறுதிமொழியும் காற்றில் கரைந்துவிட்டது.

1987 மத்தியில், இலங்கை விமானப் படை, தீவிரவாதிகளை அழிப்பதாகச் சொல்லி தமிழ் மக்கள் வசிக்கும் பகுதியில் குண்டுகளை வீசியது. நூற்றுக் கணக்கானோர் உயிரிழந்தனர். பீதியடைந்த மக்கள், உயிர் பிழைப்பதற்காக வீட்டை விட்டு வெளியேறி, கோயில்களில் தஞ்சம் புகுந்தனர். கடும் உணவுத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது. இதனைக் கண்ணுற்ற திரு. ராஜீவ் காந்தி தலைமையிலான இந்திய அரசு, உணவுப் பொருட்களையும், மருந்துகளையும் கப்பலில் இலங்கைக்கு அனுப்பி வைத்தது. ஆனால் இலங்கை அரசு அந்தக் கப்பல்களை தங்கள் எல்லைக்குள் நுழைய விடாமல் தடுத்து நிறுத்தியது. அடுத்த ஓரிரு நாட்களுக்கு என்ன நடந்தது என்று யாருக்கும் தெரியாது.

புதுக்கோட்டை மாவட்டத்திலுள்ள எங்கள் வயல் கிணற்றில் "போர்" போட்டு, கம்ப்ரசர் வைத்து சேற்றை வெளியேற்றும் வேலை செய்துகொண்டிருந்தோம். அப்போது நான் பள்ளி செல்லும் சிறுவன். எங்கள் தலைக்கு மேல் ஓரிரு விமானங்கள் மணிக்கணக்கில் வட்டமடித்துக் கொண்டிருந்தன. எங்களைத்தான் நோட்டமிடுகிறார்களோ என்றுகூட நினைத்தோம். ஒன்றும் புரியவில்லை. கிணற்று வேலை முடிந்து மாலை வீடுதிரும்பி இரவு 7:15 மணிக்கு வானொலியில் செய்தி கேட்ட போதுதான் உண்மை புரிந்தது. அதாவது, இலங்கை அரசால் அனுமதி மறுக்கப்பட்ட கப்பல்களில் இருந்து பொருட்கள் விமானத்தில் ஏற்றப்பட்டு, இந்திய விமானப் படை விமானங்களின் பலத்த பாதுகாப்போடு இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு வானிலிருந்து விநியோகிக்கப்பட்டது. முறைப்படி அனுகிய கப்பலை அனுமதிக்க மறுத்த இலங்கை அரசு, அனுமதியின்றி தங்களது வான்வெளிக்குள் நுழைந்த இந்திய விமானப் படை விமானங்களை சீண்டக்கூட முன்வரவில்லை. உலக நடப்புகள் அறிந்திராத சிறுவனாக நான் இருந்தாலும், இந்தச் செய்தி என்னை ஒரு மானமுள்ள தமிழனாக, வீரமுள்ள இந்தியனாக தலை நிமிர்ந்து நிற்க வைத்தது.

இன்று இலங்கையில் தமிழ் மக்கள் மரத்தடியில் உறங்குவதாகவும், பட்டினி கிடப்பதாகவும் உலவும் செய்திகள் உண்மையானால், 1987 திரும்பட்டும். காந்தியின் பெயரால் பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளும் எந்தன் இந்திய தேசம், மனிதாபிமான அடிப்படையில் எம் சகோதரர்களின் துயர் துடைக்க சற்றேனும் முன்வரட்டும், இந்த தேர்தல் நேரத்திலாவது!

குறிப்பு: சிறு வயதில் நடந்ததை நினைவுபடுத்தி எழுதியிருக்கிறேன். ஏதேனும் தவறு இருந்தால் மன்னியுங்கள்

பிரதமரின் கவனத்தை ஈர்க்க வாசிங்டனில் அமைதிப் பேரணி

2008-09-26T11:17:00.003-04:00

செப்டம்பர் 25-ம் நாள் வியாழக்கிழமை மாலை, மாண்புமிகு பாரதப் பிரதமர் முனைவர். மன்மோகன்சிங் அவர்கள் அமெரிக்க அதிபர் திரு. ஜார்ஜ் புஷ் அவர்களை வாசிங்டனில் வெள்ளை மாளிகையில் சந்தித்துப் பேசினார். அதேசமயம் வட அமெரிக்க இந்தியக் கிறிஸ்தவ அமைப்புகளின் கூட்டமைப்பு FIACONA சார்பாக, வெள்ளை மாளிகையின் வடக்கு வாயிலில் அமைதிப் பேரணியும், ஜெப வழிபாடும் நடைபெற்றது. இந்தியாவின் ஒரிஸ்ஸா, கர்நாடகம் மற்ற சில மாநிலங்களில் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிராக நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் வன்முறையைத் தடுத்து நிறுத்திட, பிரதமர் அவர்கள் தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்திட வேண்டுமெனக் கேட்டுக்கொள்வதே பேரணியில் கலந்துகொண்டவர்களின் நியாயமான கோரிக்கையாக இருந்தது. தொடர் மழையையும், வீசியடித்த குளிர் காற்றையும் பொருட்படுத்தாது, பல தேசங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் இந்தப் பேரணியில் கலந்துகொண்டனர். மேலும் உள்ளூர் பத்திரிக்கையாளர்களும் இந்தப் பேரணியைச் செய்தியாக்கிக் கொண்டதால், தங்களின் போராட்டம் வெற்றி பெற்றதாக அறிவித்தார் பேரணி அமைப்பாளர் திரு. ஜோ குரூஸ் அவர்கள்.

பட்டிமன்ற உரை – ஒலிப்பதிவு

2008-07-11T14:09:00.004-04:00

வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) சார்பில் 2008 ஜீலை மாதம் 4 முதல் 6 வரை அமெரிக்காவின் புளோரிடா மாகாணத்திலுள்ள Orlando நகரில் நடைபெற்ற தமிழ் விழாவில், பேராசிரியர் ஈரோடு மகேஷ் அவர்களின் தலைமையிலான பட்டிமன்றத்தில் நான் ஆற்றிய உரையின் ஒலிப்பதிவு.

தலைப்பு: இனி, தமிழ் வளர்வது தாய்த் தமிழ்மண்ணிலா? வேற்றுமண்ணிலா?

"வட அமெரிக்காவின் மிகச் சிறந்த பேச்சாளர்" என்றார்கள். "வாசிங்டன் வைகோ" என்றெல்லாம் சொன்னார்கள். எனது பேச்சைப் பாராட்டியோர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் தமிழ்நாட்டிலிருந்து நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்த பேராசிரியர் சுப. வீரபாண்டியன் அவர்கள். அன்று நான் சற்று ஆக்ரோசமாகப் பேசியது உண்மைதான். ஆனாலும், இன்னும் சிறப்பாகச் செய்யவேண்டும்; அது முடியும் என்றே என் உள்மனம் உரைக்கிறது.

தன்விளக்கம்: எனக்கு வழங்கப்பட்ட தலைப்பிற்கு வலுசேர்க்கும் வகையில், வேற்றுமண்ணிலிருந்து நான் பேசிய இந்தப் பேச்சு, நீங்கள் எந்த நாட்டிலிருந்து கேட்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்து சரியாகவோ, தவறாகவோ படலாம். பொறுத்தருள வேண்டுகிறேன்.

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

ஹைக்கூ - I

2008-06-13T11:36:00.002-04:00

ஆற்றில் ஒருகால்
சேற்றில் ஒருகால்
அயல்நாட்டுத் தமிழர்

கிடைக்கும் வரை உழைப்பு
கிடைத்தபின் பிழைப்பு
பதவி

ஏழைகளுக்கான
இலவச மின்சாரம்
நிலா வெளிச்சம்

நல்லவர்களையும்
நாசமாக்கிவிடும்
நாலந்தா பல்கழைக்கழகம்
அரசியல்

ஆயில் கிணற்று மேலே
அயராத இடி மழை
வளைகுடா போர்

மிஸ் யுனிவர்ஸ்

2008-04-14T11:20:00.001-04:00

சிரித்த முகம் இவளுக்கு
சிவந்த நிறம் இதழுக்கு
மதம் இல்லை அவளுக்கு
மணம் உண்டு கூந்தலுக்கு

சிரித்திடும் ஒலியினில்
சில்லறைகள் சிதறியோடும்
சிலிர்த்திடும் பேச்சினில்
செவிட்டுக் காதிலும் தேன்பாயும்

அண்டம் முழுதும் ரசிகர்களை
ஆட்டிப் படைக்கும்
அளப்பரிய ஆற்றலை
அக்குகளுக்குள் மறைத்தவள்

ஆசியாவில் பிறந்தவளுக்கு
ஆப்பிரிக்காவிலும் ரசிகர் மன்றம்
ஆஸ்திரேலியா முதல் அமெரிக்கா வரை
அவள் பெயரில் இணையதளம்

அவள் பெயரில் விழா எடுத்தால்
ஆட்கள் பல்லாயிரத்தை
அரங்கத்தில் குவிக்கும்
அதீத சக்தி பெற்றவள்

நான் நீ என்று
நங்கையர்கள் போட்டி போட்டு
நடனமாடத் தூண்டும்
நற்பெயரைப் பெற்றவள்

அரைப் பாவாடை கட்டினாலும்
அரைச் சீலை உடுத்தினாலும்
திரைச் சீலை விலகும்போது
திசைகள் எட்டும் எதிரொலிக்கும்

அவள் பிறந்த நாளன்று
ஆலயங்களில் கூட்டம் அலைமோதும்
அர்ச்சனைத் தட்டு வாங்கி வாங்கி
அசந்து போவாரு கோயில் பூசாரி

வயசுல இவள் கிழவி
வசீகரத் துலஇளங் குமரி
உலகத் தமிழர் செய்தியிலே
உய்யாரமாய் இடம் பிடிப்பாள்

மிஸ் யினிவர்ஸ் பட்டம்
மிடுக்கான பொருத்த மிவளுக்கு
செம்மொழிப் பட்டம் வென்ற
சீர் மிகுசெந் தமிழுக்கு

சித்திரையில் முத்திரைகள் பதித்து
தை முதலுக்குக் கை நழுவும் கன்னியே
இறுதியாய் உனக்கு ஏப்ரலில்
இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் அன்னையே!

நன்றி: தமிழ் சிஃபி

வயல் கூலி

2008-03-17T09:59:00.002-04:00

காலையில எழுந்திருச்சு
கடைத் தெருவில் கண் விழிச்சு
அம்பது காசுக்கு காபி வாங்கி
அடி வயித்தை நனைச்சுக்கிட்டு

கலப்பையை தூக்கிக்கிட்டு
காளைகளை ஓட்டிக்கிட்டு-கூலிக்கு
கரிசல் காட்டை உழுதுவிட்டு
களைப்போடு திரும்பி வந்து

கல்லுகளைப் பொறுக்கிவிட்டு
கால் படி ரேசன் அரிசி போட்டு
கலகலன்னு கொதிக்கவிட்டு
கலயத்துல ஆறவிட்டு
கால் வயித்துக்கு குடிச்சுப்புட்டு

கிழிஞ்ச துண்டை தலைக்கு வச்சு
குட்டித் தூக்கம் போடும் நேரம்
கெட்ட செய்தி காதில் விழும்
கெட்ட கோபம் மூக்கில் வரும்

"அரசியல்வாதி அதிகாரி
அநியாயமா கூட்டு சேந்து
ஆதாயம் பாக்கிறாங்க - ரூ. 2 ரேசன்
அரிசியைக் கடத்திச் சென்று"

நாறு நாறா கிழிச்சுப்போட
நடிகரல்ல நாங்க யாரும்
நாதியத்த ஜென்மம் நாங்க
நாவால தான் கிழிக்க முடியும்

ஏழை எங்களை வயித்திலடிக்கும்
எல்லோர் வயித்திலும் புத்து வைக்கும்
கொள்ளை லாபம் கூட வராது-அவங்க
கொள்ளையில போர போது!

நன்றி: தமிழோவியம்

பேசும் யானை

2008-02-18T09:19:00.005-05:00

பெரிசா எங்களைப் படைச்சதால
பெரிய கோயிலில் நிறுத்திப்புட்டான்
பேச முடியா ஊன ஜாதியை
பிச்சை எடுக்கவும் பழக்கிப்புட்டான்

முழங் கையளவு குச்சியை வைச்சு
முட்டிக்கு முட்டி தட்டுறிய
மூனு மாசத்துக் கொருமுறை தான்
முதுகில தண்ணீ ஊத்துறிய

கட்டுக்கட்டா கரும்பு திங்கும்
கம்பீரக் கூட்டம் நாங்க
காய்ஞ்சு போன தட்டையை
கால் வயிற்றுக்குப் போடுறிய

கால் நகர முடியாம

கட்டிப் போட்டு வாட்டுறிய

என்னைப் பெத்த மவராசி
எந்தக் கோயில் வாசலிலோ
என் வயித்துல புள்ள பூச்சி
எந்தக் காலமோ தெரியலியே

சாமி பேரைச் சொல்லிச் செஞ்சா
சாகடிக்கிறதும் உங்களுக்குக் குத்தமில்லை
சதா காலம் சாவுறதை விட
சட்டுனு சுட்டுப்போடும் வீரப்பன் தேவலைங்க

வருஷத்துல ஒருமாசம் முதுமலை கேம்ப்
வாஸ்து பொலிட்டிசியன் போட்ட பிச்சை
வருஷம் முழுக்க காட்டுக்குள்ளே கூட்டமா
வாழ்வது தானே எங்க ஜனத்தின் இச்சை

வாய் பேச முடிஞ்சதால
வந்தேன் ஜார்ஜ் கோட்டைக்கு
வனத்துறை மந்திரியைப் பாத்து
வயிற்றெரிச்சலைக் கொட்டிப் போட

நன்றி: தமிழோவியம்

வேண்டும் வீரப்பன்கள்

2008-02-03T21:38:00.000-05:00

செய்தி: வீரப்பன் காட்டில் களைகட்டுகிறது 'ரியல் எஸ்டேட்' தொழில் - தினமணி

காட்டு வளமே நாட்டு வளம்
கற்றுத் தருது பள்ளிக்கூடம்
காட்டை அழித்து நாடாக்குது
காசு குவிக்கும் வஞ்சகர் கூட்டம்

அதிரடிப்படை தவிர்த்த அத்தனையும்
அருகில் வராது ஆண்டு வந்தான்
ஆடு மாடு விலங்குகள் மேய்ந்திடவும்
அடுப்பெரிக்க சுள்ளிக்கும் ஆவணம் செய்தான்

வீரப்பன் வீழ்ந்த விவரம் கேட்டதும்
வீறுகொண் டெழுந்தன விளம்பரப் பலகைகள்
ஊட்டி முதுமலை போல் ரிசார்ட் கட்ட
உகந்த இடம் சத்தியமங்கலம் காடென

மீசைக்கார வீரப்பனால்
நாசமானது சந்தனமும் யானையுமே
நாசக்கார பெரும்புள்ளிகளால்
மோசம் போச்சு ஒட்டுமொத்த வனவளமே

களிறுகளைக் கொன்ற கயவனே யாயினும்
காட்டைக் காத்திட்ட காவலன் அவன்
வேகமாய் அழியும் காட்டுவளம் காக்க
வேண்டும் காட்டுக்கொரு வீரப்பன் தானே

நன்றி: வார்ப்பு

புவி வெப்பமும் பொங்கலும்

2008-01-27T22:09:00.000-05:00

நன்றி: வார்ப்பு

வட அமெரிக்கா...
கடும் குளிர் ஜனவரியும்
கதகதப்பா யிருக்குதிங்கே
கால நிலை மாற்றத்தின்
காரணி யிதுதானோ?

தமிழகம்...
பருவம் வருதுன்னு
பயிரிட்ட நெல் வயலெல்லாம்
பருவமழை பொய்த்ததனால்
பட்டு அழிஞ்சு போனபின்னே
பரவலாக (பருவ)மழை பெய்தும்
பலனின்றிப் போனதங்கே

தாமதமா மழைபெஞ்சு
தாமதமா பயிர்செஞ்சா
தை மாதம் விளையாது-விவசாயிக்கு
தைப் பொங்கல் இனிக்காது

கால மாற்றத்திற் கேற்ப
காலண்டரை மாற்றுங்களே-அறுவடைவரை
தள்ளிக் கொஞ்சம் போடுங்களே-பொங்கலை
தள்ளிக் கொஞ்சம் போடுங்களே

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து

2008-01-21T17:08:00.000-05:00

வாசிங்டனில் நடைபெற்ற பொங்கல் விழாவில் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து பாடுகிறார் எனது 4 வயது மகள் ஷர்லி பெனடிக்ட்

பொங்கல் 2006

2008-01-13T21:57:00.000-05:00

வாஷிங்டன் வீதியிலே
வாரத்தின் கடைசியிலே
பொழுது சாயும் வேளையிலே
பொங்கிவரும் பொங்கலே!

பொங்கல் சீரு கொண்டு வந்தேன்
பொங்கல் சோறும் பொங்கி வந்தேன்
கரும்புக் கட்டு கிட்டாததால் - உனக்கு
கவிதை ஒன்றைப் படைத்து வந்தேன்!

உழவன் மகனாய் நான் பிறந்தேன்
உழுதுண்டு நான் வாழ்ந்தேன்
இழிதொழில் ஆனது உழவுத்தொழில்
கற்றறிந்தேன் கணினியை
வந்தடைந்தேன் வாஷிங்டனை!

உறவுகளோ அங்கிருக்க - நான்
உழுத நிலமும் அங்கிருக்க
பாசமோ என்னை அங்கிழுக்க
Bank of America Balance-ஓ என்னை இங்கிழுக்க
பாசமா? Balance-ஆ? போட்டியிலே
Pass ஆனதோ Balance-ஏ!

சாயத்துண்டு கட்டிவிட்டு - கட்டிளங்
காளைகளை அவிழ்த்துவிட்டு
வீரம் சொரிய ஓர் வீதியில்லை - வாஷிங்டனில்
எனக்கு வேறு எந்த வழியுமில்லை

காளையின்றிப் பொங்கலா?
கத்தரிக் காயின்றி கல்யாணமா?
கன்னத்தில் கை வைத்தேன்
கணினி மென்பொருளைக் கண்டறிந்தேன்

காளைகளை அவிழ்த்து விட்டேன் - என்
கணினியிலே ஓடவிட்டேன்
Mouse-ஆல் வழிமறித்தேன்
Graphics காளைகளை மடக்கிப் பிடித்தேன்

எத்தனையோ காளைகளை
எதிரில் நின்று அடக்கிவிட்டேன்
எங்கும் இல்லை எனது உடம்பில்
இரத்தக் கசிவு என்று ஒன்று

மாடு பிடித்து மாடு பிடித்து - ஜல்லிக்கட்டில்
மாடு பிடித்து மாடு பிடித்து
காயம் ஆற கட்டுப் போடுவர் எம் காளையர் அங்கே
Mouse பிடித்து Mouse பிடித்து - Graphics ஜல்லிக்கட்டில்
Mouse பிடித்து Mouse பிடித்து
கையில் "இரத்தக் கட்டு" வந்தது எனக்கு இங்கே!

தொலைதூரம் வந்துவிட்டேன்
நாட்டை விட்டு; தமிழ்
நாட்டை விட்டு...
தொலைதூரம் வந்துவிட்டேன்
தொலைந்துபோய் நிற்கின்றேன் - ஆனாலும்
தொப்புள் கொடி உறவதனால்
உனை மறக்க(வே) முடியவில்லை

எனதருமைத் தமிழ் நிலமே
செம்மொழிப் புகழ் மொழியே
உன் பெயரால் கூடியுள்ளோம்
பொங்கல் வைத்துக் கொண்டாட!!!

குறிப்பு: 2006-ல் வாசிங்டனில் நடைபெற்ற பொங்கல் விழாவில் வாசித்தளிக்கப்பட்ட கவிதை

கருணாநிதியின் கறுப்புக் கண்ணாடியில் கப்பலேறும் கலாச்சாரம்

2008-01-11T22:11:00.000-05:00

"பூமிப் பந்தை புரட்டிப்போட்ட தமிழ் சினிமா" என்றெல்லாம் வருணிக்கப்பட்டாலும், உண்மையில் விநியோகஸ்தர்களுக்கு கோடிக் கணக்கில் நஷ்டத்தை ஏற்படுத்திய படம் தான் சிவாஜி. "Sivaji the BOSS" என்ற கோஷத்தோடு ஆரம்பிக்கப்பட்டு, "Sivaji the LOSS" ஆகிவிட்ட சிவாஜி படத்தின் வெள்ளி விழா நிகழ்ச்சிதான் நீங்கள் காணும் இந்தப் படம்.படம்: தினமணி

சினிமாவில் கச்சையாடை அணிந்து நடித்தாலும், விழாக்களுக்கு வரும்போது முக்காடு போடாத குறையாக முழுப் புடவை அணிந்து வருவதுதான் நடிகைகளின் வழக்கம். பாராட்டுக்கள். ஆனால் சிவாஜி படத்தின் LOSS இந்த நடிகையையும் பாதித்துவிட்டது போலும்!காசு பணம் இல்லாவிட்டாலும் கூட கடனை, உடனை வாங்கியாவது தனக்கு "உடை" வாங்கியிருந்திருக்கலாம். ஒருசில கந்து வட்டிக்காரர்களை வேண்டுமானால் இவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தி வைக்கலாம்.

