தேம்பாவணி - சிற்றுரை

வாசிங்டன் தமிழ்ச்சங்கம் சார்பில் நடந்த இலக்கியக் கூட்டத்தில், கிறிஸ்தவத் தமிழ் இலக்கியமான  தேம்பாவணிபற்றி  நான் ஆற்றிய சிற்றுரை.

http://www.youtube.com/watch?v=hvBtmGh-sjM&list=PLmKdm957Ts_7hpAwGkprbH4aM-pOp6GKp

நன்றி.

திருக்குறள் ஒப்புவித்தல்

வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்கத்தில் நடைபெற்ற திருக்குறள் ஒப்புவித்தல் போட்டியில் கலந்துகொண்டு முதற்பரிசு பெற்றாள் எனது ஏழுவயது மகள் ஷர்லி.

பாட்டி நர்ஸ்

இடுப்பு வலி யெடுத்த
எங்க ஊரு பொம்பளையளுக்கு
எத்தனையோ பிரசவங்களை
இலவசமா பார்த்த பாட்டி

பாட்டின்னா பாட்டி
அப்படியொரு பாட்டி
உயிரோடு புள்ளையளை
உருவி எறியும் 'மொட்டையம்பட்டி' பாட்டி

காது கொஞ்சம் கேட்காத பாட்டி
காசு பணம் வாங்காத பாட்டி
கஞ்சி கொஞ்சம் ஊத்துனா
காலை நீட்டி குடிச்ச பாட்டி

காரியக்காரர் பொஞ்சாதிக்கு
கவனமா பிரசவம் பார்த்து
கருப்பு நிற குழந்தை என்னை
கண்டாங்கியில் கிடத்திய பாட்டி

வயிற்றுப் பசிபோக்க என் இல்லம் நீ
வந்தபோதெல்லாம் உனைக் கொடிய
வார்த்தைகளால் தூற்றிய என் இளம்
வயதை நினைத்து வருந்துகிறேன் பாட்டி

அறியாமல் நான் செய்த
அக்கிரமம் பொறுத்துக்கோ பாட்டி
அடுத்த தலைமுறைக்கு முதியோரின்
அருமைதனை எடுத்துரைப்பேன் பாட்டி

காலில் விழுந்து மன்னிப்புகேட்க
காலம் உனை விட்டு வைக்கலையே பாட்டி
காலப் பேராழியில் இந்தக்
கவிதை உனக்கு அர்ப்பணம் பாட்டி

குறிப்பு: சமீபத்தில் எனக்கொரு மகள் பிறந்தாள்

பெரியார்

'பெரியார் இன்டர்நேஷனல்' சார்பாக வாசிங்டனில் நடைபெற்ற பெரியார் பிறந்தநாள் விழாவில் வாசித்தளிக்கப்பட்ட கவிதை (மாதிரி)!

பிறந்தது ஈரோடு; இன்றும்
வாழுகின்றார் நல்ல பெயரோடு
வசதி வாய்ந்த வணிகக் குடும்பம்
வாய்ப் பேச்சில் வானமும் நடுங்கும்
ராமசாமி நாயக்கர் மண்டி-இவரது
கவனமெல்லாம் சமூகத் தொண்டில்

பருவப்பெண்ணில் காதல் கொண்டு
பல பேரு தாடி வைக்க
பகுத்தறிவில் காதல் கொண்டு
தாடி வளர்த்த தந்தை இவர்

தூய தாடி மார்பில் விழ
தொண்டு செய்து பழுத்த பழம்
பதவி ஆசை துறந்ததனால்
பல காலம் வாழ்ந்த பழம்
பழுத்து நல்லா கனிஞ்ச பழம்

குப்பனுக்கும் சுப்பனுக்கும்
குற்றுயிராய்க் கிடந்தவனுக்கும்
குரல் கொடுக்க வந்த கிழம்
குலத் தாழ்ச்சி மாய்த்த சிங்கக் கிழம்

பிறப்பால் இழிவென்றவனை
பிரம்பால் அடித்த வீரன்
தீண்டாமைக் கொடுமைதனை
தீயிலிட்டழித்த சூரன்

பாகங்கள் வளர்ச்சி பெறும்
பதின்மப் பருவமதில்
பகுத்தறிவு முளை கொண்டதால்
'பகுத்தறிவுப் பகலவன்' பட்டம் பெற்ற முனைவன்

பாரினில் பல தேசம் சென்று
பகுத்தறிவுச் சமத்துவத்தை பரப்பிய போதகன்
இட ஒதுக்கீடு தீபமதை
ஏற்றி வைத்த சமூக நீதிச் சுடரொளி

ஆத்திக மனைவியையும்
நாத்திக மாக்கிடத் துணிந்தவர்
போராட வேண்டியே
பிள்ளைவரமும் துறந்தவர்

சாத்திரத்திற்காகவே தமிழை வளைத்த
சூத்திரர்களைச் சாடிய சாட்டை
மூட நம்பிக்கைகளை மீசையிலே வடிகட்டி
பகுத்தறிவுக் காற்றையே சுவாசித்த கறுப்புச் சட்டை

ஜாதி நோயால் செத்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு
சுய மரியாதை ஆக்சிஜனைச் செலுத்திய சிலிண்டர்
காசிக்குச் செல்வார் புண்ணியந்தேடி
திராவிடர் புண்ணியம் பெற்றார் பெரியாரைக் காசிக்கு அனுப்பி

கறுப்புச் சட்டை அணிந்த
நெருப்பு மனிதர் பெரியார்
ஹிந்தியைத் தந்திவேகத்தில்
அடித்து விரட்டியவர் பெரியார்

எண்ணிலடங்கா கடவுளர்களை
எரித்த கடவுள் பெரியார்
மறைமலை அடிகளின் மகள் நீலாம்பிகை நடத்திய
மகளிர் மாநாடு வழங்கிய பட்டமே 'பெரியார்'

கருப்புக் காந்தி காமராஜரை
கண்ணில் காட்டிய வித்தகர்
குலக் கல்வித் திட்டத்தை
ராஜாஜியின் குலக் கல்வித் திட்டத்தை
குழியில் தள்ளிப் புதைத்தவர்
ராஜாஜி போயாச்சு காமராஜு வந்தாச்சு

ஜாதியுத்தம் களையவேண்டி அம்பேத்காரை
புத்தமதம் தழுவத் தூண்டிய மாங்கு
திராவிட நாடு கேட்டு திராவிடனையே
துயிலெழச் செய்த அபாயச் சங்கு

பிறந்தது ஈரோடு; இன்றும் என்றும்
வாழுகின்றார் நல்ல பெயரோடு!!!

பட்டிமன்ற உரை – ஒலிப்பதிவு

வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) சார்பில் 2008 ஜீலை மாதம் 4 முதல் 6 வரை அமெரிக்காவின் புளோரிடா மாகாணத்திலுள்ள Orlando நகரில் நடைபெற்ற தமிழ் விழாவில், பேராசிரியர் ஈரோடு மகேஷ் அவர்களின் தலைமையிலான பட்டிமன்றத்தில் நான் ஆற்றிய உரையின் ஒலிப்பதிவு.

தலைப்பு: இனி, தமிழ் வளர்வது தாய்த் தமிழ்மண்ணிலா? வேற்றுமண்ணிலா?

"வட அமெரிக்காவின் மிகச் சிறந்த பேச்சாளர்" என்றார்கள். "வாசிங்டன் வைகோ" என்றெல்லாம் சொன்னார்கள். எனது பேச்சைப் பாராட்டியோர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் தமிழ்நாட்டிலிருந்து நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்த பேராசிரியர் சுப. வீரபாண்டியன் அவர்கள். அன்று நான் சற்று ஆக்ரோசமாகப் பேசியது உண்மைதான். ஆனாலும், இன்னும் சிறப்பாகச் செய்யவேண்டும்; அது முடியும் என்றே என் உள்மனம் உரைக்கிறது.

தன்விளக்கம்: எனக்கு வழங்கப்பட்ட தலைப்பிற்கு வலுசேர்க்கும் வகையில், வேற்றுமண்ணிலிருந்து நான் பேசிய இந்தப் பேச்சு, நீங்கள் எந்த நாட்டிலிருந்து கேட்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்து சரியாகவோ, தவறாகவோ படலாம். பொறுத்தருள வேண்டுகிறேன்.