தமிழ், தமிழினம், பண்பாடு, பகுத்தறிவு, கலாச்சாரம், மானம், பாரம்பரியம் போன்ற கோஷங்களுக்காக தன் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியைக் கழித்த தலைவர் கலைஞர் என்பது பிறக்காத பிள்ளை கூட அறிந்த செய்தி. (அந்த அளவுக்கு விளம்பரப்படுத்தப் பட்டிருக்கிறது -:) உண்மை அப்படியிருக்க, இந்த "நடிகை" மட்டும் அதனை அறிந்திராமல் இருக்க வாய்ப்பில்லை. இப்படி ஒரு உடையை அணிந்துவந்து, ஒரு மாநிலத்தின் முதல்வராக இருப்பவரின் கண்(ணாடி) முன்னாடி காட்டி, இந்த உடைக்கு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரம் பெற்றுத் தரச் சொல்கிறாரோ என்னவோ இந்த நடிகை! "பெண்ணுரிமை" படிப்படியாக நிலை நாட்டப்பட்டு வரும் வேளையில், இது போன்ற சில பெண்களின் செயல்பாடுகளைக் கண்டு கவலைப்படாமல் இருக்கமுடியுமா? பெண்ணுக்கு பெண்ணே எதிரி என்பது இதுதானோ? இந்தப் புகைப்படத்தைப் பற்றிய உங்களின் கருத்துக்களை அறிய விரும்புகிறேன். நன்றி.

தவளை ஆண்டு 2008

2008-01-01T01:32:00.000-05:00

பிரசுரமான இதழ்கள்: திண்ணை,தமிழோவியம்,தமிழ் சிஃபி

தந்தை கையைப் பிடித்துக் கொண்டு
தடுக்கிவிடும் நெல் வரப்பு மீது
தத்தித் தத்தி நான் நடந்த போது
தாவித் தாவிக் குதித்த தவளை

பாசி படர்ந்த குட்டைக்குள்ளே
பச்சை நிறத்தில் நீந்தும் தவளை
பாவி மனுஷன் சூப்பு வைக்க
பரிதாபமாய் பலியாகும் தவளை

தூண்டிலில் உணவாய் உயிர்விடும் தவளை
பாம்பின் பசிக்கு புசியாகும் தவளை
மனம் கல்லாய்ப் போன மனிதருக்கும்
மருந்தாய் இருந்திட மரித்திடும் தவளை

அந்தி மழை பொழியும் போதும்
அடை மழை வழியும் போதும்
அல்லும் பகலும் பேதமின்றி
அயராமல் கத்தி மகிழும் தவளை

அழிந்து வருதாம் அந்தத் தவளையினம்
அக்கறை கொண்ட ஐநா சபை
ஆண்டு 2008-ஐ தவளை ஆண்டாய்
அறிவிப்புச் செய்திட்ட ஆறுதலோடு
ஆரம்பமாகிற்று அடுத்ததோர் ஆண்டு

அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்

ஒட்டுப் பீடியில் எரியும் உலகம் (நகைச்சுவையாக)

2007-12-23T23:07:00.000-05:00

பிரசுரமான இதழ்கள்: திண்ணை, நிலாச்சாரல், கீற்று

ஆயுள் முடிவுக்கு வந்துகொண்டிருந்தது 1981-ம் வருடத்துக்கு. நான் புதுகை மாவட்டம், மெக்கேல்பட்டியில் உள்ள புனித சூசையப்பர் தொடக்கப் பள்ளியில் 5-ம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தேன். ஸ்டீபன், கென்னடி, ஜோசப், பவுல் ஆகியோர் எனது வகுப்புத் தோழர்கள். ஊரில் உள்ள பெரியவர்கள் எல்லாம் புகை பிடிப்பதைப் பார்க்கும்போது, ஏதோ பல மாதங்களாகப் பட்டினி கிடந்த பட்டணத்து யானை, சோளப் பொரியைக் கண்டு ஜொள்ளு விட்டதுபோல ஒருவித உணர்வு எங்களின் அடிவயிற்றில் முகாமிடுவதை நாங்கள் உணர ஆரம்பித்த அற்புதமான காலம் அது. மார்கழிப் பனியின் குளிரில், கிழிந்து கந்தலாகிப்போன துப்பட்டிக்குள் சுற்றப்பட்ட பார்சல் பிணங்களாக, கிராமத்து வீட்டுத் திண்ணைகளின் மூலைகளில் இரவைக் கழிக்கும் நாங்கள், விடிந்தும் விடியாமலும், ஓரிடத்தில் ஒன்று சேர்ந்து, வைக்கோலை தீயிட்டுக் கொழுத்தி குளிர் காய்வது வழக்கம். ஆள் நடமாட்டம் அதிகமில்லாத அந்த நேரத்தினை வீணடிக்காத விரும்பாதவர்களாய், 'வரகு' வைக்கோலின் இரு கணுக்களுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை உடைத்து, அதன் ஒரு முனையை நெருப்பில் பற்றவைத்து மறு நுனியை வாயில் வைத்து உறிஞ்சி புகை பிடிப்பதுண்டு. இந்த இரகசியம் எங்களது மற்ற நண்பர்களுக்கும் தெரியவந்ததால், நாளுக்கு நாள் குளிர் காயக் கூடும் கூட்டம் அதிகரித்து, ஒரு கட்டத்தில் இந்தியக் குடியரசின் ரேசன் கடை வாசல் ரேஞ்சுக்கு நிலைமை மோசமடையத் தொடங்கியது. இந்தக் கூட்டத்தை எப்படி சமாளிப்பது என்று விழி பிதுங்க ஆரம்பித்த வேளையில், குளிராடையைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு வெயிலால் எங்களைச் சுட்டெரிக்க ஆரம்பித்தாள் இயற்கை அன்னை. குளிர்காய்வது முற்றிலும் நின்றுபோனது.

ஆனால் புகை பிடிக்கும் பழக்கத்தினை எப்படியாவது தொடரவேண்டும் என்பதில் மட்டும் நாங்கள் கம்யூனிசத்தையே மிஞ்சும் அளவுக்குக் கொள்கை மாறாத உறுதியோடு இருந்தோம். ஒரு நாள் பள்ளி மதிய இடைவேளையில், பவுல் எங்கள் எல்லோரையும் தனியாக அழைத்தான். முக்கிய உறுப்பைக் கூட முக்கால்வாசி மட்டுமே மூடியிருந்த தனது அழுக்கு ட்ரவுசருக்குள், ஒட்டுப்போட்ட நிலையில் ஓராயிரம் ஓட்டைகளுடன் தொங்கிய பாக்கெட்டிலிருந்து ஒரு சில "ஒட்டுப் பீடி"களை எடுத்துக்காட்டினான். மலையாளப்பட போஸ்டரின் மேல்பகுதியில் குறுக்காக மறைத்து ஒட்டப்பட்டிருக்கும் பிட் நோட்டிசை நீக்கிவிட்டு முழுமையாக அதனைப் பார்த்தது போன்ற ஒரு உணர்வும், சுறுசுறுப்பும் எங்களுக்குள் உண்டானது. "டேய், சீக்கிரம்... யாராவது தீப்பெட்டி எடுத்து வாங்கடா..." என்று உத்தரவு போடாத குறையாகச் சொன்னான் பவுல். வீடு பக்கத்தில் இருந்ததால் ஓடிச் சென்று தீப்பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு ஒரு நிமிடத்தில் குதிரைப் பாய்ச்சலில் திரும்பி வந்தான் ஜோசப். பள்ளிச் சுற்றுச் சுவரின் பின்புறம் ஒளிந்துகொண்டு மாறி மாறி முயற்சி செய்தோம், ஆனால் ஒருவனாலும் ஒட்டுப் பீடிகளைப் பற்ற வைக்க முடியவில்லை. நீண்ட நேரம் வரிசையில் நின்று நமது முறை வரும்போது டிக்கெட் கவுண்டரை மூடுவதைப்போல, கடைசியாக ஒரு ஒட்டுப் பீடியைப் பற்றவைத்தபோது பள்ளிக்கூட மணி அதிரடியாய் ஒலித்தது. எவன்டா அவன்...

ஒட்டுப் பீடித் தொழில் நுட்பத்தினை தற்போது மிகத் தெளிவாகத் தெரிந்துகொண்டதால், நாங்கள் எல்லோரும் ஒட்டுப் பீடி பொறுக்குவதை ஒரு முழு நேரத் தொழிலாகவே மேற்கொண்டோம். அந்த வட்டார ஆண்களெல்லாம் வந்து செல்லும் காசிச் செட்டியார் கடைதான் எங்களுக்கெல்லாம் பொன்னு விளைகிற பூமி. பொறுக்கிய ஒட்டுப் பீடிகளில் நல்லவற்றை மட்டும் பில்ட்டர் பண்ணிக்கொண்டு, ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை மதியம் ஊரின் கிழக்குப் புறத்தில் உள்ள மூங்கிக் குளத்தின் கரை இறக்கத்தில் நாங்கள் சங்கமித்தோம். கென்னடியை மட்டும் இன்னும் காணவில்லை. ஊரார்கள் யார் கண்ணிலும் பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக நாங்கள் குளத்துக் கரையின் இறக்கத்தில் பதுங்கியிருப்பது தெரியாமல் தேடுகிறானோ என எண்ணி நாங்கள் குளத்துக் கரைமீது ஏறிப் பார்த்தோம். தத்தெடுத்த தாயும் தன்னைத் தள்ளிவிட்டுப் போய்விட்டதாக எண்ணி வேதனைப்படும் பச்சைக் குழந்தையைப் போல, எங்களைக் காணமுடியாமல் குளத்தின் நடுவே பரிதாபமாக நின்று கொண்டு, கண்கள் இரண்டையும் கடல் அளவுக்கு விரிவுபடுத்திக் கொண்டு கூப்பிடு தூரத்தில் நின்று கொண்டிருந்தான் கென்னடி. "டேய்" என்று நாங்கள் அழைத்தவுடன், ஜெட்டாகப் பறந்துவந்து எங்கள் பக்கம் விழுந்தான். ஏண்டா இவ்வளவு லேட்டு என்று கேட்டதற்கு, சுந்தன் செட்டியார் கடைக்குச் சென்று பீடி வாங்கி வந்ததாகச் சொன்னான். ஊர் ஆண்களெல்லாம் ஒன்று கூடும் காசிச் செட்டியார் கடைக்குப் போனால் மாட்டிக்கொள்வோம் எனப் பயந்து, ஆட்கள் அவ்வளவாக கூடாத சுந்தன் செட்டியார் கடைக்குச் சென்று பீடி வாங்கிவந்த கென்னடியின் உசிதத்தைப் பாராட்டும் தாராளமான மனப்பக்குவம் அப்போதே எங்களுக்கெல்லாம் இருந்தது. ஒட்டுப் பீடியிலிருந்து "முழு பீடி" அளவிற்கு உயர்ந்த இந்த நிகழ்ச்சிதான் பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளும் அளவிற்கு நாங்கள் வாழ்க்கையில் அடைந்த முதலாவது முன்னேற்றம்!

ஐந்து காசுக்கு இரண்டு காஜா பீடி விற்ற காலம் அது. பத்து காசுக்கு நான்கு காஜா பீடி வாங்கி வந்திருந்தான் கென்னடி. ஆனால் நாங்கள் மொத்தம் ஐந்து பேர் இருந்தோம். பாகப் பிரிவினையின் போது பங்காளிகளுக்குள் உண்டான பிரச்சினையைப் போல, நான்கு பீடிகளை ஐந்து பங்குகளாக்க முடியாமல் திணறிப்போய் நின்றோம். நான்கு பீடிகளையும் ஆளுக்கு ஒன்றாக எங்களிடம் பிரித்துக்கொடுத்துவிட்டு, தன்னிடம் ஒன்றுமே இல்லாமல் வெறுமனே நின்றான் கென்னடி. நண்பன் என்றால், இவனன்றோ நண்பன் என்று வியப்பு மேலிட்டு நாங்கள் நால்வரும் திகைத்து நின்றோம். இவன் உண்மையிலேயே நண்பனா அல்லது வள்ளலா என்று ஒரு வழக்காடு மன்றத்தை நடத்தி, இறுதியாக, இவன் நண்பனாக வாழும் வள்ளல் என்று சாலமோன் பாப்பையா ஸ்டைலில் நான் தீர்ப்புச் சொல்ல முற்படும்போது, தனது கால்சட்டைப் பைக்குள் இருந்து ஒரு முழு சிகரெட்டை வெளியில் எடுத்தான் கென்னடி. உடனே, டேய்... டேய்... அதை எனக்குக் கொடுடா என நாங்கள் நால்வரும் கெஞ்ச, போங்கடா... நானே எங்க அப்பாவுடைய சிகரெட் பாக்கெட்டிலிருந்து தெரியாமல் எடுத்து வந்தேன் என்று கென்னடி சொன்னபோது, போலீஸ் வேலைக்குப் பொருத்தமான ஆள் கென்னடி எனப் புரிந்துகொண்டோம்.

பாகப்பிரிவினை ஒரு வழியாக முடிவுக்கு வர, அவற்றைப் பற்ற வைக்கும் படலம் ஆரம்பமானது. இலேசாக தூரல் போட்டு நின்றிருந்தது. இலைகளிலிருந்து மழைத்துளிகள் கொட்டிக் கொண்டிருந்தன. கரையின் ஓரத்தில் இருந்த யூகளிப்ட்டஸ் (ஆர்.எஸ்.பதி) காட்டின் உள்ளே நின்றுகொண்டு ஒருவன் மாறி ஒருவனாக பீடியையும், சிகரெட்டையும் பற்றவைக்க முயற்சித்து கடைசியில் தோல்வியைத் தான் தழுவினோம். நீளமான அந்தக் குளத்தின் மறுபக்கத்தில் உள்ள சவுக்குக் காட்டிற்குள் சென்றால் அங்கு கிடக்கிற சவுக்குச் செத்தையை அள்ளிப் போட்டு கொழுத்தி எளிதில் பீடியைப் பற்றவைக்கலாம் என்று ஒரு அற்புதமான ஐடியா கொடுத்தான் ஸ்டீபன். இப்படிப்பட்ட ஐடியாக்களை அள்ளி விடுவதில் ஸ்டீபனை மிஞ்சுவதற்கு இன்றுவரை எவனும் எங்கள் ஊரில் பிறந்துவரவில்லை. குளத்தைக் கடக்க முடியாத அளவுக்கு தண்ணீர் அதிகம் இருந்தது. கரை மீது நடந்தால், பலரின் கண்களில் பட்டுவிடுவோம் என்பதற்காக, கரையின் இறக்கத்திலேயே, தெற்கு நோக்கி நடந்து, பேய்களின் புகழிடமாகக் கருதப்பட்ட அந்த ஒற்றைப் பனை மரத்தைச் சுற்றி, சவுக்குத் தோப்பை அடைந்தோம்.

ஸ்டீபன் சொன்னபடியே சவுக்குச் செத்தைகளை அள்ளிப்போட்டு முதலில் அந்தச் செத்தையைக் கொளுத்திவிட்டோம். அதில் எரிந்த நெருப்பில் பீடியையும், சிகரெட்டையும் காட்டி எளிதில் பற்றவைத்துக்கொண்டோம். நெருப்பிலேயே பாதி பீடியும், சிகரெட்டும் எரிந்துவிட்டது. மீதியிருந்ததை வேகமாக இழுக்க ஆரம்பித்தோம். ஜோசப் மட்டும் அலறினான். என்னடா என்று கேட்பதற்குள் அவனே சொன்னான்... "டேய் நாம் கொளுத்திய சவுக்குச் செத்தையிலிருந்து நெருப்பு பத்திக்கிட்டு சவுக்குக் காடே எரியுதுடா...". அதைக் கேட்டு சற்றும் கவலைப்படாதவனாய், உறிஞ்சி முடியும் நிலையிலிருந்த பீடியில் மீதமிருந்த நெருப்பைக் கொண்டு, தான் ஏற்கனவே பொறுக்கி வைத்திருந்த ஒட்டுப் பீடியைப் பற்றவைத்துக் கொண்டிருந்தான் பவுல். இதுக்கு மேல் இங்கிருந்தால் உயிருக்கு ஆபத்து என்பதை உணர்ந்த நாங்கள் எட்டுத் திசையிலும் பறந்து ஓடுகையில், மெக்கேல்பட்டி புனித சூசையப்பர் தேவாலயத்தின் ஒலிபெருக்கியில் அறிவிப்பு சத்தம் கேட்டது. "சவுக்குத் தோப்பில் நெருப்புப் பிடித்து எரிகிறது; ஊரார்கள் எல்லோரும் ஓடிச்சென்று நெருப்பை அணைக்க உதவுமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறார்கள் ...". அட, கிரமத்துல இதெல்லாம் சகஜமப்பா!

இன்று...
திறமைக்கேற்றபடியே கென்னடி சப் இன்ஸ்பெக்டராக இருக்கிறான்;
ஸ்டீபன் சென்னையில் தனியார் நிறுவனத்தில் பணி செய்கிறான்;
ஜோசப் அங்கும் இங்குமாக தொழில் செய்கிறான்;
நான் வாசிங்டனில் வசிக்கிறேன்;
பவுல் 1999-ல் இறந்துவிட்டான்... விஜயகாந்தின் தீவிர ரசிகனான அவன் மட்டும் உயிரோடு இருந்திருந்தால், கட்டுமஸ்தான உடம்பு கொண்ட அவன், இன்று தேமுதிக-வில் வட்டச் செயலாளர் பதவியிலாவது இருந்திருப்பான். அதற்கு என்னாலும் உதவியிருக்க முடியும். அவன் இறந்த ஒருசில மாதங்களில் அவனது தந்தை 'குடிகார' சூசையும் இறந்துவிட்டார். என்னுடைய வளர்ச்சியைப் பலமுறை மனதாரப் பாராட்டிய அருமை நண்பன் பவுலுக்கு இந்தக் கட்டுரை சமர்ப்பனம்.

உன் வருகை

2007-12-16T22:12:00.000-05:00

பன்னிரெண்டு ஆண்டுக்கொருமுறை
பூக்கும் குறிஞ்சி மலர்
உன் வருகை அறிந்து
உடனடியாய் பூத்து குலுங்குகிறது

பதினேழு ஆண்டுக்கொருமுறை மட்டுமே
மண்ணைவிட்டு வெளிவரும்
வட அமெரிக்காவின்
சக்கேட்டா வண்டினமோ
உன் வருகை அறிந்து
உடன் எழுந்து வந்து
உன் வழியெங்கும் ரீங்காரமிடுகிறது

இருப்பதாக நான்
இன்றுவரை உணர்ந்திடாத என் இதயமோ
உன் வருகை அறிந்து
இருமடங்கு வேகமாய் துடிக்கிறது

கண்ணில் விழுந்த வேகத்தில்
கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில்
காணாமல் தொலைந்துபோன
உனைக் கண்டுபிடிக்க...
இண்டர்போல் உதவி நாடி
இணையம் வழி விண்ணப்பித்தன
குறிஞ்சியும் சக்கேட்டாவும்...
தொலைந்து போன என் இதயம் தேட
தொட்டு வணங்கி விண்ணப்பித்தேன்
தேவதை உன்
காலடி மண்ணிடம்

முதல்வர் ஸ்டாலின்? தீர்ப்புச் சொல்லுமா திமுக மாநாடு?

2007-12-06T07:48:00.000-05:00

குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரை திண்ணை இதழில் பிரசுரமாகியுள்ளது.

திரு. மு. கருணாநிதிக்குப் பிறகு, திமுக-வின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்பதற்காக 'ஜனநாயக' முறைப்படி கட்சிக்குள் வளர்க்கப்பட்டவர் அவரது மகன் திரு. ஸ்டாலின். திரு. வை. கோபால்சாமியின் வெளியேற்றத்துக்குப் பிறகு, கட்சிக்குள் ஸ்டாலினுக்கு முழு ஆதரவு இருப்பதுபோல் தெரிந்தாலும், கருணாநிதியின் குடும்பத்துக்குள் இந்தப் பிரச்சினை இன்னும் 'நீருபூத்த நெருப்பாகவே' இருப்பது அரசியல் தெரிந்தவர்கள் அறிந்ததுதான். திமுக தலைவரின் குடும்பப் பிரச்சினை, உச்ச கட்டத்தில் இருக்கும் இந்தச் சூழ்நிலையில், திமுக இளைஞர் அணியின் மாநில மாநாடு டிசம்பர் 15, 16-ம் தேதிகளில் 'அழகிரி நாட்டின்' ஒரு பகுதியான திருநெல்வேலியில் நடைபெற இருக்கிறது.

விஜயகாந்த், சரத்குமார் போன்ற சினிமா நட்சத்திரங்கள் ஆரம்பித்த புதிய கட்சிகளை நோக்கி இளைஞர்கள் செல்வதைத் தடுப்பதற்காகவும், தமிழக இளைஞர்கள் திமுக-வின் பக்கமே இருக்கிறார்கள் என்பதை நிரூபிப்பதற்காகவுமே இந்த மாநாடு என்று உதட்டளவில் அறிவிக்கப்பட்டாலும் கூட, ஒட்டுமொத்த திமுக-வும் தனது பக்கமே இருக்கிறது என்பதை நிரூபிப்பதற்காகவே திரு. ஸ்டாலினால் இந்த மாநாடு நடத்தப்படுகிறது என்பது அரசியல் ஆய்வாளர்களின் கணிப்பு.

உள்ளாட்சித் துறை அமைச்சராகவும் இருக்கும், இளைஞர் அணிச் செயலாளர் ஸ்டாலினின் நேரடி மேற்பார்வையில் ஏற்பாடுகள் மும்முரமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. அழகிரியின் ஆதிக்கம் பரவிக் கிடக்கும் தென் மாவட்ட திமுக நிர்வாகிகளை நேரில் சந்தித்து வருகிறார் ஸ்டாலின். அமைச்சர்கள் தினம் தினம் மாநாட்டு ஏற்பாடுகளை நேரில் ஆய்வு செய்து வருகிறார்கள். ஆனால் 'அனா' அழகிரியோ இன்றுவரை அந்தப் பக்கமே எட்டிப் பார்க்கவில்லை.

இத்தகைய பரபரப்பான சூழ்நிலையில் நடக்கும் இந்த மாநாட்டில் என்ன எதிர்பார்க்கலாம்? இதோ எனது சில ஊகங்கள்:
- வீரபாண்டி ஆறுமுகம் போன்ற ஒரு சிலரைத் தவிர மற்ற இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்கள், ஸ்டாலினின் தலைமையை ஏற்கத் தயாராக இருப்பதாக வெளிப்படையாக முழங்குவார்கள்
- 'இளைஞர்களுக்கு வாய்ப்புக் கொடுப்பதாகச்' சொல்லி, இளைஞரணிப் பொறுப்பிலிருந்து ஸ்டாலின் விலகுவார்
- சூழ்நிலைகள் சாதகமாக இருப்பதாகத் தெரிந்தால், திமுக-வின் அடுத்த தலைவராக திரு. ஸ்டாலினை கலைஞர் அறிவிப்பார்
- 'இளைஞர்களுக்கு வாய்ப்புக் கொடுக்கும்' அதே காரணத்தைச் சொல்லி, முதல்வர் பதவியிலிருந்து தான் விலகத் தயார் என கலைஞர் அறிவிப்பார்
- குறைந்த பட்சம் 'துணை முதல்வர்' பதவி ஸ்டாலினுக்கு வழங்க உடனடி நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும்

ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருந்துகொண்டு நடத்துவதால், இந்த மாநாடு வெற்றி பெறுவதில் எந்தத் தடங்கலும் இல்லை. ஆனால் தனது தந்தை தலைவராக இருக்கும் திமுக-வில் தனக்கும் "பங்கு" உண்டு என்பதில் மிக உறுதியாக இருக்கிறார் 'அஞ்சா நெஞ்சன்' அழகிரி. ஒன்றை அடைவதற்காக, 'எதையும்' செய்யத் தயாராக இருக்கும் தனது சகோதரர் திரு. அழகிரியை சமாளித்து கட்சியையும், ஆட்சியையும் ஸ்டாலின் தனதாக்கிக் கொள்வாரா? முடிவுகளை அறிய ஆவலுடன் காத்திருக்கிறது உலகத் தமிழினம்!

கவிதைக் காதல்

2007-12-02T21:35:00.000-05:00

பிரசுரமான இதழ்(கள்): வார்ப்பு

கண்களால் காண்பதெல்லாம்
கவிதை உருவம் எடுக்குது
கனவிலும் கவிதைகள்
கலைடாஸ்கோப்பாய் உருளுது

காதல் வளர்க்கும் கருவியாய்
கவிதை வரைந்த காலம்போய்
கவிதை மீதே காதல்கொண்டு
காதல் கவிதை(களும்) வரைகிறேன்

அவள் அன்னம் பரிமாறும் அழகினில்
அடிமனதில் சுரக்குது
அழகுக் கவிதையொன்று;
அரை நிசியிலும் எழுதுகிறேன்
அரை நிர்வாணக் கவிதையொன்று

கல்லடிபடுமாம் காய்ச்ச மரம்-நம்
கள்ளக் காதல் கண்டு பொறுக்கா
கள்வர்களின் கல்லடி தாங்கி
காலமெல்லாம் காத்து நிற்பேன்
கலங்காதே என் புதிய காதலியே!

வாசிங்டனில் தீபாவளி மற்றும் குழந்தைகள் விழா 2007

2007-11-25T21:29:00.000-05:00

வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பாக "தீபாவளி மற்றும் குழந்தைகள் விழா 2007", நவம்பர் மாதம் 17-ம் நாள் மேரிலாந்தில் நடைபெற்றது. நானறிய தமிழ்ச் சங்க விழாக்கள், அறிவிக்கப்பட்ட நேரத்திற்கு ஆரம்பிக்கப்பட்டதே கிடையாது. இதனால் மக்களும் நேரத்திற்கு வந்ததே கிடையாது. பெரும்பாலான நிகழ்ச்சி நிரலில், மிகக் குறைந்தபட்ச விவரங்கள் மட்டுமே இருக்கும். உதாரணமாக, 6:30 மணிக்கு கலை நிகழ்ச்சிகள், 7:30 மணிக்கு உணவு, 9:00 மணிக்கு இசை நிகழ்ச்சி என்று இருக்கும். என்ன கலை நிகழ்ச்சி, யார் பங்கேற்கிறார்கள், எத்தனை நிமிடம் போன்ற விசயங்கள் இருக்காது. நிகழ்ச்சி நிரலே தெளிவாக இல்லாததால், நிகழ்ச்சிகளும் பல குழப்பங்களுடன் நடந்தேறும். இது பார்வையாளர்களை நோகடிக்கும்.

2007-ம் ஆண்டுக்கான தேர்தலில் நான் சங்கத்தின் இயக்குநராக வென்றதையடுத்து, எனது கலைத் திறமைகளை அறிந்த சங்கத்தின் தலைவர் அவர்கள், கலை நிகழ்ச்சிகளை திட்டமிட்டு, ஒருங்கிணைத்து நடத்தும் பொறுப்பை எனக்கு அளித்தார்கள். இவ்வாண்டின் முதல் நிகழ்ச்சியான தமிழ்ப் புத்தாண்டு விழாவுக்கு, தெளிவான நிகழ்ச்சி நிரலை நான் தயாரித்து, நிகழ்ச்சிக்கு முந்தின நாள் உறுப்பினர்களுக்கு மின்னஞ்சலில் அனுப்பியிருந்தோம். அதன் பிறகும் நிகழ்ச்சி நிரலில் சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டதால், விழாவின் போது சிறிது குழப்பம் ஏற்பட்டது. ஆனாலும், வழக்கமான தமிழ்ச் சங்க நிகழ்ச்சிகளை விட, இந்த விழா சிறப்பான முறையில் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டது. அதன்பிறகு நடந்த முத்தமிழ் விழாவில், என்னுடைய பங்களிப்பு அவ்வளவாக இல்லாமல் போனது.

இந்த அனுபவங்களை அடிப்படையாக வைத்து, தீபாவளி நிகழ்ச்சிக்கான திட்டமிடலை என் மனதுக்குள் முடுக்கிவிட்டேன். யார் யார் என்ன நிகழ்ச்சி நடத்த விரும்புகிறார்கள் என்பதை பல தரப்பினரிடமிருந்தும் சேகரித்து, இரண்டு மூன்று வாரங்களுக்கு முன்னதாகவே அவர்களிடம் நானே தொடர்புகொண்டு, அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் வாய்ப்பினை உறுதிசெய்தேன்; அவர்களுடைய விருப்பங்களையும் தேவைகளையும் அறிந்துகொண்டேன்; நன்றாக ஒத்திகை செய்யுமாறு உற்சாகப்படுத்தினேன். அவரவர்க்கு ஒதுக்கப்பட்டிருக்கும் நேரம் எவ்வளவு என்பதை மிக அழுத்தமாகச் சொன்னேன்.

ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியைப்பற்றியும் போதுமான அளவுக்கு எனக்கு தெளிவு கிடைத்தது. விழா மேடையில், நிகழ்ச்சிகளின் சுருதி ஏறுமுகத்தில் இருக்குமாறு பார்த்து, எத்தனை மணிக்கு என்ன நிகழ்ச்சி, நிகழ்ச்சியின் தலைப்பு, பங்கேற்பாளர்களின் பெயர், பயிற்றுவித்த ஆசிரியர் என அத்தனை விவரங்களோடும், மிகத் தெளிவான நிகழ்ச்சி நிரல் ஒன்றினைத் தயாரித்து, சங்க நிர்வாகிகளின் ஒப்புதலோடு, சங்க உறுப்பினர்களுக்கு, விழாவுக்குப் பல நாட்கள் முன்னதாகவே அனுப்பி வைத்தோம். இவ்வளவு தெளிவான நிகழ்ச்சி நிரலை மின்னஞ்சலில் கண்ட உறுப்பினர்களுக்கும், தங்களது பெயர் நிகழ்ச்சி நிரலில் பொறிக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட பங்கேற்பாளர்களுக்கும் நிகழ்ச்சியின் மீதான ஆர்வம் அதிகரித்தது. பலர் இந்த நிகழ்ச்சி நிரலை மற்ற நண்பர்களுக்கும் மின்னஞச்சலில் அனுப்பினார்கள். இது முதல் வெற்றி.

இந்த நிகழ்ச்சி நிரலில் எக்காரணத்தைக் கொண்டும் மாற்றம் செய்யக் கூடாது; அதுபோல நிறைய பேர் பங்கேற்பதால், விழாவை குறித்த நேரத்திற்கு தொடங்கியாக வேண்டும் என்ற என் கருத்துக்கு எங்கள் தலைவர் ஒப்புதல் அளித்தார். இதுதான் ஒரே நிகழ்ச்சி நிரல் என்பது உறுதியாகிவிட்டதால், நிகழ்ச்சிக்கு ஓரிரு நாள் முன்னதாக, நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்பவர்களை நான் தொடர்புகொண்டு, இத்தனை மணிக்கு உங்களது நிகழ்ச்சி என்பதை ஆணித்தரமாகச் சொன்னேன். இது அவர்களை மிகுந்த பொறுப்போடு செயல்பட வைத்தது; சரியான நேரத்திற்கு அவர்களை அரங்கத்திற்கு வர வைத்தது. இது இரண்டாவது வெற்றி.

விழாவின் மற்ற வெற்றி அம்சங்கள்:-

- மூன்று வயது கூட நிறையாத குழந்தை தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து பாடி அசத்தியது

- நான்கு பேரின் உதவியோடு, 24 சிறுவர்களை ஒரே நேரத்தில் வைத்து பெண் ஒருவர் வினாடி வினா நடத்தியது

- அதிகம் ஆங்கிலம் கலக்காமல், அரங்கத்தினரைக் கவரும் வகையில் அழகுத் தமிழில் நான் பேசி, பெண் ஒருவரோடு இணை அறிவிப்பாளராக செயல்பட்டது

- வழக்கமாக தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு வரும் பல குடும்பங்கள் இம்முறை வர முடியாத நிலையிலும், ஒரு கட்டத்தில் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்த அரங்கம்

- உணவுக்கு முந்திய நிகழ்ச்சியின் சுருதியை உச்சத்துக்குக் கொண்டு சென்ற, 11 சிறுவர் சிறுமியர் பங்கெடுத்த, பல்லே லக்கா பாடலுக்கான நடனம்

- நேரந்தவறாமையில் நான் காட்டிய கண்டிப்பும், நிகழ்ச்சி நிரலில் குறிப்பிட்டிருந்த அதே வரிசைப்படி, ஒரு நிகழ்ச்சிக்கும் மற்றொன்றுக்கும் இடைவெளியின்றி நிகழ்ச்சியை விறுவிறுப்பாக நான் நடத்தி கைத்தட்டு வாங்கியதும்

- தமிழ் மக்களின் இலக்கிய அறிவை தூசு தட்டி எழுப்பிய இலக்கிய வினாடி வினா

- 23 பேர் சில குழுக்களாக வந்து, 35 நிமிடம் தொடர்ந்து ஆடிய கிராமிய நடனமும், அப்போது எதிர்பாராமல் ஏற்பட்ட சிறு இடைவெளியின்போது நான் சிரிப்புகளைச் சொல்லி சமாளித்து பார்வையாளர்களை இருக்கையிலே இருக்க வைத்ததும்

-திரு. சுப. தமிழ்ச்செல்வனுக்கு செலுத்தப்பட்ட மெளன அஞ்சலி

- விழாவின் கடைசியில் வந்த மெல்லிசை நிகழ்ச்சியில் இறுதியாக, "வாள மீனுக்கும்..." பாடலை நான் பாடியபோது கூட்டத்தினர் மேடையில் வந்து ஆட்டம்போட்டது

- 4 மணி நேரத்தில் மொத்தம் 127 பேர் மேடையில் நிகழ்ச்சி நடத்தியது

- சங்கத்தின் முன்னாள் தலைவர்களும், நிர்வாகிகளும், தமிழ் மக்களும் நிகழ்ச்சிகள் சிறப்பாக நடைபெற்றதை மனதாரப் பாராட்டியது

விழாவின் குறைகள்:-

- அரங்கத்தின் பின்பகுதியில் ஸ்பீக்கர் இல்லாததை சாதகமாக்கிக்கொண்டு தொன தொனவென பேசிக்கொண்டிருந்த பார்வையாளர்கள்

- உணவு இடைவேளைக்குப் பின்பு நேரந்தவறாமையில் ஏற்பட்ட சிறு பின்னடைவு; இதனால் மக்கள் சிலர் புறப்பட்டு விட்டது

- மூக்கில் இரத்தத்தோடு, முதலுதவி கோரிய பெண்ணுக்கு நான் உதவமுடியாமல் போனது; அப்பெண்ணிடம் இங்ஙனம் மன்னிப்பு கோருகிறேன்

விழா நடத்துவது என்பது ஒரு கூட்டு முயற்சியே என்றாலும், கலை நிகழ்ச்சிகளை திட்டமிட்டு, ஒருங்கிணைத்து, தொகுத்து வழங்கியதில் எனது பங்கு மகத்தானது. தேவைப்பட்ட இடங்களில் மட்டும் குறுக்கிட்டு மற்றபடி எனக்கு முழு சுதந்திரத்தை அளித்திருந்த சங்கத்தின் தலைவருக்கும், என்னோடு இணைந்து பணியாற்றிய நிர்வாகிகளுக்கும் மனமார்ந்த நன்றி.

இத்தனை முயற்சிகளையும் தாண்டி, இந்த வெற்றிக்கு முக்கியக் காரணமான கூட்டம் ஒன்று இருக்கிறது. விழாவில் பெருந்திரளாகக் கலந்துகொண்டு, தங்களின் குழந்தைகளையும் நிகழ்ச்சிகளில் பங்கெடுத்துக்கொள்ள வைத்த வாசிங்டன் வட்டார மறத்தமிழ்க் கூட்டம் தான் அது. நன்றி சொல்ல வார்த்தை இல்லாததால், இந்த விழாவின் முழு வெற்றியையும் எம் மக்களின் மடியில் காணிக்கையாக்குகிறேன்.

இணைய வாசகர்கள் மட்டுமன்றி தமிழ்ச் சங்கத்தின் முன்னாள், இன்னாள் நிர்வாகிகள், வட்டாரத் தமிழ் மக்கள், நண்பர்கள் என பல நூறு பேர் இந்தக் கட்டுரையைப் படித்துப் பார்ப்பார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும். அதனால் மிகுந்த நிதானத்தோடும், உண்மையோடும் இதனை எழுதியுள்ளேன். தவறேதும் இருந்தால் மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்.

அதீத ஆர்வமுடன் நான் செயல்பட்டதால், கடந்த நிகழ்ச்சிகளின்போது எனக்கு முதுகுவலி வந்துவிட்டது. ஒருமுறை நான் முடமாகிப் போனேன். இதற்கு நானே பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறேன். இந்தமுறை அப்படி ஏதும் வந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக பல வாரங்களாகவே மிகுந்த கவனமுடன் செயல்பட்டேன். தெய்வத்தின் கருணையால் இன்றுவரை அப்படி ஒன்றும் நடக்கவில்லை. இனியும் வராது என்றே நம்புகிறேன்.

இப்படி விழா நடத்த மீண்டுமொரு வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைக்குமா என்பது தெரியாது. ஆனால், பிரபலங்கள் யாரும் கலந்துகொள்ளாமல், வட்டாரத் தமிழ் மக்கள் மட்டுமே பங்கேற்ற இந்த நிகழ்ச்சியை பெரும் வெற்றி பெறுமாறு நான் நடத்தியதில் எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சியே. வருங்கால நிர்வாகிகள், இக்கட்டுரையைப் புரிந்து செயல்பட்டால், விழா சிறக்கும்; அதுவே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

வளர்ந்து செழிக்கட்டும் உலகெல்லாம் இயங்கும் தமிழ்ச் சங்கங்களும், அதன் உயிர் நாடியான தமிழ் மக்களும். வெல்க தமிழர் சேனை.

தனிமைத் துணை

2007-11-18T22:34:00.000-05:00

உன்னை இல்லமிட்டு வெளிச் சென்றால்
உளம் மகிழ மறுக்குது
உடன் பேசத் துணையின்றி
உயிர் தனித்துச் சாகுது

வாய் மூடா ஜாடி எனக்கு
வாய்ச்ச நல்ல மூடி நீயே
பக்கத்தில் நீ இருந்துவிட்டால்
பவர் எனக்குக் கூடும் சேயே

நறுக்கென்று இருக்குமே-அகவை
நான்கேயாகும் உன் கேள்வியே
சளைக்காத உன் கேள்விகட்கு
சலிக்காமல் பதிலும் தருவேனே

எத்தனிக்கும் வாகன இரைச்சலிலும்
எதிரொலிக்குது உன் இனிய குரலே
என்றைக்கும் உடன் வேண்டும்
என் அன்பு மகள் நீயே

அக்கா எனும்...

2007-11-11T23:21:00.000-05:00

அன்னை அவளின் கவனமோ
அடுத்த பிள்ளை பெறுவதிலே
அக்கா அவளின் ஆர்வமோ
அன்புத் தம்பி தங்கை வளர்ப்பினிலே

மூத்தவளாய் அவள் பிறந்ததால்
முதுகிலே சுமப்பாள் இளையவனை(ளை)
மூக்கைப் பொத்திக் கொள்ளாமலே
மூத்தரம் மலம் அள்ளுவாள்

தான் உண்ணாவிட்டாலும்
தன் தம்பி தங்கை உண்ண வைப்பாள்
தான் படிக்காவிட்டாலும்
தன் தம்பி தங்கை படிக்க விளைவாள்

கல்யாணம் நடக்கும்வரை
கற்பினைக் காத்திடுவாள்
கணவன் கை பிடித்து
கரு சுமந்து தாயாவாள்

பட்டணத்தில் குடியேறி
பாங்காய்க் குடும்பம் நடத்திடுவாள்
படிக்கப் பட்டணம் வரும்
பாசத் தம்பிக்கு இடம் கொடுப்பாள்

படிக்கச் சென்ற தம்பி திரும்பி வர
பத்து மணியானாலும் பொறுத்திருப்பாள்
பாதை மீது பார்வை பதித்து
படபடப்பாய் காட்சி தருவாள்

தனக்கே போதாத சம்பளமெனினும்
தன் தம்பிக்கும் பகிர்ந்தளிப்பாள்
தவழ்ந்திடும் தன் பிள்ளைக்குத்
தாய் மாமனைக் காவல் வைப்பாள்

பட்டம் வாங்கிய தன் தம்பி
பணிக்குச் செல்வதைப் பார்த்து மகிழ்வாள்
பூரிக்கும் உள்ளத்தவளாய்
பூரி செய்து கொடுத்திடுவாள்

பணி நிமித்தம் தம்பி பாரின் செல்லும்போது
பாசத்துடன் அனுப்பி வைப்பாள்
பெண்ணொருத்தியை தம்பி மணக்கும்போது
பெரும் மன நிறைவு கண்டிடுவாள்

தன்னால் ஒரு குடும்பம் அமைந்ததென
தனக்குள்ளே பெருமை கொள்வாள்
தம்பி போல் தன் பிள்ளைகள் வளர
தவமாய்த் தவம் கிடப்பாள்

அத்தனையும் அன்னை செய்திட்டால்
அதனைக் கடமை என்றிடுவேன்-ஆனால்
அடுத்தவனை மணமுடித்துச் சென்றிட்ட
அக்கா செய்திட்டதனால்
அவளையே தெய்வம் என்றிடுவேன்

நான் கொண்டாடிய தீபாவளி

2007-11-07T21:44:00.000-05:00

நான் தீபாவளி கொண்டாடி பத்து பதினைஞ்சு வருசமாச்சு... இவன் சமீபத்தில் மதம் மாறியவனாக இருப்பானோ என்று சந்தேகப்பட்டு விடாதீர்கள். வெளிநாட்டிற்கு வந்தபிறகு, தீபாவளி கொண்டாட முடியாமல் போய்விட்டது; அவ்வளவு தான். அதனால் படிச்ச பாடத்தையே திரும்ப ஒருமுறை படிப்பது மாதிரி, பழைய நினைவுகளையே ஒரு அரை அரைச்சுடலாம்னு தான் இந்தப் பதிவு.

சுற்றிலும் கிராமங்கள் சூழ்ந்த கிராமம் தான் எங்கள் கிராமம். வயக்காட்டு உடல் உழைப்பை மட்டுமே நம்பி வாழும் உழைப்பாளிகள் எம்மக்கள். ஒருவார தொடர் உழைப்புக்கான கூலியோடு, கூடுதலாக அஞ்சோ, பத்தோ வேலை செயதவர்கள் வீட்டில் கடனாக வாங்கிக்கொண்டு, தீபாவளிக்கு ஓரிரு நாள் முன்னதாக ஆலங்குடியில் நடக்கும் தீபாவளி சிறப்புச் சந்தைக்கு மக்கள் சாரை சாரையாக செல்லும் பயணித்தில்தான் தீபாவளி கொண்டாட்டம் அதிகாரப்பூர்வமாக ஆரம்பமாகும். எங்களது வயலில் வேலை செய்யும் பெண்கள், "வூட்டுக்குப் போயி தீபாவளிக்கு இட்லி அவிக்கனும்மா" என்று முடிந்த அளவு சத்தமாகச் சொல்லிவிட்டு சீக்கிரமே சென்றுவிடுவார்கள். பெரும்பாலான குடும்பங்களில் தீபாவளி சிறப்புப் பலகாரமே இட்லிதான்! இன்றும் அதே நிலைதான். நினைத்தால் மனம் கணக்கிறது. ஆனால் அவர்களின் கொண்டாட்ட உணர்வுக்கும், "முறைப்படி" தீபாவளி கொண்டாடாத எங்களைப் போன்றோர் மீது அவர்கள் வைத்திருந்த பாசத்திற்கும் குறைவே கிடையாது.