Get this widget Track details eSnips Social DNA

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து

வாசிங்டனில் நடைபெற்ற பொங்கல் விழாவில் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து பாடுகிறார் எனது 4 வயது மகள் ஷர்லி பெனடிக்ட்

ஒட்டுப் பீடியில் எரியும் உலகம் (நகைச்சுவையாக)

பிரசுரமான இதழ்கள்: திண்ணை, நிலாச்சாரல், கீற்று

ஆயுள் முடிவுக்கு வந்துகொண்டிருந்தது 1981-ம் வருடத்துக்கு. நான் புதுகை மாவட்டம், மெக்கேல்பட்டியில் உள்ள புனித சூசையப்பர் தொடக்கப் பள்ளியில் 5-ம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தேன். ஸ்டீபன், கென்னடி, ஜோசப், பவுல் ஆகியோர் எனது வகுப்புத் தோழர்கள். ஊரில் உள்ள பெரியவர்கள் எல்லாம் புகை பிடிப்பதைப் பார்க்கும்போது, ஏதோ பல மாதங்களாகப் பட்டினி கிடந்த பட்டணத்து யானை, சோளப் பொரியைக் கண்டு ஜொள்ளு விட்டதுபோல ஒருவித உணர்வு எங்களின் அடிவயிற்றில் முகாமிடுவதை நாங்கள் உணர ஆரம்பித்த அற்புதமான காலம் அது. மார்கழிப் பனியின் குளிரில், கிழிந்து கந்தலாகிப்போன துப்பட்டிக்குள் சுற்றப்பட்ட பார்சல் பிணங்களாக, கிராமத்து வீட்டுத் திண்ணைகளின் மூலைகளில் இரவைக் கழிக்கும் நாங்கள், விடிந்தும் விடியாமலும், ஓரிடத்தில் ஒன்று சேர்ந்து, வைக்கோலை தீயிட்டுக் கொழுத்தி குளிர் காய்வது வழக்கம். ஆள் நடமாட்டம் அதிகமில்லாத அந்த நேரத்தினை வீணடிக்காத விரும்பாதவர்களாய், 'வரகு' வைக்கோலின் இரு கணுக்களுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை உடைத்து, அதன் ஒரு முனையை நெருப்பில் பற்றவைத்து மறு நுனியை வாயில் வைத்து உறிஞ்சி புகை பிடிப்பதுண்டு. இந்த இரகசியம் எங்களது மற்ற நண்பர்களுக்கும் தெரியவந்ததால், நாளுக்கு நாள் குளிர் காயக் கூடும் கூட்டம் அதிகரித்து, ஒரு கட்டத்தில் இந்தியக் குடியரசின் ரேசன் கடை வாசல் ரேஞ்சுக்கு நிலைமை மோசமடையத் தொடங்கியது. இந்தக் கூட்டத்தை எப்படி சமாளிப்பது என்று விழி பிதுங்க ஆரம்பித்த வேளையில், குளிராடையைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு வெயிலால் எங்களைச் சுட்டெரிக்க ஆரம்பித்தாள் இயற்கை அன்னை. குளிர்காய்வது முற்றிலும் நின்றுபோனது.

ஆனால் புகை பிடிக்கும் பழக்கத்தினை எப்படியாவது தொடரவேண்டும் என்பதில் மட்டும் நாங்கள் கம்யூனிசத்தையே மிஞ்சும் அளவுக்குக் கொள்கை மாறாத உறுதியோடு இருந்தோம். ஒரு நாள் பள்ளி மதிய இடைவேளையில், பவுல் எங்கள் எல்லோரையும் தனியாக அழைத்தான். முக்கிய உறுப்பைக் கூட முக்கால்வாசி மட்டுமே மூடியிருந்த தனது அழுக்கு ட்ரவுசருக்குள், ஒட்டுப்போட்ட நிலையில் ஓராயிரம் ஓட்டைகளுடன் தொங்கிய பாக்கெட்டிலிருந்து ஒரு சில "ஒட்டுப் பீடி"களை எடுத்துக்காட்டினான். மலையாளப்பட போஸ்டரின் மேல்பகுதியில் குறுக்காக மறைத்து ஒட்டப்பட்டிருக்கும் பிட் நோட்டிசை நீக்கிவிட்டு முழுமையாக அதனைப் பார்த்தது போன்ற ஒரு உணர்வும், சுறுசுறுப்பும் எங்களுக்குள் உண்டானது. "டேய், சீக்கிரம்... யாராவது தீப்பெட்டி எடுத்து வாங்கடா..." என்று உத்தரவு போடாத குறையாகச் சொன்னான் பவுல். வீடு பக்கத்தில் இருந்ததால் ஓடிச் சென்று தீப்பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு ஒரு நிமிடத்தில் குதிரைப் பாய்ச்சலில் திரும்பி வந்தான் ஜோசப். பள்ளிச் சுற்றுச் சுவரின் பின்புறம் ஒளிந்துகொண்டு மாறி மாறி முயற்சி செய்தோம், ஆனால் ஒருவனாலும் ஒட்டுப் பீடிகளைப் பற்ற வைக்க முடியவில்லை. நீண்ட நேரம் வரிசையில் நின்று நமது முறை வரும்போது டிக்கெட் கவுண்டரை மூடுவதைப்போல, கடைசியாக ஒரு ஒட்டுப் பீடியைப் பற்றவைத்தபோது பள்ளிக்கூட மணி அதிரடியாய் ஒலித்தது. எவன்டா அவன்...

ஒட்டுப் பீடித் தொழில் நுட்பத்தினை தற்போது மிகத் தெளிவாகத் தெரிந்துகொண்டதால், நாங்கள் எல்லோரும் ஒட்டுப் பீடி பொறுக்குவதை ஒரு முழு நேரத் தொழிலாகவே மேற்கொண்டோம். அந்த வட்டார ஆண்களெல்லாம் வந்து செல்லும் காசிச் செட்டியார் கடைதான் எங்களுக்கெல்லாம் பொன்னு விளைகிற பூமி. பொறுக்கிய ஒட்டுப் பீடிகளில் நல்லவற்றை மட்டும் பில்ட்டர் பண்ணிக்கொண்டு, ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை மதியம் ஊரின் கிழக்குப் புறத்தில் உள்ள மூங்கிக் குளத்தின் கரை இறக்கத்தில் நாங்கள் சங்கமித்தோம். கென்னடியை மட்டும் இன்னும் காணவில்லை. ஊரார்கள் யார் கண்ணிலும் பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக நாங்கள் குளத்துக் கரையின் இறக்கத்தில் பதுங்கியிருப்பது தெரியாமல் தேடுகிறானோ என எண்ணி நாங்கள் குளத்துக் கரைமீது ஏறிப் பார்த்தோம். தத்தெடுத்த தாயும் தன்னைத் தள்ளிவிட்டுப் போய்விட்டதாக எண்ணி வேதனைப்படும் பச்சைக் குழந்தையைப் போல, எங்களைக் காணமுடியாமல் குளத்தின் நடுவே பரிதாபமாக நின்று கொண்டு, கண்கள் இரண்டையும் கடல் அளவுக்கு விரிவுபடுத்திக் கொண்டு கூப்பிடு தூரத்தில் நின்று கொண்டிருந்தான் கென்னடி. "டேய்" என்று நாங்கள் அழைத்தவுடன், ஜெட்டாகப் பறந்துவந்து எங்கள் பக்கம் விழுந்தான். ஏண்டா இவ்வளவு லேட்டு என்று கேட்டதற்கு, சுந்தன் செட்டியார் கடைக்குச் சென்று பீடி வாங்கி வந்ததாகச் சொன்னான். ஊர் ஆண்களெல்லாம் ஒன்று கூடும் காசிச் செட்டியார் கடைக்குப் போனால் மாட்டிக்கொள்வோம் எனப் பயந்து, ஆட்கள் அவ்வளவாக கூடாத சுந்தன் செட்டியார் கடைக்குச் சென்று பீடி வாங்கிவந்த கென்னடியின் உசிதத்தைப் பாராட்டும் தாராளமான மனப்பக்குவம் அப்போதே எங்களுக்கெல்லாம் இருந்தது. ஒட்டுப் பீடியிலிருந்து "முழு பீடி" அளவிற்கு உயர்ந்த இந்த நிகழ்ச்சிதான் பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளும் அளவிற்கு நாங்கள் வாழ்க்கையில் அடைந்த முதலாவது முன்னேற்றம்!

ஐந்து காசுக்கு இரண்டு காஜா பீடி விற்ற காலம் அது. பத்து காசுக்கு நான்கு காஜா பீடி வாங்கி வந்திருந்தான் கென்னடி. ஆனால் நாங்கள் மொத்தம் ஐந்து பேர் இருந்தோம். பாகப் பிரிவினையின் போது பங்காளிகளுக்குள் உண்டான பிரச்சினையைப் போல, நான்கு பீடிகளை ஐந்து பங்குகளாக்க முடியாமல் திணறிப்போய் நின்றோம். நான்கு பீடிகளையும் ஆளுக்கு ஒன்றாக எங்களிடம் பிரித்துக்கொடுத்துவிட்டு, தன்னிடம் ஒன்றுமே இல்லாமல் வெறுமனே நின்றான் கென்னடி. நண்பன் என்றால், இவனன்றோ நண்பன் என்று வியப்பு மேலிட்டு நாங்கள் நால்வரும் திகைத்து நின்றோம். இவன் உண்மையிலேயே நண்பனா அல்லது வள்ளலா என்று ஒரு வழக்காடு மன்றத்தை நடத்தி, இறுதியாக, இவன் நண்பனாக வாழும் வள்ளல் என்று சாலமோன் பாப்பையா ஸ்டைலில் நான் தீர்ப்புச் சொல்ல முற்படும்போது, தனது கால்சட்டைப் பைக்குள் இருந்து ஒரு முழு சிகரெட்டை வெளியில் எடுத்தான் கென்னடி. உடனே, டேய்... டேய்... அதை எனக்குக் கொடுடா என நாங்கள் நால்வரும் கெஞ்ச, போங்கடா... நானே எங்க அப்பாவுடைய சிகரெட் பாக்கெட்டிலிருந்து தெரியாமல் எடுத்து வந்தேன் என்று கென்னடி சொன்னபோது, போலீஸ் வேலைக்குப் பொருத்தமான ஆள் கென்னடி எனப் புரிந்துகொண்டோம்.