எங்கள் ஊரில் இருந்த கிறிஸ்தவ இளைஞர்களுக்கு, அக்கம் பக்கத்துக் கிராமங்களில் ஏகப்பட்ட இந்து வாலிபர்கள் நண்பர்களாக இருந்தார்கள். தினக்கூலிகளான அவர்களில் பலர், எப்பாடுபட்டாவது காசு சேர்த்து, ஆலங்குடி சென்று தீபாவளி இனிப்புப் பலகாரங்களை கடைகளில் விலைக்கு வாங்கிவந்து எங்களிடம் கொடுக்கும்போது அவர்களின் முகங்களில் ஓடிய மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தை மரணத்தால் கூட வற்றிப் போய்விடச் செய்திட முடியாது. அன்புக்கும், நட்புக்கும், கொண்டாட்டத்துக்கும் அதுதான் இன்று வரை எனக்கு இலக்கணம்! மாரி மகன் கணேசன் தனது வீட்டில் செய்த 'சுளியன்' போன்ற பலகாரங்களைக் கொண்டுவந்து கொடுத்ததும், அதை ஜெபமாலை மகன் ஆரோக்கியசாமி உள்ளிட்ட மற்ற இனத்தவர்கள் மறுக்காமல் மனமகிழ்வோடு வாங்கி உண்டதும், கிராமங்களில் இன்னும் ஜாதிக்கொடுமை இருக்கிறது என்று பட்டிமன்றங்களில் வாதிடுபவர்களின் முகத்தில் பூசப்பட்ட கரி!

சுற்றுவட்டார மக்களெல்லாம் தீபாவளியன்று, புதுத்துணி உடுத்தி இங்கும் அங்குமாக சந்தோசமாக நடந்து திரியும் காட்சிகள், இது தீபாவளி நாள் என்பதை திசை எட்டுக்கும் தண்டோரா போட்டுக் கூறின. தீபாவளி இரவன்று எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பட்டாசு சத்தம் கேட்கும். இரவென்பதால், மக்கள் அவ்வளவாக ஒன்று கூடுவதில்லை. தீபாவளி கொண்டாடுபவர்கள் மட்டுமன்றி, நாங்களும் தூக்கமே வராமல் தூங்கிக்கொண்டிருப்போம். விடிந்தும் விடியாமலும் எல்லோரும் கடைத்தெருவில் ஒன்று கூடிவிடுவோம். தீபாவளியின் சிறப்பு அம்சமே, கடைத் தெருவில் நடக்கும் சைக்கிள் போட்டிதான். செல்லத்துரை, சங்கிலி, சிதம்பரம் என்று பல சைக்கிள் பந்தய வீரர்களை இன்றும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது. இதில் சிதம்பரம் எங்கள் ஊர்க்காரர் என்பதால் நாங்களெல்லாம் அவரின் வெற்றிக்காக வேலை செய்தோம். சைக்கிள் போட்டி பிற்காலத்தில் கபடிப் போட்டியாக மாறிவிட்டது. சைக்கிள் போட்டி முடிந்தவுடன், பானை உடைத்தல் போட்டி மிக பரபரப்பாக இருக்கும். எங்களது பெற்றோர்களுக்குத் தெரிந்த நபர்கள், என்னைப்போன்ற சின்னப் பையன்களுக்கு பலகாரம் மற்றும் வெடி வாங்கிக்கொடுத்து மகிழ்ச்சிப்படுத்துவர்.

பெட்டிக்கடை வைத்திருந்த ராவுத்தரின் மகன் ஷாஜஹான் எங்களது நண்பன். தீபாவளியின் போது அவனது தந்தையின் கடை அருகிலேயே கட்டிலில் வெடி விற்பான். நாங்கள் எல்லாம் அவனிடம் தான் வெடிவாங்குவோம். கேப்பு வெடி, சீனி வெடி, ஓலை வெடி, ராக்கெட், அனுகுண்டு, சங்கு சக்கரம், மத்தாப்பு என்று பலவகை உண்டு. சீனி வெடியும், ஓலை வெடியும் எங்களது செல்லப் பிள்ளைகள். யாராவது ஒருவன் வெடி வாங்கினாலே, அவன் பின்னால் ஒரு கூட்டமே திரண்டுவிடும். அந்தக் கூட்டத்துக்கு மத்தியில் வெடிவெடிக்கும் போது, வெடிவாங்கியவனுக்கு ரொம்பப் பெருமையாக இருக்கும். எனக்கு எப்படியோ முப்பது காசு கிடைத்துவிட்டது. ஏகச் சந்தோசம். இன்று வங்கியில் இருக்கும் (சும்மா ஒரு பேச்சுக்கு) முன்னூறாயிரம் அமெரிக்க டாலர்கள் கொடுக்காத ஒரு சந்தோசத்தை அன்று அந்த முப்பது காசுகள் எனக்குக் கொடுத்தன. அந்தச் சந்தோசத்தில் என் தந்தையின் சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு, ஷாஜஹான் கடை நோக்கி சிட்டாகப் பறந்தேன். அவனது கடைக்கு முன்பாக இருந்த, சற்று மேடுபள்ளமான இடத்தில் சைக்கிளை நிறுத்துவிட்டு, டேய்... முப்பது காசு கொண்டு வந்திருக்கேன்... வெடி குடுடா என்று பட்டைச் சாராயம் குடித்தவனைப்போல் சந்தோசமாக கத்திக்கொண்டு விரைகையில், டமாரென பெரும் சத்தம் கேட்டது. திருப்பிப் பார்த்தால், எனது சைக்கிள் கீழே விழுந்து அதன் கண்ணாடி, டைனமோ எல்லாம் உடைந்து கிடந்தது. அந்தத் தீபாவளி எனக்கு எப்படி முடிஞ்சிருக்கும்னு நான் இதுக்கு மேலே உங்ளுக்குச் சொல்லவேண்டியதில்லை... எதோ என் தந்தை என்னை உயிரோடு விட்டதே பெரிசு!

இன்று, திரும்பிப் பார்க்கிறேன்... தீபாவளி கொண்டாடாமலேயே என் நெஞ்சம் இனிக்கிறது. உங்கள் அனைவருக்கும், அன்பான தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள்.

புன்னகை

2007-11-04T21:20:00.000-05:00

நீ
அன்று உதிர்த்த
புன்னகையின்
ஒரு நுனியைக் கிள்ளி
என்
இதயத்தின்
இடப்புறத்தில்
கட்டித் தொங்கவிட்டுள்ளேன்...
கட்டிப் போட்டா
குட்டி போடும் என்ற நினைப்பில்!

சந்து பொந்துகளிலெல்லாம்
நீ
சிந்திவிட்டுப் போன
சில்லறைச்
சிரிப்'பூ'க்களை
சிந்தாமல்
சிதறாமல்
சேமித்து வைத்திருக்கிறேன்...
சிரிக்கத் தெரியாதவர்களுக்கு
சில்லறை விலையில்
சப்ளை செய்ய!

தீபாவளி பட்டிமன்றம்

2007-10-28T15:07:00.000-04:00

சென்ற தீபாவளியன்று நான் நடத்திய பட்டிமன்றம். இது முழுமையான வீடியோ அல்ல; ஒரு சில போட்டோக்களை மட்டுமே கொண்டுள்ளது. அதேபோல ஆடியோவும் சற்றுத் தரம் குறைவாகவே உள்ளது; பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டுகிறேன்.

வேற்றுமையில் ஒற்றுமை

2007-10-27T10:00:00.000-04:00

எனக்கிணையாய் நீயும்
உனக்கிணையாய் நானும்
இணைக்கிணையாய்
இணையாமல் நடக்கையிலே...
உன் நிழலும்
என் நிழலும்
இணைந்து
ஒன்றன் மீதொன்றாய் விழுந்து
ஒட்டி உறவாடுது பார்

எதிரும் புதிருமாய்
எதிரெதிர்த் திசையில் நாம்
திசைமாறி நடந்தாலும்...
இருவரின் நிழலும்
ஒற்றுமையாய்
ஒரே திசையில்
விழுகுது பார்

வேற்றுமையில்
ஒற்றுமை காண
விழும் நிழலே போதும் வா
வேறோர் விளக்கம் வேண்டாம் வா

கம்ப்யூட்டர் வேலை

2007-10-21T22:03:00.000-04:00

இக்கவிதையின் ஒலி (ஆடியோ) வடிவம் இதோ:

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

கம்ப்யூட்டரைப் பாத்து பாத்து
கண்ணு ரெண்டும் பூத்துப் போச்சு
கணிணித் திரையை நோக்கி நோக்கி
கழுத்து வலி எடுத்துப் போச்சு

மெளஸ் பிடிச்சு மெளஸ் பிடிச்சு
மணிக்கட்டு தேஞ்சு போச்சு
மணிக்கணக்காய் அமர்ந்திருந்து
காலு ரெண்டும் மரத்துப் போச்சு

இருக்கையிலே இருந்து இருந்து
இடுப்பு வலி எடுத்துப் போச்சு
இயங்காத உடம்புக்குள்ளே
இரத்த ஓட்டம் நின்னு போச்சு

கதவுகளை மூடிக்கொண்டு
காற்று நுழையா ரூமுக்குள்ளே
பகல் முழுக்க வேலையால்
பகல் சூரியனைப் பார்க்கமுடியாமப் போச்சு

வாட்டும் கோடையில் ஏசிக் காற்று
வதக்கும் குளிரில் வெப்பக்காற்று
இயற்கை கூட யாருமிங்கே
இணைந்து வாழ முடியாமப் போச்சு

தடவித் தடவி யோசிச்சு
தலைமுடியெல்லாம் கொட்டிப் போச்சு
தவறுகளைத் திருத்தி திருத்தி
தலைவலி தான் கூடிப் போச்சு

உடற்பயிற்சி ஏதுமின்றி
உயிரணுக்கள் செத்துப் போச்சு
முழுநேரச் சிந்தனையால்
மூளையெல்லாம் வறண்டு போச்சு

விசைப்பலகை தட்டித் தட்டி
விரல்கள் எல்லாம் விரச்சுப் போச்சு
வளைச்சு வளைச்சு கோடு எழுதி
வாலிபம் இங்கே முடிஞ்சு போச்சு

நகராத உடல் உறுப்பில்
நாளங்கள் நீர்த்துப் போச்சு
இயந்திரத்தோடு வாழ்ந்து வாழ்ந்து
இல்லறம் இன்னலாப் போச்சு

காலமெல்லாம் கற்றால் தான்
கணிணியுலகில் வேலை என்றாச்சு
ஓயாமல் உழைச்சு உழைச்சு
உண்ணும் நேரம் தவறிப் போச்சு
உறக்கமதும் தொலைஞ்சு போச்சு

மெஷினோடு பேசிப் பேசி
மனுஷங்களை மறந்து போச்சு
மணிக்கணக்கா யோசிச்சு
மன நோய் நெருங்கிடுச்சு

வாழ்க்கையே இதுதான் என்றால்
வாழ்வின் அர்த்தம் நீர்த்துப் போச்சு
வசதிகள் பல இருந்தும்
வாழாவெட்டி ஆகிப் போச்சு

உயிர் மூச்சு பிரியும்போது-கணிணியையும்
உடலுடன் அடக்கம் செய்ய
உத்தரவு ஒன்னு போடச் சொல்லி
உள்துறை மந்திரிக்கு
உயிருடனே இ-மெயில் அனுப்பியாச்சு

டிப்பு...டிப்பு...டிப்பு

2007-10-18T22:10:00.000-04:00

பார் போற்ற வாழவைக்கும் படிப்பு
பதவிகள் பெற்றுத்தரும் வெறும் நடிப்பு
கொள்கையில் என்றும் வேண்டும் பிடிப்பு
தவறு செய்யும் நண்பனுக்குத் தேவை உன் இடிப்பு

வார்த்தைகளில் இருக்கக் கூடாது தடிப்பு
வயிற்றினிலே தெரியக் கூடாது மடிப்பு
சோதனை வேளையில் வேண்டும் துடிப்பு
சாதனையல்லவே தீவிரவாதக் குண்டு வெடிப்பு

உனக்கொரு கேள்வி

2007-10-11T22:25:00.000-04:00

உன்
சிரிப்பொலி சத்தம் கேட்டு
இவ்வாண்டின்
சிறந்த இசையமைப்பாளராக
உனைத் தேர்வு செய்துள்ளது
தமிழ்நாடு அரசு

என் இதயத்தைக்
கிழித்துப் போட்டுத்
தலைமறைவான
கொலைக்காரி
உன்
கூந்தல் வாசம் நுகர்ந்து
மூன்றே நிமிடத்தில்
உன் பட்டுக் குஞ்சம்
கவ்வி நின்றது
போலீஸ் மோப்ப நாய்

அயர்க்கும்
அக்னி வெயிலில்
அசைந்தாடி நடந்துவரும்
உன்
நிழலின் குழுமையில்
குளிரால் நடுங்கி நிற்கிறது
குளுகுளு வேம்பு

ஏண்டி
தெரியாமல் தான் கேட்கிறேன்...
பிரம்மன் என்ன உன்
பினாமியா?

பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரத்தின் வாரிசு எங்கே?

2007-10-08T00:05:00.001-04:00

அக்டோபர் 8 - பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் நினைவு நாள். சிறு வயதிலேயே மறைந்து விட்டாலும், தனது பாக்களால் இன்றும் நம் உதடுகளில் உருண்டோடி விளையாடும் கம்யூனிசக் கவிஞன் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம். அதிவேக வளர்ச்சி இருந்தால், அதே வேக வீழ்ச்சி இருக்கும் என்பார்கள். இளவயதிலேயே அதிவேக வளர்ச்சியைக் கொண்டிருந்தாலும், இன்று வரை வீழாமல் நம் நெஞ்சங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவன் தான் பட்டுக்கோட்டை.

தஞ்சை மாவட்டத்தில் பட்டுக்கோட்டைக்கு அருகில் உள்ள செங்கப்படுத்தான் காடு என்ற கிராமத்தில் விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்த கல்யாணசுந்தரம், பெரும்பாலான விவசாயிகளின் பிள்ளைகளைப் போலவே, தானும் பள்ளிப் படிப்பு முடிக்காதவர். தன்னுடைய இளம் வயதில், பெரியாரின் சுய மரியாதை இயக்கத்தினால் ஈர்க்கப்பட்ட கல்யாணசுந்தரம், சில உள்ளூர் கம்யூனிசத் தலைவர்களுடன் ஏற்பட்ட தொடர்பால், கம்யூனிசத்தின் மீது காதல் கொண்டார். சுய மரியாதை இயக்கக் கூட்டங்களிலும், கம்யூனிச மேடைகளிலும் பாடினார்.

கவித்திறமை தன்னிடம் இருப்பதை உணர்ந்திருந்தாலும் கூட, தன்னுடைய மிடுக்கான தோற்றத்தின் காரணமாக, நடிக்க வேண்டும் என ஆசைப்பட்ட கல்யாணசுந்தரம், மதுரையில் இருந்த சக்தி நாடக சபாவில் சேர்ந்தார். இந்த நாடகக் குழு ஒருமுறை புதுச்சேரி சென்றிருந்தபோது, பாவேந்தர் பாரதிதாசனை சந்திக்கும் வாய்ப்பு இவருக்குக் கிடைத்தது. இவ்வாய்ப்பின் மூலம், பாரதிதாசனின் உதவியாளராகப் பணியில் சேர்ந்தார். மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் நிறுவனத்துக்குப் பாரதிதாசன் பாடல்கள் எழுதிக்கொண்டிருந்த நேரம் அது. இதன் மூலம் திரைப்பட நிறுவனங்களோடு பட்டுக்கோட்டையாருக்குத் தொடர்பு உண்டானது. சென்னையிலேயே தங்கிய கல்யாணசுந்தரத்திற்கு, திரைப்படங்களுக்குப் பாடல் எழுதும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவர் எழுதிய திரைப்படப் பாடல்களை நான் சுட்டிக்காட்ட வேண்டியதில்லை. கம்யூனிசத் தலைவர் திரு. ஜீவா அவர்களின் ஜனசக்தி பத்திரிக்கையில் கம்யூனிசக் கருத்துக்களையும் தொடர்ந்து எழுதி வந்தார்.

இந்தச் சூழ்நிலையில், தனது குரு பாரதிதாசனின் தலைமையில், செப்டம்பர் 11, 1957-ல் சென்னையில் பட்டுக்கோட்டையாருக்கும், கெளரவம்பாளுக்கும் திருமணம் நடைபெற்றது. ஓரிரு ஆண்டுகளில் இத்தம்பதியருக்கு குமாரவேல் என்ற மகன் பிறந்தான்.

திரைப்படங்களுக்குப் பாடல் எழுதுவது தொடர்ந்தது. வயல் வெளியில் உழைக்கும் அன்றாடங்காய்ச்சிகளோடு தானும் சிறுவயதில் அன்றாடம் உழைத்ததால், சாமான்ய மக்கள் அனுபவிக்கும் கஷ்டங்களை மிக நன்றாகவே பட்டுக்கோட்டையார் அறிந்திருந்தார். அதையே தன்னுடைய பாடல்களிலும் வெளிப்படுத்தினார். மிக எளிதான வார்த்தைகளைக் கொண்டு, பாமரரும் பாடும்படியாகப் பாடல் எழுதுவது இவரது தனிச்சிறப்பு. உதாரணமாக "தூங்காதே தம்பி தூங்காதே... நீ சோம்பேறி என்ற பெயர் வாங்காதே" என்ற பாடல். புகழோடு வாழ்ந்த காலத்திலும், சாமான்ய மக்களை மறக்காமல் அவர்களைப்பற்றிப் பாடல்களை எழுதியதற்காகவும், தான் ஏற்றுக்கொண்ட கம்யூனிசக் கொள்கைபற்றிய பாடல்களை எழுதியதற்காகவும், "மக்கள் கவிஞர்" என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது.

சுமார் ஐந்தாறு ஆண்டுகளில், தனது பாடல்களால் புகழின் உச்சியை அடைந்துகொண்டிருந்த பட்டுக்கோட்டையாருக்கு, தலைவலி காரணமாக அறுவைச் சிகிச்சை செய்யப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட இரத்தக் கசிவின் காரணமாக, சற்றும் எதிர்பாராத விதமாக, அக்டோபர் 8, 1959-ல் மரணம் இந்த மக்கள் கவிஞனை அள்ளிக்கொண்டு சென்று விட்டது. மரணத்தைத் தழுவிய போது மக்கள் கவிஞனுக்கு வயது வெறும் 29 மட்டுமே! காலத்தை வென்ற இந்தக் கவிஞனுக்கு எனது கண்ணீரஞ்சலி.

உங்களுக்கு ஓர் கேள்வி:பட்டுக்கோட்டையாரின் மகன் குமாரவேலின் தற்போதைய நிலைமைபற்றி உங்களுக்கு ஏதேனும் தெரியுமா?

பந்த் - மாற்றுத் தீர்ப்பு என்ன?

2007-10-03T21:12:00.000-04:00

பொது மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை எந்தவிதத்திலும் பாதிக்கப்படக் கூடாது என்று கூறி, சேது சமுத்திர திட்டம் தொடர்பாக ஆளும் திமுக கூட்டணி அறிவித்திருந்த முழு அடைப்புக்கு உச்ச நீதிமன்றம் தடை விதித்தது வரவேற்கத்தக்கதே. நீதிமன்ற உத்தரவால் ஆளும் கூட்டணி ஆத்திரமடைந்ததும், உத்தரவைத தமிழக அரசு உணர்வுபூர்வமாகச் செயல்படுத்தவில்லை என்பதும் வெளிப்படையான உண்மை. அதற்காக, குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சியை அமல்படுத்த மத்திய அரசுக்கு உத்தரவிட வேண்டியிருக்கும் என்று நீதிமன்றம் விடுத்த எச்சரிக்கை, நீதிமன்றம் தனது வரம்பை மீறுகிறதோ என்று நடுநிலையாளர்களும் கேட்கும்படி செய்துவிட்டது. பந்த் நடத்திய அரசியல் கட்சிகள் நீதிமன்றத்தை குற்றம் சாட்ட வாய்ப்பளித்துவிட்டது. இதுபோன்ற கடும் எச்சரிக்கையை காவிரி ஆறு மற்றும் முல்லைப் பெரியாறு விசயங்களில் முறையே கர்நாடகா மற்றும் கேரள அரசுகளுக்கு எதிராக ஏன் நீதிமன்றம் எடுக்கவில்லை என்ற கேள்விக்கு இடமளித்துவிட்டது. "குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி" என்ற அளவுக்குச் செல்லாமல், நீதிமன்றத் தீர்ப்பை மீறியவர்கள் "உண்மையிலேயே" தண்டிக்கப்படும் விதமாக, வேறு எந்தமாதிரியான தீர்ப்பினை நீதிபதிகள் வழங்கியிருக்கமுடியும்? நீங்களே உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதியாக மாறி தீர்ப்பு வழங்குங்கள்...

காந்தி கணக்கு

2007-10-02T01:46:00.000-04:00

காற்றில் கரைந்துவிட்ட

காந்தீயத் தத்துவங்களைக்

கழித்துப் பார்த்தபின்

காந்தி சிலையின் மிச்சம்

காகங்கள் இட்ட எச்சம்!