பாகப்பிரிவினை ஒரு வழியாக முடிவுக்கு வர, அவற்றைப் பற்ற வைக்கும் படலம் ஆரம்பமானது. இலேசாக தூரல் போட்டு நின்றிருந்தது. இலைகளிலிருந்து மழைத்துளிகள் கொட்டிக் கொண்டிருந்தன. கரையின் ஓரத்தில் இருந்த யூகளிப்ட்டஸ் (ஆர்.எஸ்.பதி) காட்டின் உள்ளே நின்றுகொண்டு ஒருவன் மாறி ஒருவனாக பீடியையும், சிகரெட்டையும் பற்றவைக்க முயற்சித்து கடைசியில் தோல்வியைத் தான் தழுவினோம். நீளமான அந்தக் குளத்தின் மறுபக்கத்தில் உள்ள சவுக்குக் காட்டிற்குள் சென்றால் அங்கு கிடக்கிற சவுக்குச் செத்தையை அள்ளிப் போட்டு கொழுத்தி எளிதில் பீடியைப் பற்றவைக்கலாம் என்று ஒரு அற்புதமான ஐடியா கொடுத்தான் ஸ்டீபன். இப்படிப்பட்ட ஐடியாக்களை அள்ளி விடுவதில் ஸ்டீபனை மிஞ்சுவதற்கு இன்றுவரை எவனும் எங்கள் ஊரில் பிறந்துவரவில்லை. குளத்தைக் கடக்க முடியாத அளவுக்கு தண்ணீர் அதிகம் இருந்தது. கரை மீது நடந்தால், பலரின் கண்களில் பட்டுவிடுவோம் என்பதற்காக, கரையின் இறக்கத்திலேயே, தெற்கு நோக்கி நடந்து, பேய்களின் புகழிடமாகக் கருதப்பட்ட அந்த ஒற்றைப் பனை மரத்தைச் சுற்றி, சவுக்குத் தோப்பை அடைந்தோம்.

ஸ்டீபன் சொன்னபடியே சவுக்குச் செத்தைகளை அள்ளிப்போட்டு முதலில் அந்தச் செத்தையைக் கொளுத்திவிட்டோம். அதில் எரிந்த நெருப்பில் பீடியையும், சிகரெட்டையும் காட்டி எளிதில் பற்றவைத்துக்கொண்டோம். நெருப்பிலேயே பாதி பீடியும், சிகரெட்டும் எரிந்துவிட்டது. மீதியிருந்ததை வேகமாக இழுக்க ஆரம்பித்தோம். ஜோசப் மட்டும் அலறினான். என்னடா என்று கேட்பதற்குள் அவனே சொன்னான்... "டேய் நாம் கொளுத்திய சவுக்குச் செத்தையிலிருந்து நெருப்பு பத்திக்கிட்டு சவுக்குக் காடே எரியுதுடா...". அதைக் கேட்டு சற்றும் கவலைப்படாதவனாய், உறிஞ்சி முடியும் நிலையிலிருந்த பீடியில் மீதமிருந்த நெருப்பைக் கொண்டு, தான் ஏற்கனவே பொறுக்கி வைத்திருந்த ஒட்டுப் பீடியைப் பற்றவைத்துக் கொண்டிருந்தான் பவுல். இதுக்கு மேல் இங்கிருந்தால் உயிருக்கு ஆபத்து என்பதை உணர்ந்த நாங்கள் எட்டுத் திசையிலும் பறந்து ஓடுகையில், மெக்கேல்பட்டி புனித சூசையப்பர் தேவாலயத்தின் ஒலிபெருக்கியில் அறிவிப்பு சத்தம் கேட்டது. "சவுக்குத் தோப்பில் நெருப்புப் பிடித்து எரிகிறது; ஊரார்கள் எல்லோரும் ஓடிச்சென்று நெருப்பை அணைக்க உதவுமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறார்கள் ...". அட, கிரமத்துல இதெல்லாம் சகஜமப்பா!

இன்று...
திறமைக்கேற்றபடியே கென்னடி சப் இன்ஸ்பெக்டராக இருக்கிறான்;
ஸ்டீபன் சென்னையில் தனியார் நிறுவனத்தில் பணி செய்கிறான்;
ஜோசப் அங்கும் இங்குமாக தொழில் செய்கிறான்;
நான் வாசிங்டனில் வசிக்கிறேன்;
பவுல் 1999-ல் இறந்துவிட்டான்... விஜயகாந்தின் தீவிர ரசிகனான அவன் மட்டும் உயிரோடு இருந்திருந்தால், கட்டுமஸ்தான உடம்பு கொண்ட அவன், இன்று தேமுதிக-வில் வட்டச் செயலாளர் பதவியிலாவது இருந்திருப்பான். அதற்கு என்னாலும் உதவியிருக்க முடியும். அவன் இறந்த ஒருசில மாதங்களில் அவனது தந்தை 'குடிகார' சூசையும் இறந்துவிட்டார். என்னுடைய வளர்ச்சியைப் பலமுறை மனதாரப் பாராட்டிய அருமை நண்பன் பவுலுக்கு இந்தக் கட்டுரை சமர்ப்பனம்.

வாசிங்டனில் தீபாவளி மற்றும் குழந்தைகள் விழா 2007

வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பாக "தீபாவளி மற்றும் குழந்தைகள் விழா 2007", நவம்பர் மாதம் 17-ம் நாள் மேரிலாந்தில் நடைபெற்றது. நானறிய தமிழ்ச் சங்க விழாக்கள், அறிவிக்கப்பட்ட நேரத்திற்கு ஆரம்பிக்கப்பட்டதே கிடையாது. இதனால் மக்களும் நேரத்திற்கு வந்ததே கிடையாது. பெரும்பாலான நிகழ்ச்சி நிரலில், மிகக் குறைந்தபட்ச விவரங்கள் மட்டுமே இருக்கும். உதாரணமாக, 6:30 மணிக்கு கலை நிகழ்ச்சிகள், 7:30 மணிக்கு உணவு, 9:00 மணிக்கு இசை நிகழ்ச்சி என்று இருக்கும். என்ன கலை நிகழ்ச்சி, யார் பங்கேற்கிறார்கள், எத்தனை நிமிடம் போன்ற விசயங்கள் இருக்காது. நிகழ்ச்சி நிரலே தெளிவாக இல்லாததால், நிகழ்ச்சிகளும் பல குழப்பங்களுடன் நடந்தேறும். இது பார்வையாளர்களை நோகடிக்கும்.

2007-ம் ஆண்டுக்கான தேர்தலில் நான் சங்கத்தின் இயக்குநராக வென்றதையடுத்து, எனது கலைத் திறமைகளை அறிந்த சங்கத்தின் தலைவர் அவர்கள், கலை நிகழ்ச்சிகளை திட்டமிட்டு, ஒருங்கிணைத்து நடத்தும் பொறுப்பை எனக்கு அளித்தார்கள். இவ்வாண்டின் முதல் நிகழ்ச்சியான தமிழ்ப் புத்தாண்டு விழாவுக்கு, தெளிவான நிகழ்ச்சி நிரலை நான் தயாரித்து, நிகழ்ச்சிக்கு முந்தின நாள் உறுப்பினர்களுக்கு மின்னஞ்சலில் அனுப்பியிருந்தோம். அதன் பிறகும் நிகழ்ச்சி நிரலில் சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டதால், விழாவின் போது சிறிது குழப்பம் ஏற்பட்டது. ஆனாலும், வழக்கமான தமிழ்ச் சங்க நிகழ்ச்சிகளை விட, இந்த விழா சிறப்பான முறையில் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டது. அதன்பிறகு நடந்த முத்தமிழ் விழாவில், என்னுடைய பங்களிப்பு அவ்வளவாக இல்லாமல் போனது.

இந்த அனுபவங்களை அடிப்படையாக வைத்து, தீபாவளி நிகழ்ச்சிக்கான திட்டமிடலை என் மனதுக்குள் முடுக்கிவிட்டேன். யார் யார் என்ன நிகழ்ச்சி நடத்த விரும்புகிறார்கள் என்பதை பல தரப்பினரிடமிருந்தும் சேகரித்து, இரண்டு மூன்று வாரங்களுக்கு முன்னதாகவே அவர்களிடம் நானே தொடர்புகொண்டு, அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் வாய்ப்பினை உறுதிசெய்தேன்; அவர்களுடைய விருப்பங்களையும் தேவைகளையும் அறிந்துகொண்டேன்; நன்றாக ஒத்திகை செய்யுமாறு உற்சாகப்படுத்தினேன். அவரவர்க்கு ஒதுக்கப்பட்டிருக்கும் நேரம் எவ்வளவு என்பதை மிக அழுத்தமாகச் சொன்னேன்.

ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியைப்பற்றியும் போதுமான அளவுக்கு எனக்கு தெளிவு கிடைத்தது. விழா மேடையில், நிகழ்ச்சிகளின் சுருதி ஏறுமுகத்தில் இருக்குமாறு பார்த்து, எத்தனை மணிக்கு என்ன நிகழ்ச்சி, நிகழ்ச்சியின் தலைப்பு, பங்கேற்பாளர்களின் பெயர், பயிற்றுவித்த ஆசிரியர் என அத்தனை விவரங்களோடும், மிகத் தெளிவான நிகழ்ச்சி நிரல் ஒன்றினைத் தயாரித்து, சங்க நிர்வாகிகளின் ஒப்புதலோடு, சங்க உறுப்பினர்களுக்கு, விழாவுக்குப் பல நாட்கள் முன்னதாகவே அனுப்பி வைத்தோம். இவ்வளவு தெளிவான நிகழ்ச்சி நிரலை மின்னஞ்சலில் கண்ட உறுப்பினர்களுக்கும், தங்களது பெயர் நிகழ்ச்சி நிரலில் பொறிக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட பங்கேற்பாளர்களுக்கும் நிகழ்ச்சியின் மீதான ஆர்வம் அதிகரித்தது. பலர் இந்த நிகழ்ச்சி நிரலை மற்ற நண்பர்களுக்கும் மின்னஞச்சலில் அனுப்பினார்கள். இது முதல் வெற்றி.