நினைவுக்கு: இன்று அக்டோபர் 2 - காந்தி ஜெயந்தி

பெண்

2007-09-30T22:59:00.000-04:00

உயிர்கள் தோன்றுவது பெண்ணாலே
உறவுகள் மலர்வது பெண்ணாலே
உள்ளம் மகிழ்வது பெண்ணாலே
உரிமைக்குரல் ஒலிப்பதும் பெண்ணாலே

பண்புகள் வளர்வது பெண்ணாலே
பாசம் பொங்குவது பெண்ணாலே
பசி மறைவது பெண்ணாலே
பாரினில் இன்பம் பெண்ணாலே

இல்லறம் அமைவது பெண்ணாலே
ஈருயிர் இணைவது பெண்ணாலே
இன்னல் மறைவது பெண்ணாலே
இலக்குகள் அடைவதும் பெண்ணாலே

குத்துவிளக்கு எரிவது பெண்ணாலே
குலமகள் சிரிப்பது பெண்ணாலே
குற்றங்கள் குறைவது பெண்ணாலே
சுற்றம் நிலைப்பதும் பெண்ணாலே

விருந்தோம்பல் நடப்பது பெண்ணாலே
வீரம் விளங்குவது பெண்ணாலே
வில்லங்கம் ஒழிவது பெண்ணாலே
வில்லன்கள் அழிவதும் பெண்ணாலே

அழகுக்கு அழகு பெண்ணாலே
அம்மாவுக்கு அர்த்தம் பெண்ணாலே
அன்பு ஊற்றெடுப்பது பெண்ணாலே
அண்டம் சுழல்வதும் பெண்ணாலே

ஐம்புலன் இயங்குவது பெண்ணாலே
ஆண்கள் வாழ்வது பெண்ணாலே
ஆற்றல் பெருகுவது பெண்ணாலே
வெற்றிகள் குவிவதும் பெண்ணாலே

எத்தனை எத்தனை
பெருமைகள் நல்ல பெண்ணாலே
எனக்கொரு பிறவி இனியிருந்தால்
பிறப்பேன் நானும் அவள் போலே!

ஜீவஜோதி

2007-09-27T22:03:00.001-04:00

எண்ண முடியா விண்மீன்களும்
எரிந்து என்றோ விழுகிறதே
விடியும் காலைப் பொழுதினிலே
விரல்விட் டெண்ணவும் முடிகிறதே

அள்ள அள்ளக் குறையாத
ஆற்று மணலும் அத்துப்போச்சே
மெரினா பீச் மணற் குப்பையும்
மெஷினால் சலித்து சுத்தமாச்சே

நீலவானை மூடி நிற்கும்
நிறங்கருமை மேகம் பெய்ய
நிலமகள் உள் வாங்கிய
நிலத்தடி நீரும்கூட வற்றிப்போச்சே

பீதியூட்டும் ஜாதி மதங்கள் மட்டும்
ஜோதியாய் சுடர்விட் டெரிகிறதே
ஊதியணைக்க முடியாமல்
ஊரெல்லாம் பற்றி எரிகிறதே

பாடும் போது...

2007-09-23T22:09:00.000-04:00

பப்ளிக்ல பாடுவது
பாரின்ல நியூசென்சு
பக்குவமா பாடிப்புட்டா
பலரை மயக்க இது லைசென்சு

வாய்விட்டு நான் பாடும்போது
வாசிங்டனே வணக்கம் சொல்லும்
இறுக்கமான சூழ்நிலையும்
இமைப் பொழுதில் இளகுவாகும்

தனிமையில தவிக்கையில
தலைமுடியை வருடிவிட்டு
தாவி வந்தென்னை அணைச்சுக்கும்
தாளமில்லா எம் பாட்டு

பாடிக்கொண்டு நடக்கும் போது
பாரம் கொஞ்சம் குறையுது
பார்ப்பவர்கள் முகங்களெல்லாம்
பள பளப்பாய் ஒளிருது

இசை கேட்கும் திசை நோக்கி
ஓசையின்றி பலர் புன்முறுவ
உள் மனதின் வேதனையோ
ஓடி எங்கோ ஒழியுது

வேலை நேரத்திலும் பாடுவேன்
வேண்டாதவரிடத்திலும் பாடுவேன்
வேகமாய் நடக்கும்போது
விறுவிறுப்பாய் நானும் பாடுவேன்

கதவு மூடிய லிப்ட்டில்
கனவுப் பாட்டு நான் பாடுகையில்
காரியதரிசி கேட்டாள்
Are you happy, J?
கண் திறந் துரைத்தேன்
Singing makes me happy!

அன்புள்ள மகனுக்கு...

2007-09-19T21:34:00.001-04:00

குறிப்பு: இந்தக் கவிதை "தென்றல் முல்லை" இதழில் பிரசுரமாகியது

கடைக்குட்டி யாயினும்

கலங்கரை விளக்கம் நீ

கல்வியிலா என் வயிற்றில்

கற்றுத் தேர்ந்த கலைஞன் நீ

வாய்க்கால் வெட்டி பயிரிட்டவனும்

வாசிங்டன் வாழ இயலுமென-இவ்

வட்டாரத்திற்கே வழிகாட்டிய

வால் நட்சத்திரம் நீ

காண்பதில்லை உனை யெனினும்-உன்

காசு என்னைக் காக்குதப்பா

கண்டங்கள் நீ தாண்டிடாவிட்டால்

கடன்பட்டு எனக்கு வைத்தியம் கனவுதானப்பா

உயிர் போகும் முன்னாக

உனைக் காண தாய் அழைத்தேன்

உடன் பறந் தோடிவந்து

உன் இல்லம் திருச்சி யடைந்தாய்

உன் மகன் உடனிருப்பான்-இன்னும்

ஓர் மணி நேரத்தில் என

உறுதியாய் உரைத்தனர் உம்

உடன் பிற சகோதரிகள்

இறுதியில் உறுதியாச்சு-என்

இறுதிச் சடங்கில் நீ நடப்பது

இதயமும் துள்ளியது-என்

இறுதி ஆசை நிறைவேறிய தென்று

புதுகை வந்தெனைக் காணுங்கால்

புலம்பி நீயழுவது காணலாமோ

புரிந்துகொண் டுயிர் பிரிந்துவிட்டேன்

புதுக்கோட்டை எல்லை நீ நுழையுமுன்னே!

புரிந்துகொள்ளடா புடமிட்ட என் சின்னவனே...

செப்டம்பர் 5, 2007

என் தாயின் முதலாவது நினைவு நாள்

சங்கு

2007-09-16T22:18:00.000-04:00

தெருக்களிலும்
தேநீர்க் கடைகளிலும்
உட்கார நேரமின்றி
ஊர் சுற்றியலையும்
ஜாதியெனும்
வெறி நாயை
இணையம் வரை
இழுத்துவந்து
வலைப்பதிவு
வாசகர்மேல் ஏவிவிட்ட
ஜாதி மத வலையர்களுக்கு
சங்கூதுவோம் வாரீர்!

கேப்டன் விஜயகாந்த் அவர்கட்கு...

2007-09-15T08:53:00.000-04:00

குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரை மே 2006 தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலுக்குப் பின்னான சூடான சூழ்நிலையில் எழுதப்பட்டது.

தனி மனிதனாய் அரசியல் களம் இறங்கி, மே 2006 தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலில் 28 லட்சம் வாக்காளர்களைத் தன் பின்னே அணிதிரள வைத்த மரியாதைக்குரிய தேமுதிக தலைவர் 'கேப்டன்' விஜயகாந்த் அவர்களுக்கு வணக்கம்.

அய்யா, நான் சினிமா விரும்பி அல்ல. சமூகக் கருத்துக்களை உள்ளடக்கிய குறிப்பிட்ட சில படங்களை மட்டுமே பார்ப்பதுண்டு. சினிமா சம்பந்தப்பட்ட உங்களின் நடவடிக்கைகளை விட அரசியல், சமூகம் சம்பந்தப்பட்ட உங்களின் நடவடிக்கைகளை அதிகம் கவனித்து வந்திருக்கிறேன். சினிமாவில் சம்பாதித்த புகழையும், கூட்டத்தையும் வைத்து அரசியலில் அறுவடை செய்யத் துடிக்கும் கலைஞர்களுக்கு மத்தியில், உண்மையிலேயே அரசியல் ஆர்வமும், நாட்டு மக்களின் முன்னேற்றத்தில் ஈடுபாடும் கொண்ட உங்களைப் போன்ற கலைஞர்கள் அரசியல் களம் புகுவது முற்றிலும் தகுதியானதே. அந்த வகையில், உங்களின் அரசியல் பிரவேசத்தை வரவேற்கிறேன்.

சரியான நேரத்தில் கட்சியை ஆரம்பித்தது, மற்ற கட்சிகளுடன் கூட்டுச் சேராமல் உங்களின் தனித்தன்மையைக் காத்தது, தேர்தல் பிரச்சாரத்தின் போது நீங்கள் சிந்திய வியர்வை, எதார்த்தமான பாணி, உங்களின் கடின உழைப்பு என உங்களின் வெற்றிக்கான காரணங்கள் பலவற்றை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். மக்களின் இந்த அங்கிகாரத்தை தக்கவைப்பதற்கும், எதிர்காலத்தை உங்கள் வசப்படுத்துவதற்கும் நீங்கள் இன்னும் நீண்ட தூரம் செல்லவேண்டியுள்ளது என்பதை நீங்களே அறிவீர்கள்.

மற்ற அரசியல்வாதிகளிடமிருந்து நீங்கள் எப்படி வேறுபட்டவர் என்பதை நிருபிப்பதற்கு ஒட்டு மொத்த தமிழகத்தின் சார்பில் விருத்தாச்சலம் மக்கள் கொடுத்திருக்கும் ஆயுதம் தான் உங்களின் எம்.எல்.ஏ பதவி. உங்களின் விருத்தாச்சலம் தொகுதியை மற்ற 233 தொகுதிகளிலிருந்தும் வித்தியாசப்படுத்திக் காட்டவேண்டியது உங்கள் முன்னிருக்கும் மாபெரும் சவால். விருத்தாச்சலம் தொகுதியின் வளர்ச்சி சாமான்ய மக்களின் வெற்றுக் கண்களுக்கும் புலப்படும் வகையில் இருக்கவேண்டும். இதில் நீங்கள் அடையும் வெற்றியைப் பொருத்துத் தான் உங்கள் இயக்கத்தின் எதிர்காலம் இருக்கிறது.

ஊழல் ஒழிப்பு பற்றி கவர்னர் உரையில் எந்த அறிவிப்புமே இல்லையே என்று நீங்கள் சட்டமன்றத்தில் பேசிய முத்தாய்ப்பான பேச்சு பெரும்பான்மை மக்களின் எண்ணங்களை பிரதிபலிப்பதாகவும், இன்றைய சூழ்நிலைக்கு மிகவும் பொருத்தமானதாகவும் இருந்தது. பாராட்டுக்கள். ஊழலை ஒழிக்க கிஞ்சிற்றும் நடவடிக்கை எடுக்காமல் வித விதமான திட்டங்களை அறிவிப்பது பெரும்பயன் தராது. ஓட்டையை அடைக்காமல் களஞ்சியத்தில் தானியத்தைக் கொட்டிய கதையாகத்தான் இது இருக்கும்.

திருமணமும், வரதட்சணையும் போலத்தான் இன்றைய அரசு அலுவலகங்களும், லஞ்சமும் பிரிக்கமுடியாத ஒன்றாகிவிட்டது. லஞ்சம் வாங்காமல் இருக்க முடியும் ஆனால் லஞ்சம் கொடுக்காமல் வாழவே முடியாது என்றாகிவிட்டது. நிறைய வரதட்சணை வாங்குவதை எப்படி சிலர் கௌரவமாக நினைக்கிறார்களோ, அது போல லஞ்சம் வாங்கி பெரும் பொருள் சேர்ப்பதும் ஒரு வித "திறமையே" என்று மக்களை எண்ணிட வைத்ததில் அரசு ஊழியர்களின் பங்கு மகத்தானது. நிறைய வழக்குகள் இருந்தாலும், லஞ்சம் வாங்கியதற்காக யாரும் தண்டிக்கப்பட்டதாகவோ, அவர்களின் சொத்துக்கள் பறி¢முதல் செய்யப்பட்டதாகவோ எந்தத் தீர்ப்பும் வராதது, ஊழல்வாதிகளை ஊக்கப்படுத்துவதாக இருக்கிறது. இது வேதனையான உண்மை. நீதித்துறையும் ஊழலுக்கு அப்பாற்பட்டது அல்ல. 40% நீதிபதிகள் லஞ்சம் வாங்குகிறார்கள் என்று முன்னாள் இந்தியத் தலைமை நீதிபதி திரு. பரூக்ஷா அவர்களே வெளிப்படையாகச் சொன்னதை இங்கு நினைவுபடுத்துகிறேன்.

எந்த விசயத்திற்காக அரசு அலுவலகத்தை நாடினாலும், அதிகாரத் தோரணையோடு பேசி, எதாவது இல்லாத விதிகளையும், குறைகளையும் சொல்லி மக்களை எப்படி லஞ்சம் கொடுக்கவேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளிவிடுகிறார்கள் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். நான் +1 படித்தபோது சாதிச்சான்றிதழ் வாங்குவதற்காக எல்லோரையும் போலவே நானும் பல நாள் அலைந்தேன். தாசில்தார் கையெழுத்திட்ட பிறகு அதை எடுத்துவந்து எங்களிடம் கொடுக்க அங்கிருந்த ஊழியர் லஞ்சம் கேட்டார். தந்தையுடன் வந்திருந்த என் சக மாணவர்கள் ரூ. 5 கொடுத்து சான்றதழை வாங்கிக் கொண்டார்கள். நான் லஞ்சம் கொடுக்கவில்லை. மறு நாள் காலை பள்ளி செல்லாமல் மீண்டும் தாசில்தார் அலுவலகம் வந்தேன். அந்த ஊழியர் என்னைக் கண்டுகொள்ளவேயில்லை. கடைசியில் வேறு வழியில்லாமல், நானும் ரூ. 5 கொடுத்து சான்றிதழை வாங்கிச்சென்றேன். ஊழல், லஞ்சம் என்றால் என்ன என்றே தெரியாத அந்த வயதிலும் என்னை எப்படி அந்த ஊழியர் லஞ்சம் கொடுக்கவேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளாக்கினார் பாருங்கள். அந்தக் காலக்கட்டத்தில் வயல் வெளியில் வேலை செய்யும் பெண்களுக்கு ரூ. 4-ம், ஆண்களுக்கு ரூ. 5-ம் சம்பளம். ஆக, அந்த ஊழியர் என்னிடம் லஞ்சமாகப் பெற்றது வெறும் 5 ரூபாய் அல்ல; மாறாக, அது என் தாயின், என் தந்தையின் ஒரு நாள் வயல்வெளி உழைப்பு அய்யா! வசதியாக இன்று நான் வாழ்ந்தாலும் கூட, அந்த அரசு ஊழியரை சந்திக்க வாய்ப்புக் கிடைத்தால், என்னுடைய அந்த 5 ரூபாயைச் சத்தியமாகத் திரும்பக்கேட்பேன்.

தமிழ் நாட்டில் இருந்த கொஞ்ச காலத்தில் அரசு அலுவலகங்களுக்குச் சென்ற போதெல்லாம் ஊழலுடன் உரசிப்பார்த்திருக்கிறேன். என்றுமே ஊழல் தான் வென்றது! என்னுடைய அனுபவத்தில், ஊழலின் உறைவிடமாகச் செயல்படுபவை RTO அலுவலகங்களே. நான் "எழுத்துத் தேர்வு" எழுதவே இல்லை; ஆனாலும் என்னிடம் பணத்தைப் பிடுங்கிக் கொண்டு ஓட்டுநர் உரிமம் கொடுத்துவிட்டார்கள். நான் வாகனம் ஓட்டிக் காண்பித்தது சரியில்லை என்று சொல்லி, கூடுதலாக ரூ. 100 வாங்கிக்கொண்டார்கள். ஒரு சில மாதங்களுக்கு முன்பு, தமிழகத்தில் ஒரு RTO அலுவலகத்தில் ரெய்டு நடக்கப்போவதாக வதந்தி கிழம்பியதும் அலுவலர்கள் பணத்தை ஜன்னல் வழியாக அள்ளிவீசியதை செய்தித்தாள்கள் அம்பலப்படுத்தின. ஆனாலும் யார் மீதும் எந்த நடவடிக்கையும் இல்லையே! இப்படிக் காடு மேடெல்லாம் பரவிக்கிடக்கும் ஊழலை ஒழிப்பதில் நீங்கள் மிகுந்த விவேகமுடன் நடந்து கொள்ளவேண்டும்.

நீங்கள் உங்களின் சட்டமன்ற உறுப்பினர் அலுவலகத்தை திறந்து வைத்துவிட்டு, உடனே அரசு ஆண்கள் மேல் நிலைப் பள்ளிக்கும், RTO அலுவலகத்திற்கும் விஜயம் செய்ததை அறிந்தேன். இது ஒரு நல்ல தொடக்கம் என்றாலும், ஊழல் ஒழிப்பின் அவசியத்தை அரசு அலுவலர்களிடம் மிக நயமாகவும், மிக மிகத் தேவை என்றால் மட்டுமே அதிரடியாகவும் எடுத்துச்சொல்லி அவர்களை முழுமனதோடு ஊழல் ஒழிப்பில் பங்கெடுக்க வைக்கவேண்டும். முள்ளை முள்ளால் எடுக்கவேண்டிய இந்தக்காரியம் அவ்வளவு சுலபமானதல்ல. ஊழலை ஒழிக்கவேண்டும் என்பதுதான் உங்களின் இலட்சியமாக இருக்கவேண்டுமே தவிர, அரசு அலுவலர்களை சும்மா பயமுறுத்துவதோ அல்லது அவர்களைப் பந்தாடுவதோ அல்ல என்பதில் நீங்கள் மிகத் தெளிவாக இருக்கவேண்டும். அரசு ஊழியர்களை நன்னெறிப்படுத்தும் சர்வ வல்லமையும், துணிவும் தன்னகத்தே இருந்தும், கடந்த ஆட்சியாளர்கள் தங்களின் அதிகாரத்தை முறையாகப் பயன்படுத்தாமல் போனதால், அரசு ஊழியர்களின் வெறுப்பை மட்டும் தான் சம்பாதித்தார்களே தவிர, மக்களுக்கு அதனால் எந்த நன்மையும் விளையவில்லை. அரசு ஊழியர்கள் தங்களிடம் உள்ள பலமான அமைப்புக்கள் மூலம் ஆளுங்கட்சிக்கு எதிராக வரிந்துகட்டிக்கொண்டு செயல்பட்டதையும், பல தொகுதிகளில் அரசு ஊழியர்களின் தபால் ஓட்டுக்களினாலேயே ஆளுங்கட்சியாக இருந்தவர்கள் தோல்வியைத் தழுவவேண்டிப் போனதையும் நீங்கள் நினைவில் கொள்ளவேண்டும். ஊழல் பூனைக்கு மணி கட்டிவிட்டீர்கள்; பக்குவமாக அதை ஒழித்தும் கட்டிடுங்கள்.

உங்களைப் போல நானும் தமிழ்த் தாயின் மடியில் தவழ்ந்தவன் என்ற ஒன்றைத் தவிர உங்களுக்கும் எனக்கும் வேறு எந்த பந்தமும் கிடையாது. இருந்தாலும் உங்களைப் போன்ற ஒரு அபூர்வ துருவ நட்சத்திரத்தை அரசியல் வானிலே காணும் போது, என்னைப் போன்ற தமிழ்த்தாயின் பிள்ளைகளின் நெஞ்சிலே ஒருவித நம்பிக்கை பிறக்கிறது. வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியை நான் தமிழகத்திற்கு வெளியில்தான் வாழப்போகிறேன் என்றாலும், எனதருமைத் தமிழரின் வாழ்விலே உங்களால் ஒளி பிறக்காதா என்ற ஏக்கத்துடன் தான் இந்தக் கடிதத்தை எழுதுகிறேன். ஆரம்பமாகட்டும் உங்களின் அரசியல் புனிதப் பயணம். "ஊழல் ஒழிந்தது விஜயகாந்தால்" என்று எழுதட்டும் நாளைய வரலாறு. நன்றி.

கொள்கை

2007-09-13T22:29:00.000-04:00

கொள்கை என்பது...
கொண்டையில் பூவல்ல
கோதிவிடும் முடியல்ல
குருதியில் கொழுப்பல்ல
தொப்புள் கொடியல்ல
தோளில் துண்டல்ல
தலைவர்கள் கூறுவதுபோல்
இடுப்பில் வேஷ்டியல்ல
கோவணத் துணியுமல்ல
கொள்கை என்பது...
கோவணந் தாங்கி நிற்கும்
அறுந்து விழா அரைஞாண் கயிறு!

அமெரிக்கன் பேபி

2007-09-10T07:14:00.000-04:00

குறிப்பு: இந்தக் கவிதை திண்ணை , "தென்றல் முல்லை" மற்றும் வார்ப்பு இதழ்களில் பிரசுரமாகியது

ஆகாயத்தில் பறந்து
ஆயிரமாயிரம் மைல் கடந்து
அப்பனும் ஆத்தாளும்
அமெரிக்காவில் குடியேறிப் பெற்றதனால்
அமெரிக்கன் சிட்டிசன்
ஆனாயே நீ தானே

அயல் தேசம் பிறந்ததனால் - நீ
அத்தை மாமா அறியலையே
அடுத்த வீட்டுப் பிள்ளைகளோடு
ஆடிப் பாடவும் முடியலையே

அம்மாயி அப்பத்தா
அவர்களின் புருஷன் உன் தாத்தா
அணைத்து மகிழும் வாய்ப்பு ஒன்றை
அவர்கட்கு நீயும் அளிக்கலையே

அன்பாய் வளர்த்த பசு மாடு
ஆறாவதாய் ஈன்ற கன்று ஒன்று
அன்னை மடியை முட்டி முட்டி
ஆர்வமாய்ப் பால் குடிக்கும்
அழகை நீயும் காணலையே

ஆண்டுக்கு ஒரு முறை
அமர்க்களமாய் ஊர்த் திருவிழா
ஆட்டுக் கிடா வெட்டி
அய்யனாருக்கு விருந்து படைக்கும்
அதிரடியை நீயும் அறியலையே

குளுகுளு சீசனிலே
குற்றாலமலை அருவியிலே
குளித்து மகிழும் பாக்கியம்
குழந்தை உனக்குக் கிட்டலையே

ஆட்டுக் குட்டியை தூக்கிக்கொண்டு
ஆடு மாட்டை ஓட்டிச் சென்று
அருகம் புல்லை மேயவிட்டு
அந்தி சாய வீடு திரும்பும்
அற்புதம் உனக்கு வாய்க்கலையே

ஆற்றங்கரையில் நடை பயின்று
ஆல விழுதில் ஊஞ்சலாடி
அரப்பு தேய்த்து ஊற வைத்து
அம்மனமாய் குளியல் போடும்
ஆனந்தம் உனக்குக் கிடைக்கலையே

அன்பு மகனே மகளே
அறியாத வயது உனக்கு
அனுபவித்து இழந்ததனால் எழுதுகிறேன்
அப்பன் நான் ஒரு கிறுக்கு

நானும் பாடுவேன் - மாதா பாடல்

2007-09-09T15:37:00.000-04:00

இந்தியத் துணைக்கண்டத்தைச் சார்ந்த கத்தோலிக்கக் கிறிஸ்தவர்களால் வாசிங்டனில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற தேவாலயத்தில் கொண்டாடப்பட்ட வேளாங்கன்னி மாதா திருவிழாவில் நான் பாடிய மாதா பாடல் இது.

எச்சரிக்கை: சும்மா என் நினைவுக்காகவே இதை வலைப்பதிவில் இணைத்துள்ளேன். வாசகர்களின் நேரத்தை வீணாக்குவது எனது நோக்கமல்ல! நன்றி.

இன்றைய (தமிழ்) சினிமாவில் வன்முறை

2007-08-31T09:49:00.000-04:00

குறிப்பு: எடிட்டர் என்ற முறையில் வாசிங்டன் தமிழ்ச் சங்கத்தின் "தென்றல் முல்லை" இதழுக்காக பிரத்யேகமாக எழுதப்பட்ட இந்தக் கட்டுரை கீற்று, நிலாச்சாரல் உள்ளிட்ட இதழ்களில் பிரசுரமாகியுள்ளது.

'கத்தியின்றி இரத்தமின்றி யுத்தம் ஒன்று வருகுது' என்று சொல்லி மாபெரும் தேசத்தின் சுதந்திரப் போரே அமைதியான வழியில் அன்று ஒரு முடிவுக்கு வந்தது அந்த அஹிம்சாவாதியின் திருமுயற்சியால். ஆனால் இன்று அதே தேசத்திலே, கத்தியின்றி இரத்தமின்றி சினிமா படம் வெளிவருவதில்லை. நீரோட்டம் இன்றிக் காய்ந்துபோய் கிடக்கும் காவிரி ஆற்றின் அவல நிலையை மையமாக வைத்து எடுக்கப்பட்ட ஒரு படம், சில வருடங்களாகியும், இன்றுவரை வெளியானதாக எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் 'இரத்த ஆறு' ஓடும் எத்தனையோ படங்கள் வெளிவந்து, வெற்றிபெற்று, நிறைய மகசூலும் கண்டுவிட்டன.

தற்போது வெளிவரும் பெரும்பான்மையான தமிழ்த் திரைப்படங்களில் 'அரிவாள்' தான் அதிகாரப்பூர்வமற்ற கதாநாயகன். படம் ஆரம்பிக்கும்போதே, கொலைக்காரக் கும்பல் ஒன்று அரிவாளோடு யாரையோ இராத்திரி இருட்டில் துரத்துவதுபோலவும், இடையிடையே பன்றிக்கூட்டங்கள் பயந்து ஒதுங்குவது போலவும் காட்டி நம்மை மிரட்சியடையச் செய்து, ஓடிக்கொண்டிருக்கும் உதிரத்தை ஒரு நொடியிலேயே உறையச் செய்துவிடுகிறார்கள். மனிதனைக் கத்தியால் குத்துவதை அப்படியே ஒளிவு மறைவின்றி பச்சை பச்சையாகக் காட்டுகிறார்கள். காட்சிக்குச் காட்சி பச்சை இரத்தம் பரிமாறுகிறார்கள்.
கிராமத்துப் பொட்டல் காட்டுப் புழுதிக் காற்று மட்டுமே படிந்திருக்கும் 'வெள்ளை மனம்' கொண்ட அந்தக் கிராமத்தவர்களை, ஏதோ நித்தம் நித்தம் இரத்தத்திலே ஓடியாடி விளையாடிக் கொண்டிருப்பவர்களாகச் சித்தரிக்கும் காட்சிகள் நியாயமா? ஹீரோவும், ஹீரோயினும் தங்களின் பால்ய வயதிலேயே ஒருவரை ஒருவர் விரும்பினார்கள் என்பதைக் காட்டுவதற்காக, கடலை பிடுங்கி சாப்பிடுவது, நொங்கு வண்டி ஓட்டுவது, பம்பரம் விடுவது போன்ற என்றுமே நெஞ்சில் இனிக்கும் காட்சிகளைக் காட்டி சிறியவர் பெரியவர் என எல்லோரையும் கவர்ந்து இழுத்து அமரவைத்து, தடாலடியாக கத்திக்குத்து காட்சிகளை அரங்கேற்றுகிறார்கள். எண்ணற்ற படங்களில் அதன் உக்கிரக் காட்சிகளில் எல்லாம் வக்கிரம் தொனிக்கிறது.

கத்தியால் குத்தப்பட்டு இரத்த வெள்ளத்தில் மல்லாந்து கிடக்கும் கதாநாயகியை, 4 பேர் மாறி மாறிக் கற்பழிக்கும் காட்சியை (படம்: பருத்தி வீரன்) முழுவதுமாகக் காட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்களே, எப்படித்தான் நாமெல்லாம் அதைக் கண்விழித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோமோ? 'இப்படியெல்லாம் நடக்குமா?' என்ற அளவில் மறைவான சூழ்நிலையில் மட்டுமே நடக்கக்கூடிய ஒரு அரிதான நிகழ்ச்சியை, இப்படி நம் கண்ணெதிரே போட்டுக்காட்டுகிறார்களே, இது வன்முறைக்குத் துணை போவதாகாதா? ஒரு படத்தைவிட மறு படத்தில் அதிகமான வன்முறை இருக்கவேண்டும் என்று இயக்குநர்கள் தங்களுக்குள்ளேயே ஒரு விதியை வகுத்துக்கொண்டு செயல்படுவதுபோல் தெரிகிறது. 'ரொம்ப நல்ல படம்' என்று விமர்சிக்கப்பட்ட 'வெயில்' படமும் இந்த வன்முறையின் வக்கிரத்திலிருந்து தன்னை விலக்கி நிறுத்திக் கொள்ளவில்லை. இப்படி எத்தனையோ சமீபத்திய படங்களைப் பட்டியலிட்டுக் கொண்டே போகலாம்; பதிவு செய்ய இடம்தான் போதாது!

நாட்டில் உண்மையிலேயே நடந்த சில கொலை நிகழ்ச்சிகளை, நிழற்படங்களாக ஒரு சில தமிழ் நாளிதழ்கள் வெளியிட்டன என்பதற்காக எத்தனையோ கண்டனக்குரல்கள் எழுந்தன; எதிர்ப்புக் கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டன. அதை ஏற்று, தற்போது அந்த நாளிதழ்கள் அப்படிப்பட்ட படங்களைப் பிரசுரிப்பதில்லை. பாராட்டுக்கள். ஆனால், மக்களை வெகு எளிதில் சென்றடையும் வகையில் சினிமாவில் 'ஒலி-ஒளி' வடிவில் காட்டப்படும் இந்த வன்முறைக்காட்சிகளைக் கண்டித்து பெரிய அளவில் கண்டனங்கள் வந்ததாக நான் அறியவில்லை. சினிமா விமர்சனம் எழுதுபவர்களும் கூட, நல்லக் காட்சிகளைப் பற்றி மட்டுமே எழுதிவிட்டு, குறைகளை நாசுக்காகக் கூட சுட்டிக் காட்டாமல் ஊளக்கும்பிடு போடுவதன் உள்நோக்கம் தான் என்னவோ? வன்முறையாளனாக, கொலைக்காரனாக நடித்த ஹீரோ, 'அந்தப் பாத்திரமாகவே வாழ்ந்துவிட்டு வந்திருக்கிறார்' என்று பஜனை பாடி பல்லக்குத் தூக்குகிறார்கள் பலர். 'நீங்கள் நல்ல விசயத்தை மட்டுமே பாருங்கள்; கெட்டதைப் பார்க்காதீர்கள்' என்று சப்பைக்கட்டு கட்டுகிறார்கள். வாழ்நாள் முழுவதும் நல்லவனாக வாழ்ந்த ஒருவன், ஒரே ஒரு கொலை செய்துவிட்டான் என்பதற்காக அவனை நீதியின் முன் நிறுத்தாமல் விட்டுவிடுகிறோமா? இல்லையே.

சிலர் தங்களின் படங்களில் ஒட்டு மொத்த பெண்ணினத்தையே 'திமிர்' பிடித்தவர்களாக திரும்பத் திரும்பக் காட்டுவது பெண்களை இழிவுபடுத்துவதேயன்றி வேறென்ன? வெறும் ஆயிரக்கணக்கானவர்களை மட்டுமே சென்றடையும் பொது நிகழ்ச்சியில் பேசும்போது வாய்தவறி பெண்ணை 'அவள்' என்று சொல்லிவிட்டால் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறார்கள்; பொது மன்னிப்பு கோருகிறார்கள். நியாயம் தான். ஆனால், பல கோடிக்கணக்கானவர்களைச் சென்றடையும் சினிமாவில் 'தேவடியா' என்று சொல்வதை யாரும் கண்டுகொள்வதில்லையே ஏன்? அல்லது கண்டும் காணாமல் இருப்பது ஏன்? பூனைக்கு யார் மணிகட்டுவது என்ற இந்த நிலைக்கு முடிவுகட்ட, பெண்ணியப் பற்றாளர்கள் இனிமேலாவது முன்வருவார்களா? லஞ்சத்தை ஒழிக்க சில அமைப்புகள் ஏற்படுத்தப்பட்டு வருவதைப்போல, தரங்கெட்ட சினிமாக் காட்சிகளை எதிர்க்க ஓர் அமைப்பை உருவாக்க ஆவணம் செய்வார்களா? ஏனெனில் பெண்ணைக் கேவலப்படுத்துவதும் வன்முறைக்குச் சமமானதே!

10 ரூபாய், 50 ரூபாய் லஞ்சம் வாங்கியவர்கள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருக்க, பலகோடி ஊழல் செய்தவர்கள் நாடாள்வதும், பெரிய மனிதர்களாக உலாவருவதும் நாம் அறிந்ததுதான். அதாவது, செய்யும் தவறையே பெரிதாகச் செய்துவிட்டால் அந்தத் தவறு, தவறு அல்ல என்று ஆகிவிடுகிறது. அதுபோல, வன்முறையைத் தூண்டும் விதமாகப் 'பேசி'னாலே ஒருவன் சிறையில் அடைக்கப்படும்போது, ஜாதி மோதலைத் தூண்டும் வசனங்களையும், வன்முறைக் காட்சிகளையும் மூலதனமாக்கிப் படமெடுத்து, படைப்பாளிகள் தங்களின் பாக்கெட்டை பணத்தால் நிறைத்துக்கொள்கிறார்களே, இது தண்டிக்கப்பட வேண்டிய குற்றமில்லையா? குறைந்தபட்சம் தடுத்து நிறுத்தப்பட வேண்டியதல்லவா? இந்த வன்முறைக் காட்சிகளைப் பார்க்கும் பிஞ்சு நெஞ்சங்களின் மனமெல்லாம் கல்லாகிப்போய்விடாதா? நாமும் அப்படிச் செய்யவேண்டும் என்று அந்த இளம்பிஞ்சுகளைத் தூண்டிவிடாதா?

தலையில் சரியாக முடி இல்லாதவர்கள் கூட, அழகான ஆறடிக் கூந்தல் இருப்பதுபோல் சிகை அலங்காரம் செய்துகொண்டு வந்து தன் ரசிகனை ஏமாற்றி, அவனுடைய குடிசையில் அடுப்பெரிய உதவும் அந்த அஞ்சு பத்து ரூபாயையும் பறித்துக்கொண்டு, ஈவு இரக்கமின்றி தன் ரசிகனின் குடும்பத்தையே குழியில் தள்ளுகிறார்களே, இந்தப் பித்தலாட்டத்தை எல்லாம் நாம் எப்போது உணரப்போகிறோம்? "அத்தனை பேரும் வெள்ள வெளேர் என்று மின்னுவார்கள்" என்று எம்மக்கள் எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் அமெரிக்காவில் கூட எத்தனையோ கருப்பு நிறத்தவர்கள் நடிகர்களாக இருக்கிறார்கள். ஆனால் பெரும்பாலும் கருப்பு நிறத்தவர்களையே உள்ளடக்கிய எம் பாரத தேசத்தில் எடுக்கப்படும் படங்களில் உள்ள எதார்த்தம் யாவரும் அறிந்ததே. இலவசமாக தொலைக்காட்சியில் கிரிக்கெட் பார்க்கும் ரசிகர்கள், தமது அணி தோற்றுவிட்டதால் அந்த கிரிக்கெட் வீரர் கட்டிய வீட்டைத் தாக்கினார்கள். தவறுதான். ஆனால் காசு கொடுத்து போய் பார்த்த சினிமா, கண்ட்ராவியாக இருந்தும் அதன் படைப்பாளிகள் மற்றும் நடிகர், நடிகைகள் மீது சிறிது கோபம்கூட வருவதில்லையே, அது ஏனோ? 'சினிமா இந்த நாட்டைப் பிடித்த நோய்; சினிமாக்காரர்கள் எல்லாம் கூத்தாடிகள்; நாடு உருப்படவேண்டுமானால், சினிமா ஒழிக்கப்படவேண்டும்' என்று உரத்த குரல் கொடுத்தானே, அந்த பெரியார் ஈ.வெ.ரா.-க்கள் மீண்டும் பிறந்து வரவேண்டும். மது அருந்துதல், புகை பிடித்தல் போன்ற சமுதாயச் சீரழிவுக் காட்சிகளை சினிமாவில் காட்டக்கூடாது என்று தொடர்ந்து குரல் கொடுத்துவரும் மருத்துவர் ராமதாசு அவர்கள் பாராட்டுக்குரியவரே.

சினிமா ஒரு பொழுதுபோக்காம். அடுத்தவனை 'போட்டுத் தள்ளுவது' எப்படி என்று வெள்ளித் திரையிலே மணிக்கணக்கில் போட்டுக் காட்டுகிறார்களே, அதைப் பச்சைக் குழந்தைகளைப் பக்கத்திலே வைத்துக்கொண்டு குடும்பத்தோடு அமர்ந்து பார்த்துவிட்டு, அங்கே திரையிலே பரிமாறப்படும் அந்தப் பச்சை இரத்தத்தை நாமும் பருகிவிட்டு அந்தப் பச்சைக் குழந்தைகளுக்கும் ஊட்டிவிட்டு வருகிறோமே, அது தான் பொழுதுபோக்கா?

புகை பிடிப்பவர்களைவிட அதனை சுவாசிப்பவர்களுக்குத் தான் பாதிப்பு அதிகம். அதுபோல, சினிமா எடுப்பவர்களைவிட அதனைப் பார்ப்பவர்களுக்குத் தான் பாதிப்பு அதிகம். இரத்தக் கறை படிந்த இதுபோன்ற படங்களையே பார்த்துவிட்டு, ஒன்றுக்குமே உதவாத சில மசாலாப் படங்களைப் பார்க்கும்போது, 'அப்பாடா... இது பரவாயில்லை' என்று தோன்றுகிறது. ஆதலால் படைப்பாளிகளே, நீங்கள் ஒன்றும் கருத்துச் சொல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை; 'வன்முறை' இருக்கக்கூடாது என்று ஒரு 'வரைமுறை'யை ஏற்படுத்திக்கொண்டு படம் எடுங்கள்... இப்போதைக்கு அது போதும்.

வேண்டும்...வேண்டும்...வேண்டும்

2007-08-22T11:18:00.000-04:00

வருடத்தில் பாதி நாட்களாவது
வற்றாமல் ஓடிச் சென்று
வட்டாரத்தையே வளம் கொழிக்கச் செய்திடும்
வளம் நிறைந்த காவிரி வேண்டும்

வாய்ச்சவடால் வீரராக இருந்தாலும்
வருங்காலத்தை மாற்றிடும் திட்டங்களுடன்
வழக்கு ஏதும் நிலுவையிலில்லா
வயது குறை திறமை நிறை முதல்வர் வேண்டும்

கணவனுக்கும் கள்ளக் காதல்
கட்டிய மனைவிக்கும் கள்ளக் காதல்
கள்ளக் காதல் கருமாந்திரம் இல்லாத
கலகலப்பான மெஹா சீரியல் வேண்டும்

கல்யாண ஆசை இருந்தாலும்
கவர்ச்சியும் காசுமில்லா காரணத்திற்காக
கல்யாணம் ஆகாமல் கலங்கி நிற்கும்
இளம் பெண்கள் இல்லா உலகு வேண்டும்

வாக்குச் சாவடிகள் கைப்பற்றப்படாத
வரிசையில் நிற்கும் வாக்காளர்கள் விரட்டியடிக்கப்படாத
வரலாறு காணாத வன்முறை நடந்திடாத
உள்ளாட்சித் தேர்தல் ஒன்று உடனடியாய் நடக்க வேண்டும்

அதிகாரிகளைப் பந்தாடா அரசியல்வாதிகள் வேண்டும்
அடித்தட்டு மக்களை அலட்சியப்படுத்தா அதிகாரிகள் வேண்டும்
கணவன் மனைவி சண்டை யில்லா
கருத்தொற்றுமை நிறை குடும்பங்கள் வேண்டும்

விண்ணுலகம் நான் செல்லுங் கால்
விரும்பிய இவற்றை யமர்ந்து நோக்குதற்காய்
வியாழன் கிரகத்தின் வடகிழக்கு மூலையில்
வீட்டுமனைப் பட்டா ஒன்றுமெனக்கு வேண்டும்!

கிறிஸ்தவம் (தமிழ்க்) கலாச்சாரத்துக்கு விரோதியா?

2007-08-12T22:26:00.000-04:00

என் இனிய தோழர்களே,

சுதந்திரத் திருநாள் நல்வாழ்த்துக்களுடன் கூடிய வணக்கம். தமிழன் என்று சொல்வதில் எப்படி தலை நிமிர்ந்து நிற்கின்றேனோ அதுபோல கிறிஸ்தவன் என்று சொல்வதிலும் மாபெருமை கொள்கிறேன். அன்னைத் தமிழ் என்னை அரவணைத்து மகிழ்வதைப் போலவே, என்னைப் பெற்றெடுத்த மதமும், கல்வி முதற்கொண்டு எனக்குத் தேவையான எத்தனையோ அடிப்படை உரிமைகளையும், நல்ல பழக்கவழக்கங்களையும், நீதிபோதனைகளையும் அள்ளியும், சொல்லியும் தந்திருக்கிறது. அதற்காய் என் முன்னோர்களைத் தலை வணங்குகிறேன்.

கிறிஸ்தவர்கள் மொழிக்கும், கலாச்சாரத்துக்கும் விரோதமானவர்கள் என சிலர் எண்ணுவதாக அறிகிறேன். மொழி மற்றும் கலாச்சாரம் சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்ச்சிகளில் கலந்துகொள்வதையும், சினிமா போன்ற ஊடகங்களைப் பார்ப்பதையும், பொட்டு மற்றும் பூ அணிவதையும் பாவமான செயலாக கிறிஸ்தவர்கள் நினைப்பதாக பலர் கருதுகிறார்கள். இதுபற்றி என்னால் முடிந்த அளவுக்கு சுருக்கமாக ஒரு விளக்கமளிக்க விழைகிறேன்.

கிறிஸ்தவ மதம் என்று சொல்லும்போது அதிலே பல நூறு பிரிவுகள் இருக்கின்றன. நான் வாடிகன் நகரில் இருந்து செயல்படும் போப்பாண்டவரின் தலைமையில் இயங்கும் 'ரோமன் கத்தோலிக்க' பிரிவைச் சார்ந்தவன். சட்ட திட்டங்களும், கட்டுக்கோப்பும் அதேசமயம் தாராள மதச்சித்தாந்தங்களும் (Religious Liberalism) கொண்ட அமைப்பாகவே நான் இதை அறிகிறேன். என் மூதாதையர்கள் எந்தக் காலத்தில் கிறிஸ்தவ மதத்தைத் தழுவினார்கள் என்பது தெரியாது. புனித தோமையார் இந்தியாவுக்கு வந்தபோதே மதம் மாறியவர்கள் இவர்கள் எனவும் சொல்லப்படுகிறது. என் உறவினர்களில் கிறிஸ்தவர் அல்லாதவர் ஒருவர்கூட கிடையாது. இன்னும் சொல்லப்போனால், எமது உறவினர்கள் வாழும் ஊர்கள் யாவுமே கிறிஸ்தவ மக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழ்பவையாகவே இருக்கின்றன. எனது ஊரின் பெயரே மெக்கேல்பட்டி என்பதுதான். அந்த அளவுக்கு ஆழ வேரூன்றியிருக்கிறது எமது கிறிஸ்தவப் பயணம்.

இந்தப் பயணத்தில், மொழியையும் கலாச்சாரத்தையும் ஒதுக்கிவிடுமாறு எந்தச் சூழ்நிலையிலும் என் மதம் என்னை அறிவுறுத்தியதில்லை. எம்மவர் யாரும் அப்படி நடந்துகொண்டதும் இல்லை. மாறாக மொழிக்கும், கலாச்சாரத்துக்கும் மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுத்தே வந்திருக்கிறோம். அதனால் தான் திருமணத்தின்போது மணமகள் ஒரு முழுத் தமிழ்ப் பெண்ணாகவே பட்டுச்சேலையும், பொட்டும், பூவும் அணிந்துகொள்கிறாள். தமிழ்த் திருமணங்களைப் போலவே, மணமகன் மணமகளின் கழுத்தில் தாலி கட்டுவதும், மோதிரம் மாற்றிக்கொள்வதும் உண்டு. வாசிங்டன் வட்டாரத்தில் வசிக்கும் எண்ணற்ற கிறிஸ்தவர்கள், வாசிங்டன் தமிழ்ச் சங்கத்தின் கட்டணம் செலுத்திய உறுப்பினர்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்களில் எனக்குத் தெரிந்த ஒரிரு பாதிரியார்களும் அடக்கம்.