இந்த நிகழ்ச்சி நிரலில் எக்காரணத்தைக் கொண்டும் மாற்றம் செய்யக் கூடாது; அதுபோல நிறைய பேர் பங்கேற்பதால், விழாவை குறித்த நேரத்திற்கு தொடங்கியாக வேண்டும் என்ற என் கருத்துக்கு எங்கள் தலைவர் ஒப்புதல் அளித்தார். இதுதான் ஒரே நிகழ்ச்சி நிரல் என்பது உறுதியாகிவிட்டதால், நிகழ்ச்சிக்கு ஓரிரு நாள் முன்னதாக, நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்பவர்களை நான் தொடர்புகொண்டு, இத்தனை மணிக்கு உங்களது நிகழ்ச்சி என்பதை ஆணித்தரமாகச் சொன்னேன். இது அவர்களை மிகுந்த பொறுப்போடு செயல்பட வைத்தது; சரியான நேரத்திற்கு அவர்களை அரங்கத்திற்கு வர வைத்தது. இது இரண்டாவது வெற்றி.

விழாவின் மற்ற வெற்றி அம்சங்கள்:-

- மூன்று வயது கூட நிறையாத குழந்தை தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து பாடி அசத்தியது

- நான்கு பேரின் உதவியோடு, 24 சிறுவர்களை ஒரே நேரத்தில் வைத்து பெண் ஒருவர் வினாடி வினா நடத்தியது

- அதிகம் ஆங்கிலம் கலக்காமல், அரங்கத்தினரைக் கவரும் வகையில் அழகுத் தமிழில் நான் பேசி, பெண் ஒருவரோடு இணை அறிவிப்பாளராக செயல்பட்டது

- வழக்கமாக தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு வரும் பல குடும்பங்கள் இம்முறை வர முடியாத நிலையிலும், ஒரு கட்டத்தில் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்த அரங்கம்

- உணவுக்கு முந்திய நிகழ்ச்சியின் சுருதியை உச்சத்துக்குக் கொண்டு சென்ற, 11 சிறுவர் சிறுமியர் பங்கெடுத்த, பல்லே லக்கா பாடலுக்கான நடனம்

- நேரந்தவறாமையில் நான் காட்டிய கண்டிப்பும், நிகழ்ச்சி நிரலில் குறிப்பிட்டிருந்த அதே வரிசைப்படி, ஒரு நிகழ்ச்சிக்கும் மற்றொன்றுக்கும் இடைவெளியின்றி நிகழ்ச்சியை விறுவிறுப்பாக நான் நடத்தி கைத்தட்டு வாங்கியதும்

- தமிழ் மக்களின் இலக்கிய அறிவை தூசு தட்டி எழுப்பிய இலக்கிய வினாடி வினா

- 23 பேர் சில குழுக்களாக வந்து, 35 நிமிடம் தொடர்ந்து ஆடிய கிராமிய நடனமும், அப்போது எதிர்பாராமல் ஏற்பட்ட சிறு இடைவெளியின்போது நான் சிரிப்புகளைச் சொல்லி சமாளித்து பார்வையாளர்களை இருக்கையிலே இருக்க வைத்ததும்

-திரு. சுப. தமிழ்ச்செல்வனுக்கு செலுத்தப்பட்ட மெளன அஞ்சலி

- விழாவின் கடைசியில் வந்த மெல்லிசை நிகழ்ச்சியில் இறுதியாக, "வாள மீனுக்கும்..." பாடலை நான் பாடியபோது கூட்டத்தினர் மேடையில் வந்து ஆட்டம்போட்டது

- 4 மணி நேரத்தில் மொத்தம் 127 பேர் மேடையில் நிகழ்ச்சி நடத்தியது

- சங்கத்தின் முன்னாள் தலைவர்களும், நிர்வாகிகளும், தமிழ் மக்களும் நிகழ்ச்சிகள் சிறப்பாக நடைபெற்றதை மனதாரப் பாராட்டியது

விழாவின் குறைகள்:-

- அரங்கத்தின் பின்பகுதியில் ஸ்பீக்கர் இல்லாததை சாதகமாக்கிக்கொண்டு தொன தொனவென பேசிக்கொண்டிருந்த பார்வையாளர்கள்

- உணவு இடைவேளைக்குப் பின்பு நேரந்தவறாமையில் ஏற்பட்ட சிறு பின்னடைவு; இதனால் மக்கள் சிலர் புறப்பட்டு விட்டது

- மூக்கில் இரத்தத்தோடு, முதலுதவி கோரிய பெண்ணுக்கு நான் உதவமுடியாமல் போனது; அப்பெண்ணிடம் இங்ஙனம் மன்னிப்பு கோருகிறேன்

விழா நடத்துவது என்பது ஒரு கூட்டு முயற்சியே என்றாலும், கலை நிகழ்ச்சிகளை திட்டமிட்டு, ஒருங்கிணைத்து, தொகுத்து வழங்கியதில் எனது பங்கு மகத்தானது. தேவைப்பட்ட இடங்களில் மட்டும் குறுக்கிட்டு மற்றபடி எனக்கு முழு சுதந்திரத்தை அளித்திருந்த சங்கத்தின் தலைவருக்கும், என்னோடு இணைந்து பணியாற்றிய நிர்வாகிகளுக்கும் மனமார்ந்த நன்றி.

இத்தனை முயற்சிகளையும் தாண்டி, இந்த வெற்றிக்கு முக்கியக் காரணமான கூட்டம் ஒன்று இருக்கிறது. விழாவில் பெருந்திரளாகக் கலந்துகொண்டு, தங்களின் குழந்தைகளையும் நிகழ்ச்சிகளில் பங்கெடுத்துக்கொள்ள வைத்த வாசிங்டன் வட்டார மறத்தமிழ்க் கூட்டம் தான் அது. நன்றி சொல்ல வார்த்தை இல்லாததால், இந்த விழாவின் முழு வெற்றியையும் எம் மக்களின் மடியில் காணிக்கையாக்குகிறேன்.

இணைய வாசகர்கள் மட்டுமன்றி தமிழ்ச் சங்கத்தின் முன்னாள், இன்னாள் நிர்வாகிகள், வட்டாரத் தமிழ் மக்கள், நண்பர்கள் என பல நூறு பேர் இந்தக் கட்டுரையைப் படித்துப் பார்ப்பார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும். அதனால் மிகுந்த நிதானத்தோடும், உண்மையோடும் இதனை எழுதியுள்ளேன். தவறேதும் இருந்தால் மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்.

அதீத ஆர்வமுடன் நான் செயல்பட்டதால், கடந்த நிகழ்ச்சிகளின்போது எனக்கு முதுகுவலி வந்துவிட்டது. ஒருமுறை நான் முடமாகிப் போனேன். இதற்கு நானே பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறேன். இந்தமுறை அப்படி ஏதும் வந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக பல வாரங்களாகவே மிகுந்த கவனமுடன் செயல்பட்டேன். தெய்வத்தின் கருணையால் இன்றுவரை அப்படி ஒன்றும் நடக்கவில்லை. இனியும் வராது என்றே நம்புகிறேன்.

இப்படி விழா நடத்த மீண்டுமொரு வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைக்குமா என்பது தெரியாது. ஆனால், பிரபலங்கள் யாரும் கலந்துகொள்ளாமல், வட்டாரத் தமிழ் மக்கள் மட்டுமே பங்கேற்ற இந்த நிகழ்ச்சியை பெரும் வெற்றி பெறுமாறு நான் நடத்தியதில் எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சியே. வருங்கால நிர்வாகிகள், இக்கட்டுரையைப் புரிந்து செயல்பட்டால், விழா சிறக்கும்; அதுவே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

வளர்ந்து செழிக்கட்டும் உலகெல்லாம் இயங்கும் தமிழ்ச் சங்கங்களும், அதன் உயிர் நாடியான தமிழ் மக்களும். வெல்க தமிழர் சேனை.

தனிமைத் துணை

உன்னை இல்லமிட்டு வெளிச் சென்றால்
உளம் மகிழ மறுக்குது
உடன் பேசத் துணையின்றி
உயிர் தனித்துச் சாகுது

வாய் மூடா ஜாடி எனக்கு
வாய்ச்ச நல்ல மூடி நீயே
பக்கத்தில் நீ இருந்துவிட்டால்
பவர் எனக்குக் கூடும் சேயே

நறுக்கென்று இருக்குமே-அகவை
நான்கேயாகும் உன் கேள்வியே
சளைக்காத உன் கேள்விகட்கு
சலிக்காமல் பதிலும் தருவேனே

எத்தனிக்கும் வாகன இரைச்சலிலும்
எதிரொலிக்குது உன் இனிய குரலே
என்றைக்கும் உடன் வேண்டும்
என் அன்பு மகள் நீயே

அக்கா எனும்...