நான் சிறுபான்மையினனாக இருப்பதால், எந்த விசயத்திலாவது இந்தியாவுக்கு எதிராக என்றாவது நான் நினைத்ததுண்டா? என்று என்னுடன் பணியாற்றிய ஒரு தெலுங்கு நண்பர் ஒருமுறை வினவினார். ஆண்டவனை வழிபடுவதைப் போலவே, அன்னை பாரத மாதாவையும் இன்று வரை வணங்கிவருகிறேன் என்று பதிலளித்தேன். சில மேடைகளிலும், குடும்ப நிகழ்ச்சிகளிலும் நான் "மருதமலை மாமணியே முருகைய்யா..." என்ற பாடலைப் பாடியதுண்டு. நீங்கள் கிறிஸ்தவர் ஆயிற்றே, ஆனாலும் மருதமலை முருகனைப்பற்றி பொதுமேடையில் பாடினீர்களே என்று ஒருவர் ஆச்சரியப் பாராட்டு தெரிவித்தார். "நான் கிறிஸ்தவன் என்பது எப்படி உண்மையோ அதுபோல தமிழன் என்பதும் உண்மையே. முருகன் தமிழ்க் கடவுள். அவன் புகழ் பாடும்போது, என் தமிழுணர்வு பொங்கிப் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது. அந்தத் தமிழ்க் கடவுள் மீது இருக்கும் பற்றினால், 2005-ல் நான் இந்தியா சென்றபோது, சற்றும் எனக்குச் சம்பந்தமே இல்லாத திருச்செந்தூருக்குச் சென்று வந்தேன்" என்று நான் விளக்கமளித்தபோது அவர் வியந்துபோனார். ஆம் நண்பர்களே, கூரிய கோடாரி கொண்டு என் நெஞ்சாங்கூட்டைக் கொத்திக் கிளறினால், அங்கே கொப்பளித்து சீறிட்டுப் பாய்ந்து வழியும் என் குருதி கூட, 'அன்னைத் தமிழ் வாழ்க' என்று உரக்கக் கூவிக்கொண்டே உறை நிலையை எய்தும். சாவதற்குள் தமிழுக்காக ஏதாவது செய்துவிட்டுத்தான் சாகவேண்டும் என்ற வேட்கை, இரும்புத் தாதுவை விட இன்னும் இறுக்கமாகவே என் உள்மனதில் குடிகொண்டிருக்கிறது.

மதத்திற்காக மொழியையும், கலாச்சாரத்தையும் விலக்கி வைக்கும் வெகுசிலர் இருப்பதை நான் அறிவேன். ஆண்டவனை வழிபடும்போது கூட, நமக்குத் தெரிந்த மொழியில் இருந்தால்தான், ஆண்டவனோடு உள்ளத்தால் ஒன்றிணைய முடியும் என்பதால்தான், தமிழ் உட்பட எத்தனையோ மொழிகளில் பைபிள் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இல்லாவிட்டால் லத்தீன் மொழியில்தான் எல்லா ஜெபமும் இருந்திருக்கும். இதுதான் கிறிஸ்தவ மதம் தாய்மொழிக்கு அளித்திருக்கும் சிறப்பு. மதத்துக்காக மொழியை இழந்துவிடாதீர்கள் என்றுதானே இதற்குப் பொருள்? அதுபோலத்தான் கலாச்சாரமும். இதை 'அவர்கள்' புரிந்துகொண்டால் சரி.

மனித வாழ்வு நிலையற்றது என்பதை நன்கறிவேன். அதற்குச் சிறந்த உதாரணம், 'தேன்கூடு' இணையதளதின் தூணாகச் செயல்பட்டுத் தமிழ்ப் பணியாற்றி இளம் வயதிலேயே சாவைத் தழுவிய திரு. சாகரன் (எ) கல்யாண் அவர்கள், சாத்தான்குளம் திரு. அப்துல் ஜப்பார் அவர்களின் மகன் திரு. ஆசிப் மீரான் அவர்களின் மனைவி திருமதி. ஜாஸ்மீன் என்று பலரைக் கூறலாம். என்னுடைய நாட்டுப்பற்றும், மொழிப்பற்றும் என் பெற்றோர், உற்றாருக்குக்கூடத் தெரியாது. அதனாலே எழுதி வைத்திட முடிவெடுத்தேன்.

உங்களிடம் நான் வேண்டுவது இதுதான்: வெகுசிலர் இப்படி இருக்கிறார்கள் என்பதற்காக, ஒட்டுமொத்தக் கிறிஸ்தவர்களும் அப்படித்தான் என்று கருதிவிடாதீர்கள். கிறிஸ்தவராக இருந்தும், தமிழுக்குப் பணியாற்றிய பலர் இருப்பதை அறியுங்கள். தஞ்சை மன்னன் சரபோஜியின் அரசவைக் கவிஞராக இருந்த வேதநாயகம் சாஸ்திரியார், திருக்குறளின் அறத்துப்பாலையும், பொருட்பாலையும் லத்தீன் மொழியில் மொழிபெயர்த்து திருக்குறளின் பெருமையை உலகறியச் செய்த வீரமாமுனிவர் என்று தமிழுக்குப் பணியாற்றிய கிறிஸ்தவர்களின் பட்டியல் நீள்கிறது. வெரும் தமிழ் உணர்வாளனாக மட்டும் இல்லாமல், ஒரு தமிழ்க் கலைஞனாகவும் நான் இருக்கிறேன் என்பதையும் இங்ஙனம் பணிவுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

என்ன தோழரே, எம்மையும் உம்மில் ஒருவனாக ஏற்றுக்கொள்வீரா? உம் தோளோடு தோள் நின்று தமிழ்ப் பணியாற்றும் வாய்ப்பினை எமக்கு நல்குவீரா? நன்றி.

பூரிக்கட்டை

2007-08-05T21:52:00.001-04:00

இல்லறச் சண்டையிலே
இருவரும் மோதுகையிலே
புவியீர்ப்பு விசையைப்
புறந்தள்ளி முன்னேறி
மொட்டைத் தலையிலே
இரத்தம் சொட்டவைக்கும்
இயற்கையாய் பறந்து செல்லும்
செயற்கைக் கோள்

முகூர்த்தக் கால்

2007-08-02T07:37:00.000-04:00

குறிப்பு: இந்த எனது கவிதை பிரிட்டனிலிருந்து வெளிவரும் நிலாச்சாரல், கீற்று, அதிகாலை மற்றும் தமிழோவியம் இதழ்களில் பிரசுரமாகியது.

வயதில் மூத்தவர்கள் திரண்டு வந்து
வாயார வாழ்த்துவதுண்டு
வாழ்க்கையைத் தொடங்கும் இவர்கள்
வாழட்டும் பல்லாண்டு என்று

வசதி இருந்திட்டால்
வான வேடிக்கை உண்டு
வண்ண வண்ண விளக்குகளுண்டு
வளைவு அலங்காரங்களும் உண்டு

மூன்று வேளைக்கே முடியாதவனும்
மூன்று முடிச்சு போடுவதுண்டு
முகப்பிலே பந்தல் போட
முகூர்த்தக் கால் ஊன்றுவதுண்டு

உள்ளூரைத் திரட்டி வந்து
ஒரு சேர கூடி நின்று
மஞ்சளும் சந்தனமும்
மரத்துக்குப் பூசுவதுண்டு

மணமணக்கும் குங்குமத்தை
மல்லிகைப் பூ அணிந்த
மங்கையர்கள் தொட்டு வைத்து
மரத்தை வணங்கி மகிழ்வதுண்டு

மணிக்கணக்கில் மரத்துக்கு மரியாதை
மயங்கும் பசியில்
மாப்பிள்ளையின் தங்கை மகன்
காலை வெயிலில் களைப்புற்று
கடைசியில் கேட்டான் கேள்வியொன்று
அம்மா...
கல்யாணம் மாமாவுக்கா?
இல்லை இந்த மரத்துக்கா?

சிரிப்பு

2007-07-20T12:25:00.000-04:00

குறிப்பு: இந்தக் கவிதை வார்ப்பு மற்றும் தமிழோவியம் இதழ்களில் பிரசுரமாகியது

அடிமனதின் அழுத்தத்தை
அறவே அகற்றிடும்
அமிர்தாஞ்சன்

நெஞ்ச பாரத்தைக்
கொஞ்சம் குறைத்திடும்
வலி நிவாரணி

பதற்றத்தையும்
படபடப்பையும் போக்கிடும்
புகை போக்கி

சிந்தனைக் குதிரைகளை
சீரிப் பாயச் செய்திடும்
ஸ்காட்ச் விஸ்கி

அக்னி வெயிலின்
உக்கிரத்தைக் குறைத்திடும்
தர்பூசணி

சூறாவளிக் காற்றில்
சுழன்றிடும் வாழையைத் தாங்கும்
சவுக்கு மரம்

அழுபவனையும்
ஆனந்தத்தில் மூழ்கடிக்கும்
அன்னை மடி

சோர்வுற்ற வீரனையும்
வீறுகொண்டெழச் செய்யும்
துப்பாக்கிக் குண்டு

நீயும் சிரித்துப்பார்
சிறகடித்துப் பறந்துபார்!

தமிழர்த் திருவிழா (FeTNA) 2007 - நேரடி அனுபவம்

2007-07-12T22:36:00.000-04:00

அன்பு நண்பர்களே,
அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவின் பல்வேறு நகரங்களில் தமிழ்ச் சங்கங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றில் ஒரு சில தமிழ்ச் சங்கங்கள் இணைந்து உருவாக்கிய கூட்டமைப்பு தான் 'வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச் சங்கப் பேரவை'; Federation of Tamil Sangams of North America (FeTNA). கடந்த 2007 ஜூலை 7 முதல் 9 தேதி வரை, அமெரிக்காவின் வடக்கு கரோலினா மாகாணத்தில் உள்ள ராலே (Raleigh, NC) நகரில் நடைபெற்ற இப்பேரவையின் தமிழர்த் திருவிழாவில் கலந்து கொண்டேன். ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒவ்வொரு நகரில் இந்த நிகழ்ச்சி நடைபெற்றாலும் கூட, இந்த ஆண்டுதான் நான் முதன் முதலாகச் சென்றிருந்தேன்.

சனி, ஞாயிறுகளில் தான் முக்கிய, முழு நேர நிகழ்ச்சிகள் இருந்தன. ஒரு நாள் நிகழ்ச்சிக்கு ஒரு நாள் பார்வையாளர் கட்டணம் 50 அமெரிக்க டாலர்கள்! சனி, ஞாயிறு இரு நாட்களுக்கும் சேர்த்து 75 அமெரிக்க டாலர்கள்! அது போல் ஒரு நாள் உணவுக்கு 30 அமெரிக்க டாலர்கள்! சனி, ஞாயிறு இரு நாட்களுக்கும் சேர்த்து 55 அமெரிக்க டாலர்கள்! அதிகக் கட்டணம் என்பது சொல்லாமலே புரியக்கூடியதே. ஆனால் அதற்கு மற்றொரு பக்கம் இருக்கிறது. அதாவது இவ்வளவு செலவு ஆனாலும் பரவாயில்லை என்று கருதும் தமிழ்ப் பற்றாளர்களும் இருக்கிறார்கள் என்பது தான் அது.

நான் காரில் சென்றிருந்தேன். 272 மைல் தூரத்தை மூன்றே முக்கால் மணி நேரத்தில் கடந்தேன். ஹி...ஹி. இன்னும் சிலரும் அவ்வாறே. ஆனால், அமெரிக்கா பெரிய நாடு என்பது நீங்கள் அறிந்ததே. அதாவது, இந்தத் திருவிழாவில் கலந்து கொண்டவர்களில் நிறையப் பேர் விமானத்தில் தான் பயணம் செய்யவேண்டும். ஒரிரு நாட்களாவது விடுப்பு எடுத்தாகவேண்டும். நிகழ்ச்சி நடைபெற்ற நாட்களில் ஓரிரு இரவுகள் விடுதிகளில் தங்கவேண்டும். இவற்றையெல்லாம் கணக்கிடும்போது, சராசரியாக ஒரு குடும்பத்திற்கு 1,000 முதல் 1,500 வரையிலான அமெரிக்க டாலர்கள் செலவாகும் என்பது எனது கணிப்பு. தமிழ் நிகழ்ச்சிக்காக இவ்வளவு செலவு செய்துகொண்டு வருகிறார்களே என்பதை உணரும்போது அவர்களின் தமிழ்ப்பற்றும் தானாகவே நமக்கு விளங்கும். அதாவது, உண்மையான தமிழ்பற்றாளர்கள் மட்டுமே கலந்துகொண்ட நிகழ்ச்சிதான் இந்தத் தமிழர்த் திருவிழா.

நான் ஒரு தமிழ் உணர்வாளன்; வளர்ந்து வரும் தமிழ்க் கலைஞனும் கூட. நிறைய தமிழர்களுக்கு நான் அறிமுகமாகி வரும் இந்த வேளையில், இந்தத் தமிழர்த் திருவிழாவில் நான் கலந்து கொள்ளவேண்டும் என்று எனது சில நண்பர்களும், கலந்து கொள்ளவேண்டாம் என்று மற்ற சில நண்பர்களும் அறிவுறுத்தினர். அதற்கான காரணம் இதோ: இந்த FeTNA அமைப்பில், இந்தியத் தமிழர்கள் மட்டுமன்றி, இலங்கை உள்ளிட்ட மற்ற நாடுகளைச் சேர்ந்த தமிழர்களும் இருப்பதனால், இலங்கைத் தமிழர்களின் துயரங்கள் பற்றிய பேச்சு எழுவது இயல்பே. விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் அமெரிக்காவில் தடைசெய்யப்பட்ட ஒரு பயங்கரவாத இயக்கம். FeTNA-வுக்கும், விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் ஒருவித புரிந்துணர்வு இருப்பதாகக் குற்றச்சாட்டு உள்ளது. இந்தப் பின்னனியில் ஒரு சிலர் கைது செய்யப்பட்டதும், சிகாகோ மேல்சபையாளர் (Congressman) ஒருவரின் இலங்கைப் பயணம் பற்றிய விசாரனைகளும், அது தொடர்பான அவரது வாக்குமூலமும் FeTNA-வுக்கு களங்கம் சேர்த்தன. இதனாலேயே நான் நேரில் சென்று நிலைமையைக் கண்டுவர முடிவெடுத்தேன்.

இந்திய ஜனாதிபதி டாக்டர். அப்துல் கலாம் அவர்களும், தமிழக முதல்வர் டாக்டர். கலைஞர் அவர்களும் FeTNA-வுக்கு வாழ்த்துச் செய்தி அனுப்பியிருந்தார்கள். இது FeTNA-வுக்கு ஆறுதலாக அமைந்தது எனலாம். அரங்கத்தின் எந்த இடத்திலும் விடுதலைப் புலிகள் மற்றும் இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சினை பற்றிய எந்த ஒரு தடயமும் காணப்படவில்லை. கலை நிகழ்ச்சிகளும் அவ்வாறே அமைந்தன, ஒரேயொரு கவிதை வரியைத் தவிர. இதற்கு முன்னர் நடந்த விழாக்களில், இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சினை பற்றி பேசப்பட்டதாகவும், இந்த முறைதான் அதுபற்றி யாருமே கருத்துத் தெரிவிக்கவே இல்லை என்றும் சிலர் சொன்னார்கள். ஒருவேளை FeTNA நிர்வாகம்தான் இந்தக் கெடுபிடிக்குக் காரணம் என்றால் அது பாராட்டுக்குரியதே.

இரண்டு நாட்களும் தொடர்ச்சியாக நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்றன. நான் பார்த்தவரை நிகழ்ச்சிகள் யாவும் வெகு சிறப்பாக இருந்தன. ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியும் சொன்ன நேரத்திற்கு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. எந்தப் பேச்சாளருமே ஒதுக்கப்பட்ட நேரத்தைவிட ஒரு துளிகூட கூடுதலாக எடுத்துக்கொள்ள அனுமதிக்கப்படவில்லை. நான் அறிந்தவற்றுள், நேரம் தவறாமையில் இந்த அளவுக்கு கண்டிப்புடன் செயல்பட்ட முதல் இந்திய நிகழ்ச்சி இது தான். சபாஷ்!

சொற்பொழிவுகள், கவியரங்கம், நடனம், நாடகம், கலந்துரையாடல் என அத்தனை நிகழ்ச்சியுமே, அங்கிருந்த தமிழ் நெஞ்சங்களைக் குளிரவைத்தன. 'இசை இன்பத் தேனையும் வெல்லும்' என்ற தலைப்பில் திண்டுக்கல் திரு. முல்லை நடவரசு அவர்கள் ஆற்றிய உரை பார்வையாளர்களை குதூகலப்படுத்தியது. 'தமிழ்த் திரைப்படத்தில் தமிழ்' என்ற தலைப்பில் நடிகர் திரு. சிவக்குமார் அவர்கள் வியர்வை கொட்டக் கொட்ட ஆற்றிய சிறப்புரை, எல்லோரையும் மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. எப்படி ஒரு நடிகரால் இவ்வளவு பாக்களை கொத்துக் கொத்தாய், ஆக்ரோசத்துடன் அள்ளி வீசமுடிகிறது என்று புரியமால் திகைத்தேன். அரங்கமே எழுந்து நின்று அதிர்வேட்டுக்களை முழங்கியது. திரண்டிருந்த தமிழ்ப்பற்றாளர்களின் தாகத்தைத் தீர்ப்பதாகவே எல்லா நிகழ்ச்சிகளும் அமைந்திருந்தன என்றால் அது மிகையல்ல.

அதில் நடைபெற்ற திண்டுக்கல் திரு. முல்லை நடவரசு அவர்கள் தலைமையிலான பட்டிமன்றத்தில் நான் பேசினேன். எனது பேச்சு மிகச் சிறப்பாக இருந்ததாக அனைவருமே என்னை நேரில் பாராட்டியதைக் கண்டு மகிழ்ந்தேன். 'பட்டிமன்றப் பாங்கு என்னிடம் நிறைய இருக்கிறது' என்று திரு. முல்லை நடவரசு அவர்கள் சொன்னார்கள். FeTNA தலைவர் திரு. தில்லை குமரன் அவர்களோ, தான் பட்டிமன்றங்களை விரும்பாதவர் என்றும், ஆனாலும் என்னுடைய பேச்சு அவரை உட்கார்ந்து கேட்க வைத்துவிட்டது என்றும் என்னிடம் சொன்னபோது நான் உண்மையிலேயே பெருமைப்பட்டேன். அன்னைத் தமிழுக்கு என்னாலும் சிறிது பணி செய்ய முடிகிறதே என எண்ணி எண்ணி மகிழ்ந்தேன். இப்படிப்பட்ட நல்ல பேச்சுத்திறமை எனக்கு எப்படி வந்தது என்று நீதியரசர் திரு. சண்முகம் அவர்கள் என்னிடம் வினவியபோது, அந்த ஆண்டவனுக்கு நன்றி சொல்லாமல் என்னால் இருக்கமுடியவில்லை. இந்தத் திருவிழாவில் கலந்துகொண்ட மற்ற சிலரும் இந்தக் கட்டுரையைப் படிப்பார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும். எனவே நான் சொல்வது பொய்யல்ல.

இரண்டாம் நாள் இரவு மணி எட்டை நெருங்கியது. இசையமைப்பாளர் திரு. பரத்வாஜ் அவர்களின் இன்னிசை இரவுக்கான ஏற்பாடுகள் தடபுடலாக ஆரம்பமாயின. பிரிய மனமே இல்லையென்றாலும், மீண்டும் ஒரு 272 மைல் தூரம் நான் காரோட்ட வேண்டியிருந்ததால் புறப்பட்டு விட்டேன். கையும், காலும் காரோட்ட, மனமோ தமிழர்த் திருவிழாவை அசைபோட்டுக் கொண்டே வந்தது. தமிழ் எண்ணங்கள் கடல் அலை போல் என் அடிமனதிலே சத்தமிட்டன. தமிழுக்காய் இன்னும் நிறையச் செய்யத் தூண்டின. அன்னை வேளாங்கண்ணி மாதா கோயிலுக்குச் சென்று வந்த திருப்தியோடு இல்லம் திரும்பினேன்.

தனிமனிதன் மீதே எவ்வளவோ குறைகள் இருக்கும்போது, ஒரு அமைப்பின் மீது குற்றச்சாட்டுக்கள் என்பது தவிர்க்க முடியாததே. FeTNA என்பது புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்கள் தங்களின் தமிழார்வத்தை தீர்த்துக்கொள்வதற்காக உருவாக்கிக் கொண்ட அமைப்பு தானே ஒழிய, தாயகத்துத் தமிழர்களின் துயர் துடைக்க உருவாக்கப்பட்ட அமைப்பு அல்ல என்பதை ஒவ்வொருவரும் உணர்ந்து செயல்பட்டால், உண்மையிலேயே இதுபோன்ற அமைப்புகளால், பிரச்சினைகளில் மாட்டிக்கொள்ளாமல் தமிழ் வளர்க்க இயலும் என்பது திண்ணமே. நடந்தது நடந்ததாக இருக்கட்டும்; இனி நடக்கும் எல்லாமே FeTNA-வுக்குப் பெருமை சேர்ப்பதாக இருக்கட்டும்!