அன்னை அவளின் கவனமோ
அடுத்த பிள்ளை பெறுவதிலே
அக்கா அவளின் ஆர்வமோ
அன்புத் தம்பி தங்கை வளர்ப்பினிலே

மூத்தவளாய் அவள் பிறந்ததால்
முதுகிலே சுமப்பாள் இளையவனை(ளை)
மூக்கைப் பொத்திக் கொள்ளாமலே
மூத்தரம் மலம் அள்ளுவாள்

தான் உண்ணாவிட்டாலும்
தன் தம்பி தங்கை உண்ண வைப்பாள்
தான் படிக்காவிட்டாலும்
தன் தம்பி தங்கை படிக்க விளைவாள்

கல்யாணம் நடக்கும்வரை
கற்பினைக் காத்திடுவாள்
கணவன் கை பிடித்து
கரு சுமந்து தாயாவாள்

பட்டணத்தில் குடியேறி
பாங்காய்க் குடும்பம் நடத்திடுவாள்
படிக்கப் பட்டணம் வரும்
பாசத் தம்பிக்கு இடம் கொடுப்பாள்

படிக்கச் சென்ற தம்பி திரும்பி வர
பத்து மணியானாலும் பொறுத்திருப்பாள்
பாதை மீது பார்வை பதித்து
படபடப்பாய் காட்சி தருவாள்

தனக்கே போதாத சம்பளமெனினும்
தன் தம்பிக்கும் பகிர்ந்தளிப்பாள்
தவழ்ந்திடும் தன் பிள்ளைக்குத்
தாய் மாமனைக் காவல் வைப்பாள்

பட்டம் வாங்கிய தன் தம்பி
பணிக்குச் செல்வதைப் பார்த்து மகிழ்வாள்
பூரிக்கும் உள்ளத்தவளாய்
பூரி செய்து கொடுத்திடுவாள்

பணி நிமித்தம் தம்பி பாரின் செல்லும்போது
பாசத்துடன் அனுப்பி வைப்பாள்
பெண்ணொருத்தியை தம்பி மணக்கும்போது
பெரும் மன நிறைவு கண்டிடுவாள்

தன்னால் ஒரு குடும்பம் அமைந்ததென
தனக்குள்ளே பெருமை கொள்வாள்
தம்பி போல் தன் பிள்ளைகள் வளர
தவமாய்த் தவம் கிடப்பாள்

அத்தனையும் அன்னை செய்திட்டால்
அதனைக் கடமை என்றிடுவேன்-ஆனால்
அடுத்தவனை மணமுடித்துச் சென்றிட்ட
அக்கா செய்திட்டதனால்
அவளையே தெய்வம் என்றிடுவேன்

நான் கொண்டாடிய தீபாவளி

நான் தீபாவளி கொண்டாடி பத்து பதினைஞ்சு வருசமாச்சு... இவன் சமீபத்தில் மதம் மாறியவனாக இருப்பானோ என்று சந்தேகப்பட்டு விடாதீர்கள். வெளிநாட்டிற்கு வந்தபிறகு, தீபாவளி கொண்டாட முடியாமல் போய்விட்டது; அவ்வளவு தான். அதனால் படிச்ச பாடத்தையே திரும்ப ஒருமுறை படிப்பது மாதிரி, பழைய நினைவுகளையே ஒரு அரை அரைச்சுடலாம்னு தான் இந்தப் பதிவு.

சுற்றிலும் கிராமங்கள் சூழ்ந்த கிராமம் தான் எங்கள் கிராமம். வயக்காட்டு உடல் உழைப்பை மட்டுமே நம்பி வாழும் உழைப்பாளிகள் எம்மக்கள். ஒருவார தொடர் உழைப்புக்கான கூலியோடு, கூடுதலாக அஞ்சோ, பத்தோ வேலை செயதவர்கள் வீட்டில் கடனாக வாங்கிக்கொண்டு, தீபாவளிக்கு ஓரிரு நாள் முன்னதாக ஆலங்குடியில் நடக்கும் தீபாவளி சிறப்புச் சந்தைக்கு மக்கள் சாரை சாரையாக செல்லும் பயணித்தில்தான் தீபாவளி கொண்டாட்டம் அதிகாரப்பூர்வமாக ஆரம்பமாகும். எங்களது வயலில் வேலை செய்யும் பெண்கள், "வூட்டுக்குப் போயி தீபாவளிக்கு இட்லி அவிக்கனும்மா" என்று முடிந்த அளவு சத்தமாகச் சொல்லிவிட்டு சீக்கிரமே சென்றுவிடுவார்கள். பெரும்பாலான குடும்பங்களில் தீபாவளி சிறப்புப் பலகாரமே இட்லிதான்! இன்றும் அதே நிலைதான். நினைத்தால் மனம் கணக்கிறது. ஆனால் அவர்களின் கொண்டாட்ட உணர்வுக்கும், "முறைப்படி" தீபாவளி கொண்டாடாத எங்களைப் போன்றோர் மீது அவர்கள் வைத்திருந்த பாசத்திற்கும் குறைவே கிடையாது.

எங்கள் ஊரில் இருந்த கிறிஸ்தவ இளைஞர்களுக்கு, அக்கம் பக்கத்துக் கிராமங்களில் ஏகப்பட்ட இந்து வாலிபர்கள் நண்பர்களாக இருந்தார்கள். தினக்கூலிகளான அவர்களில் பலர், எப்பாடுபட்டாவது காசு சேர்த்து, ஆலங்குடி சென்று தீபாவளி இனிப்புப் பலகாரங்களை கடைகளில் விலைக்கு வாங்கிவந்து எங்களிடம் கொடுக்கும்போது அவர்களின் முகங்களில் ஓடிய மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தை மரணத்தால் கூட வற்றிப் போய்விடச் செய்திட முடியாது. அன்புக்கும், நட்புக்கும், கொண்டாட்டத்துக்கும் அதுதான் இன்று வரை எனக்கு இலக்கணம்! மாரி மகன் கணேசன் தனது வீட்டில் செய்த 'சுளியன்' போன்ற பலகாரங்களைக் கொண்டுவந்து கொடுத்ததும், அதை ஜெபமாலை மகன் ஆரோக்கியசாமி உள்ளிட்ட மற்ற இனத்தவர்கள் மறுக்காமல் மனமகிழ்வோடு வாங்கி உண்டதும், கிராமங்களில் இன்னும் ஜாதிக்கொடுமை இருக்கிறது என்று பட்டிமன்றங்களில் வாதிடுபவர்களின் முகத்தில் பூசப்பட்ட கரி!

சுற்றுவட்டார மக்களெல்லாம் தீபாவளியன்று, புதுத்துணி உடுத்தி இங்கும் அங்குமாக சந்தோசமாக நடந்து திரியும் காட்சிகள், இது தீபாவளி நாள் என்பதை திசை எட்டுக்கும் தண்டோரா போட்டுக் கூறின. தீபாவளி இரவன்று எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பட்டாசு சத்தம் கேட்கும். இரவென்பதால், மக்கள் அவ்வளவாக ஒன்று கூடுவதில்லை. தீபாவளி கொண்டாடுபவர்கள் மட்டுமன்றி, நாங்களும் தூக்கமே வராமல் தூங்கிக்கொண்டிருப்போம். விடிந்தும் விடியாமலும் எல்லோரும் கடைத்தெருவில் ஒன்று கூடிவிடுவோம். தீபாவளியின் சிறப்பு அம்சமே, கடைத் தெருவில் நடக்கும் சைக்கிள் போட்டிதான். செல்லத்துரை, சங்கிலி, சிதம்பரம் என்று பல சைக்கிள் பந்தய வீரர்களை இன்றும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது. இதில் சிதம்பரம் எங்கள் ஊர்க்காரர் என்பதால் நாங்களெல்லாம் அவரின் வெற்றிக்காக வேலை செய்தோம். சைக்கிள் போட்டி பிற்காலத்தில் கபடிப் போட்டியாக மாறிவிட்டது. சைக்கிள் போட்டி முடிந்தவுடன், பானை உடைத்தல் போட்டி மிக பரபரப்பாக இருக்கும். எங்களது பெற்றோர்களுக்குத் தெரிந்த நபர்கள், என்னைப்போன்ற சின்னப் பையன்களுக்கு பலகாரம் மற்றும் வெடி வாங்கிக்கொடுத்து மகிழ்ச்சிப்படுத்துவர்.

பெட்டிக்கடை வைத்திருந்த ராவுத்தரின் மகன் ஷாஜஹான் எங்களது நண்பன். தீபாவளியின் போது அவனது தந்தையின் கடை அருகிலேயே கட்டிலில் வெடி விற்பான். நாங்கள் எல்லாம் அவனிடம் தான் வெடிவாங்குவோம். கேப்பு வெடி, சீனி வெடி, ஓலை வெடி, ராக்கெட், அனுகுண்டு, சங்கு சக்கரம், மத்தாப்பு என்று பலவகை உண்டு. சீனி வெடியும், ஓலை வெடியும் எங்களது செல்லப் பிள்ளைகள். யாராவது ஒருவன் வெடி வாங்கினாலே, அவன் பின்னால் ஒரு கூட்டமே திரண்டுவிடும். அந்தக் கூட்டத்துக்கு மத்தியில் வெடிவெடிக்கும் போது, வெடிவாங்கியவனுக்கு ரொம்பப் பெருமையாக இருக்கும். எனக்கு எப்படியோ முப்பது காசு கிடைத்துவிட்டது. ஏகச் சந்தோசம். இன்று வங்கியில் இருக்கும் (சும்மா ஒரு பேச்சுக்கு) முன்னூறாயிரம் அமெரிக்க டாலர்கள் கொடுக்காத ஒரு சந்தோசத்தை அன்று அந்த முப்பது காசுகள் எனக்குக் கொடுத்தன. அந்தச் சந்தோசத்தில் என் தந்தையின் சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு, ஷாஜஹான் கடை நோக்கி சிட்டாகப் பறந்தேன். அவனது கடைக்கு முன்பாக இருந்த, சற்று மேடுபள்ளமான இடத்தில் சைக்கிளை நிறுத்துவிட்டு, டேய்... முப்பது காசு கொண்டு வந்திருக்கேன்... வெடி குடுடா என்று பட்டைச் சாராயம் குடித்தவனைப்போல் சந்தோசமாக கத்திக்கொண்டு விரைகையில், டமாரென பெரும் சத்தம் கேட்டது. திருப்பிப் பார்த்தால், எனது சைக்கிள் கீழே விழுந்து அதன் கண்ணாடி, டைனமோ எல்லாம் உடைந்து கிடந்தது. அந்தத் தீபாவளி எனக்கு எப்படி முடிஞ்சிருக்கும்னு நான் இதுக்கு மேலே உங்ளுக்குச் சொல்லவேண்டியதில்லை... எதோ என் தந்தை என்னை உயிரோடு விட்டதே பெரிசு!

இன்று, திரும்பிப் பார்க்கிறேன்... தீபாவளி கொண்டாடாமலேயே என் நெஞ்சம் இனிக்கிறது. உங்கள் அனைவருக்கும், அன்பான தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள்.

தீபாவளி பட்டிமன்றம்

சென்ற தீபாவளியன்று நான் நடத்திய பட்டிமன்றம். இது முழுமையான வீடியோ அல்ல; ஒரு சில போட்டோக்களை மட்டுமே கொண்டுள்ளது. அதேபோல ஆடியோவும் சற்றுத் தரம் குறைவாகவே உள்ளது; பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டுகிறேன்.

கம்ப்யூட்டர் வேலை

இக்கவிதையின் ஒலி (ஆடியோ) வடிவம் இதோ:

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

கம்ப்யூட்டரைப் பாத்து பாத்து
கண்ணு ரெண்டும் பூத்துப் போச்சு
கணிணித் திரையை நோக்கி நோக்கி
கழுத்து வலி எடுத்துப் போச்சு

மெளஸ் பிடிச்சு மெளஸ் பிடிச்சு
மணிக்கட்டு தேஞ்சு போச்சு
மணிக்கணக்காய் அமர்ந்திருந்து
காலு ரெண்டும் மரத்துப் போச்சு

இருக்கையிலே இருந்து இருந்து
இடுப்பு வலி எடுத்துப் போச்சு
இயங்காத உடம்புக்குள்ளே
இரத்த ஓட்டம் நின்னு போச்சு

கதவுகளை மூடிக்கொண்டு
காற்று நுழையா ரூமுக்குள்ளே
பகல் முழுக்க வேலையால்
பகல் சூரியனைப் பார்க்கமுடியாமப் போச்சு

வாட்டும் கோடையில் ஏசிக் காற்று
வதக்கும் குளிரில் வெப்பக்காற்று
இயற்கை கூட யாருமிங்கே
இணைந்து வாழ முடியாமப் போச்சு

தடவித் தடவி யோசிச்சு
தலைமுடியெல்லாம் கொட்டிப் போச்சு
தவறுகளைத் திருத்தி திருத்தி
தலைவலி தான் கூடிப் போச்சு

உடற்பயிற்சி ஏதுமின்றி
உயிரணுக்கள் செத்துப் போச்சு
முழுநேரச் சிந்தனையால்
மூளையெல்லாம் வறண்டு போச்சு

விசைப்பலகை தட்டித் தட்டி
விரல்கள் எல்லாம் விரச்சுப் போச்சு
வளைச்சு வளைச்சு கோடு எழுதி
வாலிபம் இங்கே முடிஞ்சு போச்சு

நகராத உடல் உறுப்பில்
நாளங்கள் நீர்த்துப் போச்சு
இயந்திரத்தோடு வாழ்ந்து வாழ்ந்து
இல்லறம் இன்னலாப் போச்சு

காலமெல்லாம் கற்றால் தான்
கணிணியுலகில் வேலை என்றாச்சு
ஓயாமல் உழைச்சு உழைச்சு
உண்ணும் நேரம் தவறிப் போச்சு
உறக்கமதும் தொலைஞ்சு போச்சு

மெஷினோடு பேசிப் பேசி
மனுஷங்களை மறந்து போச்சு
மணிக்கணக்கா யோசிச்சு
மன நோய் நெருங்கிடுச்சு

வாழ்க்கையே இதுதான் என்றால்
வாழ்வின் அர்த்தம் நீர்த்துப் போச்சு
வசதிகள் பல இருந்தும்
வாழாவெட்டி ஆகிப் போச்சு

உயிர் மூச்சு பிரியும்போது-கணிணியையும்
உடலுடன் அடக்கம் செய்ய
உத்தரவு ஒன்னு போடச் சொல்லி
உள்துறை மந்திரிக்கு
உயிருடனே இ-மெயில் அனுப்பியாச்சு

பாடும் போது...

பப்ளிக்ல பாடுவது
பாரின்ல நியூசென்சு
பக்குவமா பாடிப்புட்டா
பலரை மயக்க இது லைசென்சு

வாய்விட்டு நான் பாடும்போது
வாசிங்டனே வணக்கம் சொல்லும்
இறுக்கமான சூழ்நிலையும்
இமைப் பொழுதில் இளகுவாகும்

தனிமையில தவிக்கையில
தலைமுடியை வருடிவிட்டு
தாவி வந்தென்னை அணைச்சுக்கும்
தாளமில்லா எம் பாட்டு

பாடிக்கொண்டு நடக்கும் போது
பாரம் கொஞ்சம் குறையுது
பார்ப்பவர்கள் முகங்களெல்லாம்
பள பளப்பாய் ஒளிருது

இசை கேட்கும் திசை நோக்கி
ஓசையின்றி பலர் புன்முறுவ
உள் மனதின் வேதனையோ
ஓடி எங்கோ ஒழியுது

வேலை நேரத்திலும் பாடுவேன்
வேண்டாதவரிடத்திலும் பாடுவேன்
வேகமாய் நடக்கும்போது
விறுவிறுப்பாய் நானும் பாடுவேன்

கதவு மூடிய லிப்ட்டில்
கனவுப் பாட்டு நான் பாடுகையில்
காரியதரிசி கேட்டாள்
Are you happy, J?
கண் திறந் துரைத்தேன்
Singing makes me happy!

அன்புள்ள மகனுக்கு...

குறிப்பு: இந்தக் கவிதை "தென்றல் முல்லை" இதழில் பிரசுரமாகியது

கடைக்குட்டி யாயினும்

கலங்கரை விளக்கம் நீ

கல்வியிலா என் வயிற்றில்

கற்றுத் தேர்ந்த கலைஞன் நீ

வாய்க்கால் வெட்டி பயிரிட்டவனும்

வாசிங்டன் வாழ இயலுமென-இவ்

வட்டாரத்திற்கே வழிகாட்டிய

வால் நட்சத்திரம் நீ

காண்பதில்லை உனை யெனினும்-உன்

காசு என்னைக் காக்குதப்பா

கண்டங்கள் நீ தாண்டிடாவிட்டால்

கடன்பட்டு எனக்கு வைத்தியம் கனவுதானப்பா

உயிர் போகும் முன்னாக

உனைக் காண தாய் அழைத்தேன்

உடன் பறந் தோடிவந்து

உன் இல்லம் திருச்சி யடைந்தாய்

உன் மகன் உடனிருப்பான்-இன்னும்

ஓர் மணி நேரத்தில் என

உறுதியாய் உரைத்தனர் உம்

உடன் பிற சகோதரிகள்

இறுதியில் உறுதியாச்சு-என்

இறுதிச் சடங்கில் நீ நடப்பது

இதயமும் துள்ளியது-என்

இறுதி ஆசை நிறைவேறிய தென்று

புதுகை வந்தெனைக் காணுங்கால்

புலம்பி நீயழுவது காணலாமோ

புரிந்துகொண் டுயிர் பிரிந்துவிட்டேன்

புதுக்கோட்டை எல்லை நீ நுழையுமுன்னே!

புரிந்துகொள்ளடா புடமிட்ட என் சின்னவனே...