பாவப்பட்ட ஜென்மங்கள்

2007-07-01T22:01:00.000-04:00

குறிப்பு: இந்தக் கவிதை நிலாச்சாரல், மற்றும் தமிழோவியம் இதழ்களில் பிரசுரமாகியது

வீங்கிப் புண்ணான கழுத்தோடு
விளக்கிச் சொல்ல வாயின்றி
ஓட்டுபவனின் உதைக்குப் பயந்து
ஓட்டமாய் வண்டி இழுத்துச் செல்லும்
ஒற்றை மாடு

தன்னைப் பெற்ற ஏழைக் கூலித் தாயோ
தரிசு நிலத்திலே பசுவுக்குப் புல் புடுங்க
பசியால் துடிதுடிக்கும் பத்துமாதத் தங்கையை
பாதி இடுப்பிலே தூக்கிச் சுமக்கும்
பாவாடை கிழிந்த மூன்று வயது அக்கா

பச்சைப் பசேல் காட்டுக்குள்ளே
பாடிப் பறக்க முடியாமல்
வெட்டப்பட்ட சிறகுகளுடன்
பெட்டிக்குள் அடைக்கப்பட்ட
பச்சைக்கிளி

பத்து மாதம் சுமந்து பெற்ற
பச்சைக் குழந்தையை
கால் வயிற்றுக் கஞ்சிக்காக
கால் காசுக்கு விற்றிட்ட
ஏழைத் தாய்

எத்தனையோ ஜென்மங்களை
எழுதிடத்தான் முடியலை
என் கண்ணில் பட்டவற்றை
எழுதாமல் இருக்கவும் முடியலை

உன் கண்ணில் எதிர்பட்டால்
உன்னால் முடியும் செயல்படு
உன் நண்பன் கிளி வளர்த்தால்
உடனே சொல்லித் திருத்திடு!

பிரதீபா தகுதியானவரா?

2007-06-28T19:41:00.000-04:00

காங்கிரஸ் கூட்டணியின் சார்பில் பிரதீபா பாட்டீல் குடியரசுத் தலைவர் வேட்பாளராக அறிவிக்கப்பட்ட உடனேயே, அவர் மீது ஏகப்பட்ட குற்றச்சாட்டுக்கள் தொடுக்கப்படுகின்றன. குற்றச்சாட்டுகளில் ஒரு சில இதோ:
- கொலை வழக்கில் சிக்கிய தனது அண்ணனை, தனது அரசியல் செல்வாக்கால், சட்டத்தின்பிடியில் இருந்து காப்பாற்றினார்
- தனது குடும்பச் சர்க்கரை ஆலைக்காக வாங்கிய 17.5 கோடி ரூபாய் வங்கிக் கடனைத் திரும்பச் செலுத்தவில்லை
- பள்ளி ஆசிரியர் ஒருவரின் தற்கொலைக்கு பிரதீபாவின் கணவர் திரு. தேவிசிங் ராம்சிங் ஷெகாவத் தான் காரணம் என்று வழக்கு தொடுக்கப்பட்டுள்ளது
- முஸ்ஸீம்கள் குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்து கொள்ளவேண்டும்; முஸ்ஸீம் பெண்கள் பர்தா அணியத் தேவையில்லை என்று சற்றும் தேவையில்லாமல் பிரச்சினைக்குரிய வகையில் பேசி தனது முதிர்ச்சியின்மையை வெளிக்காட்டியிருக்கிறார்
- ஆவிகளுடன் பேசி, பின்னால் நடக்கக் கூடியதை முன்னாலே அறிந்துகொள்வார் என்று ஒரு விசித்திரமான குற்றச்சாட்டு

இவையெல்லாம் உண்மையா என்று அறிந்துகொள்வது சிரமம் என்றாலும், நெருப்பு இல்லாமல் புகையாது என்றே தோன்றுகிறது. இத்தகைய குற்றச்சாட்டுக்கள், அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்ட பொதுமக்கள் பலரையும் யோசிக்க வைத்திருக்கிறது என்பது மட்டும் உண்மை.

காங்கிரஸ் கூட்டணியின் சார்பில் இவர் குடியரசுத் தலைவர் வேட்பாளராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதே ஒரு விபத்து தான். குடியரசுத் தலைவர் பதவிக்கு பரிசீலிக்கப்பட்ட பல நபர்களை இடதுசாரிகள் ஏற்றுக்கொள்ளாததால் தான், கடைசியில் வேறு வழியே இல்லாமல், திரு. கருணாநிதி அவர்களின் சாதனை என்று புரளி கிளப்பி விடப்பட்டு, சற்றும் எதிர்பாராத விதமாக பிரதீபா பெயர் அறிவிக்கப்பட்டது. இவர் ஒரு அரசியல்வாதி என்பதும், அமைச்சராகப் பணியாற்றியதும் பலரும் அறிந்ததுதான். ஒருவேளை அந்த குப்பைகளையெல்லாம் கிளறினால், இன்னும் பல சிறு பெரு புழுக்கள் வெளிவரக்கூடும்.

குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையை அலங்கரிக்க, பிரதீபாவை விட பொருத்தமான எத்தனையோ நல்ல மனிதர்கள் இந்தியாவில் கண்டிப்பாக இருக்கத்தான் செய்வார்கள். இனியும் காலம் கடத்தாமல், வேட்பு மனுவை விலக்கிக்கொள்ளும் நாள் வரைக் காத்திருக்காமல், பிரதீபா ஒரு பெண் என்று சொல்லி ஊரை ஏமாற்றாமல், பிரதீபாவுக்குப் பதிலாக புதிய வேட்பாளரை அறிவிக்கவேண்டும். காங்கிரஸ் கட்சியும், கலைஞரும் உடனடியாகக் களமிறங்கி காரியமாற்றவேண்டும். நன்றி.

அமெரிக்காவில் சிவாஜி

2007-06-24T12:23:00.000-04:00

"சும்மா கிடந்தவனைச் சொரிஞ்சிவிட்டு
சூப்பர் ஸ்டார் ஆக்கிப்புட்டீங்க"
சிவாஜி பட வசனமிது
சிந்திக்கும் தருனமிது

படம் வெளியான இரண்டாவது நாள்
பார்த்தே தீரவேண்டும் என்ற படபடப்பு
பகல் பன்னிரெண்டு மணிக்குப் படம்
பத்து மணிக்கே பலருடன் நானும் ஆஜர்

இணையத்தில் ஏற்கனவே டிக்கெட் வாங்கியிருந்தாலும்
இல்லையென்று சொல்லிவிடுவார்களோ என்ற அச்சம்
இருக்கை பின்னுக்கோ முன்னுக்கோ
இருக்கையே இல்லாமலும் போய்விடுமோ

காத்திருந்து கால் வலி எடுக்கும் நேரம்
கதவுகள் திறந்திட்டார் காவலர்
கவுண்டரில் கிரடிட் கார்டைக் காட்டி
கையில் பெற்றனர் காட்சிக்கு டிக்கெட்

அடுத்த கேட்டில் கூடியது கூட்டம்
அடுத்த கணமே திறந்தனர் கேட்டை
ஆண்களை மிஞ்சியது பெண்களின் தள்ளுமுள்ளு
அழுது துடித்தனர் அவர்களின் பிள்ளைகள்

தொடங்கினர் படத்தை
தொட்டதுக்கெல்லாம் விசில் அடித்தது
தொண்டரடிப்பொடி கூட்டம் ஒன்று
எழுத்துக்கு விசில்; எழுந்து நின்றாலும் விசில்
அமெரிக்காவிலும் அதே கொடுமையடா சாமி!

ஆர்வமாய்ப் படம் பார்க்கும் வேளையிலே
அடிக்கடி தோன்றி மறைந்தான் 'அந்நியன்' திரையிலே
அடுத்த சீட்டில் அமர்ந்திருந்தவர் சொன்னார்
அத்தனையும் ஏற்கனவே சொல்லியதுதான் என்று

தமிழ்நாட்டுக்காக வாழ்கிறாராம்
தலைவர் சொன்னார் திரையிலே
தமிழ்ப் பண்பாட்டோடு பெண் கேட்டார்-ஆனால்
தண்ணீரிலும் கச்சைத்துணியிலும் அவளைக் காட்டி மகிழ்ந்தார்

பாடாதி படத்துக்குப்
பழைய பாடல் காட்சிகள் பக்கபலம்
புதியது என்று சொல்ல ஏதுமில்லா
புளிச்சுப்போன பழைய பண்டம்

அம்மா சொன்னார்; அய்யா சொன்னார்
ஆந்திராவின் சந்திரபாபு நாயுடும் சொன்னார்
நல்ல படம் இதுவென்று
நா கூசாமல் பொய் சொன்னார்

கருப்புப் பணத்தைக் கண்டுபிடிக்கும்
வெள்ளைத் தமிழனாக திரையில் ரஜினி
வெள்ளை மாளிகை அதிபரைப் போல
வெளிப்படையாய் வரவு செலவு காட்டினால் நன்று

இமயமலை ரஜினி இயக்குநர் ஷங்கர்
ஏவிஎம் சரவணன் ஏஆர் ரஹ்மான்
பெரிய ஆட்களின் பெயரைமட்டும் தாங்கிய
பெரிதாய் ஏதுமில்லா பெரும்பட்ஜெட் படம்

இஷ்ட்டத்துக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட டிக்கெட் விலை
ஏனென்று கேட்க ஒரு நாதியில்லை
ஏகமாய்க் கொடுக்கப்பட்ட பில்டப்பால்
ஏமாற்றப்பட்டது ஏதோ தமிழினமே

பாழாய்ப்போன இந்த சினிமா பைத்தியங்கள்
படத்தை படமாக மட்டும்தான் பார்க்கவேண்டும்
படக்குழுவின் பில்டப்பில் சிக்காமல் இருக்கவேண்டும்
பணம் பறிக்கத் தெரிந்த பாவிகளிடமிருந்தும் தப்பவேண்டும்!

கேளுங்கள் தரப்படும்

2007-06-23T00:39:00.000-04:00

If you have a good question, please write it in the 'comments'. I will answer you.

கேள்வி: டாக்டர். அப்துல் கலாம் கூறுவது போல், 2020-ல் இந்தியா வல்லரசு நாடாகிவிடுமா?
பதில்: அன்றாடங்காய்ச்சிகளாக இருக்கும் எத்தனையோ கோடி மக்களின் எரிகிற வயிற்றிலே எண்ணெயை ஊற்றும் விதமாக, "இந்தியா ஒளிர்கிறது" என்று 2004-பொதுத் தேர்தலின் போது அப்போதைய ஆளுங்கட்சியான தே.ஜ.கூ. விளம்பரம் செய்ததால், யாருமே எதிர்பாராத வகையில் தோல்வியைத் தழுவியது. கையில் கம்ப்யூட்டருடன் வலம் வருவதையே பெருமையாகக் கருதிக் கொண்டு, கலப்பையை மட்டுமே நம்பி வாழும் விவசாயியின் வேதனையைக் கிளறியதால், ஆட்சியை இழந்தார் ஆந்திராவின் சந்திரபாபு நாயுடு. அப்படி இழக்க ஏதும் இல்லை என்பதால், நம்பிக்கையுடன் டாக்டர். அப்துல் கலாம் காணும் கனவு தான் இது. நம்பிக்கை என்னும் அச்சாணியை வைத்துத் தானே வாழ்க்கை என்னும் சக்கரம் சுழல்கிறது? ஆனால் அந்த நம்பிக்கை நிறைவேறுவதற்கான அடித்தளம் இன்னும் அமைக்கப்பட்டதாகத் தோன்றவில்லை.

கேள்வி: இந்தியா உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட்டில் வெற்றிகரமாக தோற்றது ஏன்?
பதில்: வெற்றியும், தோல்வியும் வீரனுக்கு அழகன்றோ? இரு அணிகள் மோதும்போது, ஒரு அணி தோற்பது இயல்பு தானே? சூதாட்டம், மேட்ச் பிக்சிங், சொந்த லாபம், பிரபல நிறுவங்களின் பல கோடி மதிப்பிலான முதலீடு, தொலைக்காட்சி நிறுவனங்களின் ஒளிபரப்பு உரிமை, அதற்கும் பலபடி மேலே போய், பயிற்சியாளர் கொலை என்று எத்தனையோ திரைமறைவுக் காட்சிகளை உள்ளடக்கியதுதான் கிரிக்கெட் விளையாட்டு. ஆனால் இதையெல்லாம் அறியாமல், கிரிக்கெட் பைத்தியமாக அலையும் அன்பர்களை நினைத்தால் மனசுக்கு வேதனையாக இருக்கிறது.

கேள்வி: தமிழக அரசின் "இலவசங்கள்"பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
பதில்: இலவசங்களைக் குறை கூறுபவர்கள் எல்லோருமே இலவசங்களைப் பெறுவதற்கான தகுதியற்றவர்கள்தான். அதாவது பொருளாதார ரீதியாக உயர்ந்தவர்கள்தான். பசியின் கொடுமையை பாடம் நடத்தி புரியவைக்க முடியாது. "இலவச" அறிவுப்புகளும், ரூ. 2/-க்கு ஒரு கிலோ அரிசி என்பதும் தேர்தல் வெற்றிக்காகக் கையாளப்பட்ட அரசியல் யுத்திதான் என்றாலும் கூட, உண்மையிலேயே ஏழைகளைச் சென்றடையும் விதத்தில் செயல்படுத்தப்பட்டால், இலவசங்களால் பலரது வாழ்வு சிறக்கும் என்பது உண்மை.

கேள்வி: அஹிம்ஸா முறையில் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றது சரியான வழியா? போர்முனையில் அமெரிக்கா சுதந்திரம் பெற்றது சரியான வழியா?
பதில்: இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை. இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற விதத்தை குறை கூறுபவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால், "தற்காப்புக்காகத் தான் துப்பாக்கி வைத்திருக்கிறோம் என்றாலும் கூட அதன் இறுதி நோக்கம் சுடுவதுதான் என்றால் அந்தத் துப்பாக்கி எனக்குத் தேவையில்லை" என்பது சத்தியாகிரகத் தத்துவம். அதேபோல், போர் முனையில் சுதந்திரம் பெறுகிறோம் என்ற பெயரில், அப்பாவி மக்களைக் குண்டு போட்டுக் கொள்வதுதான் சுதந்திரம் என்றால் அந்தச் சுதந்திரமே தேவையில்லை என்று தான் தோன்றுகிறது.

கேள்வி: சின்னத் திரையில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் இதை விட அதிகமாக அழ முடியுமா?
பதில்: சின்னத் திரையில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் இந்த அளவிற்கு அழுவார்கள் என்று சில வருடங்களுக்கு முன்பு வரை யாரும் எண்ணிப் பார்க்கவில்லை. ஆனாலும் இன்று அழுகிறார்கள்; அதையும் மாமியாரும் மருமகளும் ஒன்றாகப் பார்த்து அழுகிறார்கள். புதுமையான தொடர் என்று சொல்லி, சின்னத் திரையில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் அழுகையின் அளவைக் கூட்டினாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

கேள்வி: இப்பொழுது வரும் எல்லா தமிழ் சினிமாக்களிலும் ரவுடிகளே ஹீரோவாக இருப்பது ஏன்?
பதில்: எல்லாப் படங்களிலுமே கிளைமாக்சில் வில்லன்களை ஹீரோக்கள் கொன்றுவிடுவதால், வில்லன்களுக்குப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டுவிட்டதாம். அதனால் ரவுடிகளையே ஹீரோவாகப் போட்டு, அதாவது ஹீரோவையே ரவுடியாகப் போட்டு, ரவுடித்தனம் பண்ணும் அந்த ஹீரோவையே வில்லனாகவும் போட்டு, வில்லத்தனம் பண்ணும் ஹீரோவாகிய அதே வில்லனை, ஏற்கனவே பெரிய ரவுடியான 'ரவுடி ஹீரோ' அடித்துத் துவைத்து... என் கதை எப்படி வித்தியாசமா இருக்கா?

கேள்வி: 'ஆரோக்கியமற்ற ஜனநாயகம்' அல்லது 'ஜனநாயகமற்ற ஜனநாயகம்' என்றால் என்ன?
பதில்: திமுக வென்றால் கருணாநிதி முதல்வர்; அதிமுக வென்றால் அம்மா முதல்வர். ஏதோ தமிழ்நாடே இவர்கள் இருவரின் தனிச்சொத்து என்பது போல் மாறி மாறி குத்தகைக்கு எடுத்துக்கொள்கிறார்களே, இது தான் 'ஆரோக்கியமற்ற ஜனநாயகம்' அல்லது 'ஜனநாயகமற்ற ஜனநாயகம்'. அண்ணாவின் மரணத்தை அடுத்து, 1969-ல் முதல்வர் பதவியைத் தனதாக்கிக்கொண்ட திரு. கருணாநிதி அவர்கள், கிட்டத்தட்ட 40 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டபோதும், தன்னை விட வேறு திறமைசாலிகள் யாருமே தன்னுடைய இயக்கத்தில் இல்லாதது போல, இன்றும் முதல்வராக இருக்கிறாரே இதுதான் போலி ஜனநாயகம். இந்தியாவில் ஜனநாயகம் இருக்கிறது; ஆனால் இல்லை. அது தான் உண்மை நிலை.

கேள்வி: Splenda சாப்பிட்டால் ஞாபகம் குறைந்து கஜினி மாதிரி ஆகிவிடுவோம் என்பது உண்மையா?
பதில்: சில பேர் Splenda சாப்பிடாமலேயே கஜினி மாதிரிதான் இருக்கிறார்கள்! Splenda-வில் நச்சுத் தன்மை கொண்ட Sucralose இருப்பதால், அது உடம்புக்குக் கேடு என்று ஒரு கருத்து நிலவுகிறது. ஆய்வுகள் தொடர்கின்றன. இந்தியாவில் கோக் மற்றும் பெப்சியில் அதிக நச்சுத் தன்மை இருப்பதாக குற்றச்சாட்டு எழுந்தும், கோக்கும், பெப்சியும் அமோகமாக விற்பனையாகவில்லையா? அப்படித்தான் இதுவும்.

என்னவள்

2007-06-09T23:15:00.000-04:00

குறிப்பு: இந்தக் கவிதை பிரிட்டனிலிருந்து வெளிவரும் நிலாச்சாரல் , தமிழ் சிஃபி, கூடல் மற்றும் மரத்தடி பத்திரிக்கையில் பிரசுரமாகியது.

இரா உணவு முடித்து
துப்பட்டிக்குள் தஞ்சம் புகுந்து
துயில் விழையும் வேளையில்
தூங்க விட மறுக்கிறாய்

எத்தனையோ நினைத்திருந்தேன்
என்னவென்று மறந்தே போனேன்
எப்போதும் உன் நினைவால்
என் கனவெல்லாம் கலைந்தே போனேன்

கண் மூடித் தூங்கும்போது
காதுக்குள்ளே ரீங்காரமிடுகிறாய்
கால் சதையைக் கடித்து
கதண்டு கதண்டாய் வீங்க வைக்கிறாய்

ஏய்... இரக்கமற்ற கொசுவே
என்னை முழுவதுமாய்த் தந்துவிட்டேன்
என்னவளை மட்டுமாவது உறங்கவிடு!

சிரிப்பலைகள் - Stand up Comedy

2007-06-06T11:50:00.000-04:00

வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்கத்தின் தமிழ்ப் புத்தாண்டு 2007 நிகழ்ச்சியில் நான் வழங்கிய சிரிப்பு நிகழ்ச்சி.
http://video.google.com/videoplay?docid=-2791185509942895599

கல்விமான்கள்

2007-06-01T13:02:00.000-04:00

குறிப்பு: இந்தக் கவிதை வார்ப்பு பத்திரிக்கையில் பிரசுரமாகியது.

என் தாயின் மடிதனிலே

ஏழாவது மகவு நான்

என் முன்னே ஆறு பேர்

என்னோடு ஏழு பேர்

பெற்றோர் எடுத்தனர் முடிவு அன்று

பெத்ததெல்லாம் போதும் என்று

எட்டாவதாய் இனியொன்று

எக்காலமும் வேண்டாம் என்று

ஏழு பேர் இருந்தபோதும்

என்னைப் போல் எவருமில்லை

ஏழும் ஏழு விதம்

எனக்கென தனி விதம்

கடைக்குட்டி ஆயினேன்

கடை கடையாய் ஓடினேன்

கடனாய்க் காபி வாங்கினேன்

தாயின் தலைவலி தீர உதவினேன்

செருப்பில்லா பாதங்கள்

தெருவெல்லாம் என் போன்ற சிறுவர்கள்

நாலு கிலோ மீட்டர் நடையைக் கட்டி

நாங்கள் கற்றோம் நாலெழுத்து

காலை சென்றேன் பள்ளிக்கு

கிழிஞ்ச ட்ரவுசரோடும்

கிளுகிளுக்கும் அட்டை போட்ட

கிழிஞ்சு போன நோட்டோடும்

பள்ளிக் கூடம் முடிந்து வந்து

பம்பரங்கள் சுற்றினேன்

பால்கரக்கும் பசு மாட்டினை

பக்குவமாய்க் குளிப்பாட்டினேன்

காலம் கடந்திட்டாலும்

கடந்த காலம் மறக்கவில்லை

கற்றறிந்த கல்வி அன்று

கஞ்சி ஊத்துது எனக்கு இன்று

கல்வி கற்றுத் தந்திட்டக்

கல்விமான்களை நினைக்கிறேன்

காலமெல்லாம் நன்றி சொல்லி

களிப்புடனே வாழ்கிறேன்

குடிசை

2007-05-31T11:45:00.000-04:00

எல்லோர் வீட்டிற்கும்
கதவு எண் எழுத வந்த
அரசு அலுவலர்
என் வீட்டிற்கு மட்டும்
ஏன் வரவில்லை?
ஓ...
என் குடிசையில்
கதவே இல்லை என்பதாலோ?

குறிப்பு: 1992-ல் நான் எழுதிய இந்தக் கவிதை, எமது கல்லூரியின் ஆண்டுவிழா மலரில் பிரசுரமானது. இத்தனை ஆண்டுகள் கழித்தும், இந்தக் கவிதையின் பொருளும், தேவையும் இன்னும் மாறாமல் அப்படியே இருக்கிறது. இன்னும் எத்தனை எத்தனை ஆண்டுகளுக்கு இருக்கப்போகிறதோ...? ஆண்டவனுக்கே வெளிச்சம்!