செப்டம்பர் 5, 2007

என் தாயின் முதலாவது நினைவு நாள்

அமெரிக்கன் பேபி

குறிப்பு: இந்தக் கவிதை திண்ணை , "தென்றல் முல்லை" மற்றும் வார்ப்பு இதழ்களில் பிரசுரமாகியது








ஆகாயத்தில் பறந்து
ஆயிரமாயிரம் மைல் கடந்து
அப்பனும் ஆத்தாளும்
அமெரிக்காவில் குடியேறிப் பெற்றதனால்
அமெரிக்கன் சிட்டிசன்
ஆனாயே நீ தானே

அயல் தேசம் பிறந்ததனால் - நீ
அத்தை மாமா அறியலையே
அடுத்த வீட்டுப் பிள்ளைகளோடு
ஆடிப் பாடவும் முடியலையே

அம்மாயி அப்பத்தா
அவர்களின் புருஷன் உன் தாத்தா
அணைத்து மகிழும் வாய்ப்பு ஒன்றை
அவர்கட்கு நீயும் அளிக்கலையே

அன்பாய் வளர்த்த பசு மாடு
ஆறாவதாய் ஈன்ற கன்று ஒன்று
அன்னை மடியை முட்டி முட்டி
ஆர்வமாய்ப் பால் குடிக்கும்
அழகை நீயும் காணலையே

ஆண்டுக்கு ஒரு முறை
அமர்க்களமாய் ஊர்த் திருவிழா
ஆட்டுக் கிடா வெட்டி
அய்யனாருக்கு விருந்து படைக்கும்
அதிரடியை நீயும் அறியலையே

குளுகுளு சீசனிலே
குற்றாலமலை அருவியிலே
குளித்து மகிழும் பாக்கியம்
குழந்தை உனக்குக் கிட்டலையே

ஆட்டுக் குட்டியை தூக்கிக்கொண்டு
ஆடு மாட்டை ஓட்டிச் சென்று
அருகம் புல்லை மேயவிட்டு
அந்தி சாய வீடு திரும்பும்
அற்புதம் உனக்கு வாய்க்கலையே

ஆற்றங்கரையில் நடை பயின்று
ஆல விழுதில் ஊஞ்சலாடி
அரப்பு தேய்த்து ஊற வைத்து
அம்மனமாய் குளியல் போடும்
ஆனந்தம் உனக்குக் கிடைக்கலையே

அன்பு மகனே மகளே
அறியாத வயது உனக்கு
அனுபவித்து இழந்ததனால் எழுதுகிறேன்
அப்பன் நான் ஒரு கிறுக்கு

நானும் பாடுவேன் - மாதா பாடல்

இந்தியத் துணைக்கண்டத்தைச் சார்ந்த கத்தோலிக்கக் கிறிஸ்தவர்களால் வாசிங்டனில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற தேவாலயத்தில் கொண்டாடப்பட்ட வேளாங்கன்னி மாதா திருவிழாவில் நான் பாடிய மாதா பாடல் இது.

எச்சரிக்கை: சும்மா என் நினைவுக்காகவே இதை வலைப்பதிவில் இணைத்துள்ளேன். வாசகர்களின் நேரத்தை வீணாக்குவது எனது நோக்கமல்ல! நன்றி.

தமிழர்த் திருவிழா (FeTNA) 2007 - நேரடி அனுபவம்

அன்பு நண்பர்களே,
அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவின் பல்வேறு நகரங்களில் தமிழ்ச் சங்கங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றில் ஒரு சில தமிழ்ச் சங்கங்கள் இணைந்து உருவாக்கிய கூட்டமைப்பு தான் 'வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச் சங்கப் பேரவை'; Federation of Tamil Sangams of North America (FeTNA). கடந்த 2007 ஜூலை 7 முதல் 9 தேதி வரை, அமெரிக்காவின் வடக்கு கரோலினா மாகாணத்தில் உள்ள ராலே (Raleigh, NC) நகரில் நடைபெற்ற இப்பேரவையின் தமிழர்த் திருவிழாவில் கலந்து கொண்டேன். ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒவ்வொரு நகரில் இந்த நிகழ்ச்சி நடைபெற்றாலும் கூட, இந்த ஆண்டுதான் நான் முதன் முதலாகச் சென்றிருந்தேன்.

சனி, ஞாயிறுகளில் தான் முக்கிய, முழு நேர நிகழ்ச்சிகள் இருந்தன. ஒரு நாள் நிகழ்ச்சிக்கு ஒரு நாள் பார்வையாளர் கட்டணம் 50 அமெரிக்க டாலர்கள்! சனி, ஞாயிறு இரு நாட்களுக்கும் சேர்த்து 75 அமெரிக்க டாலர்கள்! அது போல் ஒரு நாள் உணவுக்கு 30 அமெரிக்க டாலர்கள்! சனி, ஞாயிறு இரு நாட்களுக்கும் சேர்த்து 55 அமெரிக்க டாலர்கள்! அதிகக் கட்டணம் என்பது சொல்லாமலே புரியக்கூடியதே. ஆனால் அதற்கு மற்றொரு பக்கம் இருக்கிறது. அதாவது இவ்வளவு செலவு ஆனாலும் பரவாயில்லை என்று கருதும் தமிழ்ப் பற்றாளர்களும் இருக்கிறார்கள் என்பது தான் அது.

நான் காரில் சென்றிருந்தேன். 272 மைல் தூரத்தை மூன்றே முக்கால் மணி நேரத்தில் கடந்தேன். ஹி...ஹி. இன்னும் சிலரும் அவ்வாறே. ஆனால், அமெரிக்கா பெரிய நாடு என்பது நீங்கள் அறிந்ததே. அதாவது, இந்தத் திருவிழாவில் கலந்து கொண்டவர்களில் நிறையப் பேர் விமானத்தில் தான் பயணம் செய்யவேண்டும். ஒரிரு நாட்களாவது விடுப்பு எடுத்தாகவேண்டும். நிகழ்ச்சி நடைபெற்ற நாட்களில் ஓரிரு இரவுகள் விடுதிகளில் தங்கவேண்டும். இவற்றையெல்லாம் கணக்கிடும்போது, சராசரியாக ஒரு குடும்பத்திற்கு 1,000 முதல் 1,500 வரையிலான அமெரிக்க டாலர்கள் செலவாகும் என்பது எனது கணிப்பு. தமிழ் நிகழ்ச்சிக்காக இவ்வளவு செலவு செய்துகொண்டு வருகிறார்களே என்பதை உணரும்போது அவர்களின் தமிழ்ப்பற்றும் தானாகவே நமக்கு விளங்கும். அதாவது, உண்மையான தமிழ்பற்றாளர்கள் மட்டுமே கலந்துகொண்ட நிகழ்ச்சிதான் இந்தத் தமிழர்த் திருவிழா.

நான் ஒரு தமிழ் உணர்வாளன்; வளர்ந்து வரும் தமிழ்க் கலைஞனும் கூட. நிறைய தமிழர்களுக்கு நான் அறிமுகமாகி வரும் இந்த வேளையில், இந்தத் தமிழர்த் திருவிழாவில் நான் கலந்து கொள்ளவேண்டும் என்று எனது சில நண்பர்களும், கலந்து கொள்ளவேண்டாம் என்று மற்ற சில நண்பர்களும் அறிவுறுத்தினர். அதற்கான காரணம் இதோ: இந்த FeTNA அமைப்பில், இந்தியத் தமிழர்கள் மட்டுமன்றி, இலங்கை உள்ளிட்ட மற்ற நாடுகளைச் சேர்ந்த தமிழர்களும் இருப்பதனால், இலங்கைத் தமிழர்களின் துயரங்கள் பற்றிய பேச்சு எழுவது இயல்பே. விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் அமெரிக்காவில் தடைசெய்யப்பட்ட ஒரு பயங்கரவாத இயக்கம். FeTNA-வுக்கும், விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் ஒருவித புரிந்துணர்வு இருப்பதாகக் குற்றச்சாட்டு உள்ளது. இந்தப் பின்னனியில் ஒரு சிலர் கைது செய்யப்பட்டதும், சிகாகோ மேல்சபையாளர் (Congressman) ஒருவரின் இலங்கைப் பயணம் பற்றிய விசாரனைகளும், அது தொடர்பான அவரது வாக்குமூலமும் FeTNA-வுக்கு களங்கம் சேர்த்தன. இதனாலேயே நான் நேரில் சென்று நிலைமையைக் கண்டுவர முடிவெடுத்தேன்.

இந்திய ஜனாதிபதி டாக்டர். அப்துல் கலாம் அவர்களும், தமிழக முதல்வர் டாக்டர். கலைஞர் அவர்களும் FeTNA-வுக்கு வாழ்த்துச் செய்தி அனுப்பியிருந்தார்கள். இது FeTNA-வுக்கு ஆறுதலாக அமைந்தது எனலாம். அரங்கத்தின் எந்த இடத்திலும் விடுதலைப் புலிகள் மற்றும் இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சினை பற்றிய எந்த ஒரு தடயமும் காணப்படவில்லை. கலை நிகழ்ச்சிகளும் அவ்வாறே அமைந்தன, ஒரேயொரு கவிதை வரியைத் தவிர. இதற்கு முன்னர் நடந்த விழாக்களில், இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சினை பற்றி பேசப்பட்டதாகவும், இந்த முறைதான் அதுபற்றி யாருமே கருத்துத் தெரிவிக்கவே இல்லை என்றும் சிலர் சொன்னார்கள். ஒருவேளை FeTNA நிர்வாகம்தான் இந்தக் கெடுபிடிக்குக் காரணம் என்றால் அது பாராட்டுக்குரியதே.

இரண்டு நாட்களும் தொடர்ச்சியாக நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்றன. நான் பார்த்தவரை நிகழ்ச்சிகள் யாவும் வெகு சிறப்பாக இருந்தன. ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியும் சொன்ன நேரத்திற்கு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. எந்தப் பேச்சாளருமே ஒதுக்கப்பட்ட நேரத்தைவிட ஒரு துளிகூட கூடுதலாக எடுத்துக்கொள்ள அனுமதிக்கப்படவில்லை. நான் அறிந்தவற்றுள், நேரம் தவறாமையில் இந்த அளவுக்கு கண்டிப்புடன் செயல்பட்ட முதல் இந்திய நிகழ்ச்சி இது தான். சபாஷ்!

சொற்பொழிவுகள், கவியரங்கம், நடனம், நாடகம், கலந்துரையாடல் என அத்தனை நிகழ்ச்சியுமே, அங்கிருந்த தமிழ் நெஞ்சங்களைக் குளிரவைத்தன. 'இசை இன்பத் தேனையும் வெல்லும்' என்ற தலைப்பில் திண்டுக்கல் திரு. முல்லை நடவரசு அவர்கள் ஆற்றிய உரை பார்வையாளர்களை குதூகலப்படுத்தியது. 'தமிழ்த் திரைப்படத்தில் தமிழ்' என்ற தலைப்பில் நடிகர் திரு. சிவக்குமார் அவர்கள் வியர்வை கொட்டக் கொட்ட ஆற்றிய சிறப்புரை, எல்லோரையும் மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. எப்படி ஒரு நடிகரால் இவ்வளவு பாக்களை கொத்துக் கொத்தாய், ஆக்ரோசத்துடன் அள்ளி வீசமுடிகிறது என்று புரியமால் திகைத்தேன். அரங்கமே எழுந்து நின்று அதிர்வேட்டுக்களை முழங்கியது. திரண்டிருந்த தமிழ்ப்பற்றாளர்களின் தாகத்தைத் தீர்ப்பதாகவே எல்லா நிகழ்ச்சிகளும் அமைந்திருந்தன என்றால் அது மிகையல்ல.

அதில் நடைபெற்ற திண்டுக்கல் திரு. முல்லை நடவரசு அவர்கள் தலைமையிலான பட்டிமன்றத்தில் நான் பேசினேன். எனது பேச்சு மிகச் சிறப்பாக இருந்ததாக அனைவருமே என்னை நேரில் பாராட்டியதைக் கண்டு மகிழ்ந்தேன். 'பட்டிமன்றப் பாங்கு என்னிடம் நிறைய இருக்கிறது' என்று திரு. முல்லை நடவரசு அவர்கள் சொன்னார்கள். FeTNA தலைவர் திரு. தில்லை குமரன் அவர்களோ, தான் பட்டிமன்றங்களை விரும்பாதவர் என்றும், ஆனாலும் என்னுடைய பேச்சு அவரை உட்கார்ந்து கேட்க வைத்துவிட்டது என்றும் என்னிடம் சொன்னபோது நான் உண்மையிலேயே பெருமைப்பட்டேன். அன்னைத் தமிழுக்கு என்னாலும் சிறிது பணி செய்ய முடிகிறதே என எண்ணி எண்ணி மகிழ்ந்தேன். இப்படிப்பட்ட நல்ல பேச்சுத்திறமை எனக்கு எப்படி வந்தது என்று நீதியரசர் திரு. சண்முகம் அவர்கள் என்னிடம் வினவியபோது, அந்த ஆண்டவனுக்கு நன்றி சொல்லாமல் என்னால் இருக்கமுடியவில்லை. இந்தத் திருவிழாவில் கலந்துகொண்ட மற்ற சிலரும் இந்தக் கட்டுரையைப் படிப்பார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும். எனவே நான் சொல்வது பொய்யல்ல.

இரண்டாம் நாள் இரவு மணி எட்டை நெருங்கியது. இசையமைப்பாளர் திரு. பரத்வாஜ் அவர்களின் இன்னிசை இரவுக்கான ஏற்பாடுகள் தடபுடலாக ஆரம்பமாயின. பிரிய மனமே இல்லையென்றாலும், மீண்டும் ஒரு 272 மைல் தூரம் நான் காரோட்ட வேண்டியிருந்ததால் புறப்பட்டு விட்டேன். கையும், காலும் காரோட்ட, மனமோ தமிழர்த் திருவிழாவை அசைபோட்டுக் கொண்டே வந்தது. தமிழ் எண்ணங்கள் கடல் அலை போல் என் அடிமனதிலே சத்தமிட்டன. தமிழுக்காய் இன்னும் நிறையச் செய்யத் தூண்டின. அன்னை வேளாங்கண்ணி மாதா கோயிலுக்குச் சென்று வந்த திருப்தியோடு இல்லம் திரும்பினேன்.

தனிமனிதன் மீதே எவ்வளவோ குறைகள் இருக்கும்போது, ஒரு அமைப்பின் மீது குற்றச்சாட்டுக்கள் என்பது தவிர்க்க முடியாததே. FeTNA என்பது புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்கள் தங்களின் தமிழார்வத்தை தீர்த்துக்கொள்வதற்காக உருவாக்கிக் கொண்ட அமைப்பு தானே ஒழிய, தாயகத்துத் தமிழர்களின் துயர் துடைக்க உருவாக்கப்பட்ட அமைப்பு அல்ல என்பதை ஒவ்வொருவரும் உணர்ந்து செயல்பட்டால், உண்மையிலேயே இதுபோன்ற அமைப்புகளால், பிரச்சினைகளில் மாட்டிக்கொள்ளாமல் தமிழ் வளர்க்க இயலும் என்பது திண்ணமே. நடந்தது நடந்ததாக இருக்கட்டும்; இனி நடக்கும் எல்லாமே FeTNA-வுக்குப் பெருமை சேர்ப்பதாக இருக்கட்டும்!

அமெரிக்காவில் சிவாஜி

"சும்மா கிடந்தவனைச் சொரிஞ்சிவிட்டு
சூப்பர் ஸ்டார் ஆக்கிப்புட்டீங்க"
சிவாஜி பட வசனமிது
சிந்திக்கும் தருனமிது

படம் வெளியான இரண்டாவது நாள்
பார்த்தே தீரவேண்டும் என்ற படபடப்பு
பகல் பன்னிரெண்டு மணிக்குப் படம்
பத்து மணிக்கே பலருடன் நானும் ஆஜர்

இணையத்தில் ஏற்கனவே டிக்கெட் வாங்கியிருந்தாலும்
இல்லையென்று சொல்லிவிடுவார்களோ என்ற அச்சம்
இருக்கை பின்னுக்கோ முன்னுக்கோ
இருக்கையே இல்லாமலும் போய்விடுமோ

காத்திருந்து கால் வலி எடுக்கும் நேரம்
கதவுகள் திறந்திட்டார் காவலர்
கவுண்டரில் கிரடிட் கார்டைக் காட்டி
கையில் பெற்றனர் காட்சிக்கு டிக்கெட்

அடுத்த கேட்டில் கூடியது கூட்டம்
அடுத்த கணமே திறந்தனர் கேட்டை
ஆண்களை மிஞ்சியது பெண்களின் தள்ளுமுள்ளு
அழுது துடித்தனர் அவர்களின் பிள்ளைகள்

தொடங்கினர் படத்தை
தொட்டதுக்கெல்லாம் விசில் அடித்தது
தொண்டரடிப்பொடி கூட்டம் ஒன்று
எழுத்துக்கு விசில்; எழுந்து நின்றாலும் விசில்
அமெரிக்காவிலும் அதே கொடுமையடா சாமி!

ஆர்வமாய்ப் படம் பார்க்கும் வேளையிலே
அடிக்கடி தோன்றி மறைந்தான் 'அந்நியன்' திரையிலே
அடுத்த சீட்டில் அமர்ந்திருந்தவர் சொன்னார்
அத்தனையும் ஏற்கனவே சொல்லியதுதான் என்று

தமிழ்நாட்டுக்காக வாழ்கிறாராம்
தலைவர் சொன்னார் திரையிலே
தமிழ்ப் பண்பாட்டோடு பெண் கேட்டார்-ஆனால்
தண்ணீரிலும் கச்சைத்துணியிலும் அவளைக் காட்டி மகிழ்ந்தார்

பாடாதி படத்துக்குப்
பழைய பாடல் காட்சிகள் பக்கபலம்
புதியது என்று சொல்ல ஏதுமில்லா
புளிச்சுப்போன பழைய பண்டம்

அம்மா சொன்னார்; அய்யா சொன்னார்
ஆந்திராவின் சந்திரபாபு நாயுடும் சொன்னார்
நல்ல படம் இதுவென்று
நா கூசாமல் பொய் சொன்னார்

கருப்புப் பணத்தைக் கண்டுபிடிக்கும்
வெள்ளைத் தமிழனாக திரையில் ரஜினி
வெள்ளை மாளிகை அதிபரைப் போல
வெளிப்படையாய் வரவு செலவு காட்டினால் நன்று

இமயமலை ரஜினி இயக்குநர் ஷங்கர்
ஏவிஎம் சரவணன் ஏஆர் ரஹ்மான்
பெரிய ஆட்களின் பெயரைமட்டும் தாங்கிய
பெரிதாய் ஏதுமில்லா பெரும்பட்ஜெட் படம்

இஷ்ட்டத்துக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட டிக்கெட் விலை
ஏனென்று கேட்க ஒரு நாதியில்லை
ஏகமாய்க் கொடுக்கப்பட்ட பில்டப்பால்
ஏமாற்றப்பட்டது ஏதோ தமிழினமே

பாழாய்ப்போன இந்த சினிமா பைத்தியங்கள்
படத்தை படமாக மட்டும்தான் பார்க்கவேண்டும்
படக்குழுவின் பில்டப்பில் சிக்காமல் இருக்கவேண்டும்
பணம் பறிக்கத் தெரிந்த பாவிகளிடமிருந்தும் தப்பவேண்டும்!

சிரிப்பலைகள் - Stand up Comedy

வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்கத்தின் தமிழ்ப் புத்தாண்டு 2007 நிகழ்ச்சியில் நான் வழங்கிய சிரிப்பு நிகழ்ச்சி.
http://video.google.com/videoplay?docid=-2791185509942895599